Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Auteur: ms (Page 1 of 231)

Opsporingsbericht

Op verzoek van de onwetenden hier ten huize, vraagt onze algemene directie van twee leden, ons blog om volgend opsporingsbericht te posten.

Op maandag 15 juli 2019, werd een draak van onbekende oorsprong aangetroffen op een locatie die we omwille van de schending van zijn privacy niet kunnen vermelden.

De draak zit met een grijns en lijkt ons uit te lachen, maar beantwoordt geen enkele vraag en slaagt er op geen enkele manier in ons kenbaar te maken wie hij is.

Wij zouden graag de identiteit van deze draak achterhalen aangezien hij ons als “bekend” voorkomt. Onze inlichtingsbronnen, zijnde Amke en Ella, staan voor een compleet raadsel al hebben ze ook wel een lichte zweem van herkenning.

Onze algemene directie van twee leden en onze inlichtingsbronnen zouden graag de identiteit van deze draak achterhalen.

De draak is blauw, ziet er ongevaarlijk en zelfs vriendelijk uit.

Kent U deze draak of weet U iets meer over hem, vragen wij U de eventuele tips even in de reacties te vermelden.

Gazettenleugens

Mensen die artikels schrijven zoals dat ene dat ik gisteren las1 moesten ze verbieden om nog over het onderwerp verder te publiceren. Het enige dat ze daarmee bereiken is schuldgevoel bij diegenen die het interesseert. En bovendien is het niet correct.

Toen ik veel bewoog en minder at kwam ik bij. Precies dan wist men me te vertellen dat ik te weinig at. Dat ik te weinig at én eet weet ik wel. Daarom ook dat het zo oneerlijk is. Maar soit, dat is mijn probleem.

Die uitleg zinde me ook niet. Maar nergens vond ik een deugdelijke uitleg. Een diëtiste? Daar was mijn broer op doktersadvies te rade gegaan. Maar hier bij ons vragen die 75€ per uur. Dat kan mijnen bruinen niet trekken en de zwarte staat op stal.

Toen kwam ik op een website, je weet wel, van die waar je er 13 in een dozijn van vindt en die je uiteindelijk een boek proberen aan te smeren.

Er was één verschil. De uitleg was logisch -eindelijk was er een logische uitleg- waarom je bijkomt bij het minder eten. Ik wou het kookboek wel. Er stonden zo op het eerste zicht wel menu’s in die me smakelijk leken. Ik wou het niet via de website bestellen want ik las ook weer over zaken die scheef gegaan waren met aanplakkende abonnementen en zo meer.

“Ik kijk wel even in de Kringwinkels” dacht en zei ik. Ik heb maar vier keer moeten kijken en ik had prijs. Sedertdien heb ik het boek nog niet gebruikt.

Welke website? Welk boek? Wel, die informatie kost dan 75€.

1 Metrotime

De loep

Enkele jaren terug kocht Luc zich een loep. Dat was om de kleine lettertjes te lezen.

Een paar maanden terug had ik een minuscuul probleempje met mijn hoorapparaat en ik had drie handen nodig: één om het apparaatje vast te houden, één om te handelen en één om de loep vast te houden.

“We zouden zo een grote loep met een lamp moeten hebben” zei Luc. Ik vond het een wat bizar idee, zulk een groot geval voor de mini-probleempjes.

Een goede maand geleden, ik stond in de Kringwinkel tussen de boeken te kijken, kwam Luc afgestoven met een grijns van hier tot ginder en zei: “Gevonden!” terwijl hij de loep achter zijn rug uit haalde.

Sedertdien staat ze hier gemonteerd. De lamp werkt nog en eerlijk … we hebben er al baat bij gehad.

Gedaan met pulken achter splinters, gedaan met kleine letterkes, gedaan met speciale attributen om een draad in een naald te steken.

Het staat inderdaad wat lomp op mijn pc-tafel, maar dat kan me echt niet meer schelen.

