Gisteren was het hier bij ons het stormke wel
De regen sloeg hevig en de wind waaide fel
Bij tijden werd het buiten zo donker als hel
Een kerstkaart naar de postbus brengen … rap en snel
Met jas en bottinnen waaid’ik nog uit mijn vel
[© ms – 23 december 2024]
Gerelateerde Berichten:
Dat moet een stevig briesje geweest zijn. Mooi vers!
Het was niet min, al was het niet het ergste van wat we ooit al meemaakten, maar het bleef hangen, stopte en herbegon en duurde op die manier de hele dag.
Mooi versje. Dit fenomeen bestrijkt de hele aarde, dus we komen vanzelf eens aan de beurt. Hier ook, ja.
Het staat dus iedereen vrij om er op hun eigen blog een versje over te schrijven. 😉
Ik heb geen blog, dus dat gaat niet.
Ook hier was het van dat. Prachtig verwoord!
Een brievenbus die vanmorgen werd gelicht vraagt er wel om om op zondagavond voorzien te worden van de nodige post.
Regen of geen regen, je moet er door.
Hier gisteren flinke hagelbuien en koude rukwinden. Is het nu nog herfst of is het reeds winter. Je zou beginnen twijfelen.
Het is echt niet te volgen. De ene nacht tegen het vriezen aan en dan weer die warmere temperaturen.
Gisteren dus ook. Heel heftige buien met die rukwinden en dan ineens opklaring maar als je besluit er snel door te gaan krijg je toch nog die neerslag tegen je benen gegoten.
Nu schijnt hier volop de zon. 🌞
De wind heeft een mooi versje bij je binnen gewaaid.
Het was me inderdaad het weertje wel
Het was pas toen ik merkte dat mijn broekspijpen nat waren van dat kleine stukje buiten dat het rijmpje binnen tuimelde. 😁
Mooi gedichtje.
Een rare wind was het, hier niet zo hard. Hij kwam van alle kanten.
Ik bleef in mijn vel.
Het weer had de hele zondag rare kuren. 😲