We waren met oudjaar niet zo laat in bed gegaan dat we het nieuwe jaar moesten binnen laten. Dat niet. We hadden die avond ook geen alcohol gedronken. We drinken dat eigenlijk niet meer, behalve misschien eens een glaasje wijn, maar dat is dan eerder in de zomer bij een slaatje.
Ik heb die nacht goed geslapen. Zeer goed geslapen zelfs. Dat ik de nachtelijke berichtjes niet had horen binnenkomen kwam deels omdat ik mijn telefoon op ‘niet storen’ zet ‘s nachts en anderzijds omdat ik mijn hoorapparaten ‘s nachts laat opladen.
Die morgen, 1 januari, met alle tijd van de wereld voor mij werd ik gewekt door een stem die naast mijn bed klaar en duidelijk “Hallo” zei, een vrouwenstem.
Ik vocht me omhoog uit mijn diepe slaap en ergens halfweg begon ik me af te vragen wélke vrouw daar ‘s morgens naast mijn bed kon staan. Er was niemand.
Ik weet dat er rare dingen zijn in dromenland maar Tinnitus heeft nooit eerder met zulke heldere duidelijke stem tegen mij gesproken en zeker nog nooit als vrouw. Dus ik geloof niet dat hij dat was.
En ik werd boos omdat iets aangedurfd had me uit een zalige slaap te wekken terwijl ik eigenlijk nog best niet wakkerwordensklaar was.
Uitgelichte afbeelding:Gegenereerd met Artificiële Intelligentie – Image Creator in Bing (aangepast voor uitgelichte afbeeldingen).
Werd je misschien wakker van je eigen stem? Wat was sterker, je verbazing of je verontwaardiging? 🙂
Mijn eigen stem? Ik denk het niet. Ze was hoger dan mijn stem.
De verbazing was er eerst. Het voelde zo wat als die keer dat men mij uit narcose haalde met: “Mevrouw, mevrouw? wakker worden” en ik van toeten noch blazen wist.
Daarna pas kwam de verontwaardiging. 😊
Gelukkig werden wij in de ochtend niet gewekt, want wij lagen té laat in bed. Het vuurwerk knalde hier tot 1:30 uur ‘s nachts. En wij moesten bij de katjes blijven die doodsbang waren
Dat is ook niet zo prettig. Ik herinner me ook nog jaren geleden toen we elk, in plaats van te vieren, met een bibberende hond in onze armen zaten. En dat waren pas de beginjaren van het zelf afgestoken vuurwerk geweest.
Restje van een droom? Eigen stem?
Niets engs hoor.☻
Geen idee. Mijn eigen stem? Denk ik niet. Die van mij klinkt lager.
En neen, het was niet eng. Maar probeer dat maar eens aan Bing wijs te maken. Na drie pogingen gaf ik het op en dacht: “Ach foert, het is toch maar ter illustratie”.
Het einde van een droom ? wel een mysterieuze manier om het nieuwe jaar te beginnen. Dat beloofd wat
Hopelijk iets goed.
Wie weet spookt het bij jullie.
Dát heb ik al zo vaak gedacht. Ik heb er zelfs een overeenkomst mee. Zo van: “Laat ons gerust en dan bel ik de ghostbusters niet”.
Hallo 🙂