Water bij de vleet

Gisterennamiddag ging de hemel open
En het water bleef maar lopen
Het regende niet, het goot
Waarbij het water uit de plassen spoot
Het lijkt wel of het niet echt stoort
Want de boer, hij sproeide voort.

[© ms -12 juli 2019]

11 juli

Vlaamse feestdag.

En dan wil je ergens naartoe, maar je bedenkt wel dat sommige zaken dicht zijn, vooral dan ambtenaren werken niet.

Internet geeft uitsluitsel. De zaak is open. Tot je voor de gesloten deur staat waar een papier op hangt, scheef, snel met een scheur plakband ertegen gegooid.

Niets op de website en op internet staat bij hun adresgegevens: “Geopend”.

Gelukkig is er een andere vestiging van de zaak open. Dat verifieer je dan wel even per telefoon want ook hier zegt internet dat ze geopend zijn.

Is daarmee het probleem opgelost? Bah neen, nu moeten we nog eens terug naar die eerste. Maar de uitstap was tenminste gered.

Gisteravond viel me nog wat op aan die vieringen.

Op 21 juli is er de Nationale Feestdag. Elk jaar pakt de nationale zender uit met het Militair Défilé.

Op 11 juli -zoals gezegd- op de Vlaamse Feestdag krijgen we zoals naar goede gewoonte wééral dezelfde BV’s op een podium. Ergens moet er toch ook ene zijn die aan de touwtjes trekt en beslist wie die avond geld mag verdienen? Sfeermakers? Die de mensen oproepen om hun handen op te steken.

Vroeger was “Hands up!” een criminele uitroep. Het werd door sommigen -die ik momenteel met mijn neus kan aanwijzen- verbasterd tot: “Hendzjin op!”. Broer en ik deden het dan wel in het Vlaams en riepen: “Handen omhoog!”. Dit even terzijde.

Maar ik combineer geen van beide bovenstaande met “feest”.

Waarschijnlijk zijn er wel kleinschaliger en prettiger activiteiten die niet in de grote belangstelling staan, maar daarvan bleven wij ook verstoken.

Promille

Door toedoen van één of andere dwaas die weer met te veel op achter het stuur van zijn auto kroop, is de dialoog over de nultolerantie weer in volle gang. Dat het wezen niet één of andere heeft dood gereden doet er niet toe, wél dat hij zelf zegt dat het allemaal zo ernstig niet is.

Nu ben ik wel te vinden voor nultolerantie, persoonlijk dan. Ik moet andermans rekening niet maken behalve als andermans geen rekening houdt met mijn leven.

Er moet ook met de argumenten over de Mon Chéri pralines en de hoestsiropen en de miswijn rekening gehouden worden. Is de 0,2 norm dé oplossing? Net genoeg marge om dat op te vangen?

De voor- en tegenstanders van de nultolerantie kunnen elkaars bloed wel drinken. Of dat gezonder is dan een pintje te veel, ik weet het niet. De logica in sommige argumentaties is ver zoek want het is gewoon een feit dat wie zich al niet aan de 0,5 promille norm houdt dat ook niet zal doen bij nultolerantie.

Heeft de hele discussie dan nog wel zin? Iemand die zijn verstand gebruikt blijft er sowieso onder, iemand die te veel zuipt gaat er sowieso over.

888

Rechtstreeks is niet rechtstreeks. Dat wist ik al zonder het te weten. Je weet wel wat ik bedoel: van die dingen die logisch zijn maar waarvan je niet bewust denkt: “zo zit het”.

Gisteren in Vive le Vélo werd dat compleet duidelijk toen de klok ging luiden op een moment dat ze niet moest luiden.

Karl Vannieuwkerke zei dat er een kwartier speling op zat. Dat is om de mensen van Teletekst 888 de kans te geven om te ondertitelen. En dan besef je dat je dat wel al wist.

De twee eerste afleveringen stond die Teletekst 888 aan. Maar bij de tweede praatten de praatgasten zo snel dat die niet kon volgen, werd die storend en bleek dat we die niet nodig hadden.

Maar daarna begon het weer: de ene spreekt luid, de andere stil, de ene spreekt heel zacht, de andere heel snel.

Gisteren moest de ondertiteling terug op. Bijna alle praatgasten hebben, ondanks hun AN, wel één of ander accent dat hoorbaar is. En al vind ik Bram Tankink een prettige verteller, als ik zijn mond niet zie is het hopeloos.

El Tarangu

Luc is aan de podcast. Dat wist hij gisterenmorgen te vertellen. Hij zei: “Ik ga naar de podcast over Fuente luisteren en die gaat 36 minuten duren”.

Okee, het gaat over koers, maar toch eigenlijk niet. Iemand die van thrillers houdt kan er misschien ook wel in geïnteresseerd zijn.

Het verhaal gaat over Lucien van Impe, Belgisch oud-renner, die in 2003 op een avond mosselen gaat eten met een vroegere rivaal José Manuel Fuente. Niks abnormaals, zou je denken. Alleen is wielrenner José Manuel Fuente op dat ogenblik al zeven jaar dood.

Na de 36 minuten was Luc wat ontgoocheld. “Nu weet ik nog niks” morde hij, maar hij had verkeerdelijk aangenomen dat de zes afleveringen telkens een andere zaak zouden behandelen. Niet dus.

“Ik luister niet meer” zei hij, al denk ik dat hij volgende maandag wel met de koptelefoon in de aanslag zal zitten.

De serie “El Tarangu” werd gemaakt door het AudioCollectief SCHIK en is een coproductie – zie Sporza1.

Ik moet daar niet naar luisteren. Luc zal mij dat wel vertellen, die kan dat even goed als de radio. En ja, ik hoop dat de waarheid bovenkomt. Want nu is het enige besluit dat, wat er ook van zij, de man een leugenaar is. Of hij loog over zijn dood, of hij loog over zijn identiteit.

Al bij al een raar verhaal.

1 Sporza – url: https://sporza.be/nl/2019/07/07/luister-naar-de-eerste-aflevering-van-onze-podcast-el-tarangu/

WOW!

Dat is een woord dat het hele weekend samenvat.

Zaterdag stonden we om kwart voor zes op voor een rommelmarkt die om 9u zou beginnen. Om 9u echter waren wij al terug thuis.

Dat je op zulke slechte manier iets kan organiseren … WOW! Negatief bedoeld.

Zondag stonden we om vijf uur op voor een rommelmarkt die om 8u zou beginnen. Om 18u kwamen we terug thuis.

Dat een rommelmarkt zo een maalstroom kan zijn … WOW! positief met nog een pluske of drie erbij.

Dat we die van zaterdag niet meer gaan doen is klaar en duidelijk? Dat we uitkijken naar meer zoals die die van zondag ook?

pske van mske: wééral fototoestel niet bij, wééral met de telefoon genomen.

Betaald is ’em

De Kilomeet. De winkel van de laatste kans nà de Kringwinkel. Je koopt er niet meer per stuk maar per meter of per kilo.

Er is normaal niets van onze gading maar toch, als we toch in de Kringwinkel zijn en de Kilomeet is open, lopen we er wel eens binnen.

Ik ga dan kijken bij de boekenstand. Meestal overheersen de afgeschreven bibliotheekboeken.

Deze keer stond er een ongelezen exemplaar van Michael Birds “Wie betaalt de veerman?” Ik nam hem mee. Het is tijd om een gat in mijn cultuur te vullen.

Want ik heb lang gedacht dat “Who Pays The Ferryman” van Yannis Markopoulos enkel een mooi muziekstukje was, tot Luc me eens wist te vertellen dat het ooit een reeks op de TV was geweest.

Nu staat op de achterflap van het boek toch ook bij enkele persstemmen:

Wie ooit de tv-serie zag -en wie onzer deed dat niet- …

Ik dus. Maar ter compensatie kan ik wel zeggen dat ik vele jaren geleden wél de reeks “Maelstrom” naar het gelijknamige boek van Michael Bird heb gezien waarvan ik het boek dan in 2008 op een uitverkoop heb gekocht.

Telt dat ook mee?

Page 1 of 231

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén