Wizzewasjes

Het is niet omdat het mag … dat het moet!

Auteur: ms (Page 2 of 306)

Bobbi

Als de zon me niet kan schelen

Donkere wolken in mijn hoofd

Mijn gedachten zwart als de nacht

Wil ik een hond


Voors en tegens overdenken

Afwegen en overwegen

Gedachten ongecontroleerd

Draaien wild rond


Dwaze gedachten leiden af

De lucht daarom niet opgeklaard

Hart tegen verstand, hard besluit

Ik neem geen hond


[© ms – 22 juli 2021]

Het groot orkest

Toen Matroos ergens -ik weet niet meer waar- vertelde dat ze een app had om vogelgeluiden te herkennen, vond ik dat ik die niet nodig had, zo met mijn slecht gehoor …

Tot ik ergens in de voorbije weken me bij het ontbijt afvroeg welke vogel daar zo van zijn oren zat te maken -ik vermoedde een mus- terwijl er een andere gemoedelijk een praatje leek te maken.

Ik installeerde BirdNET en ja, de eerste was een mus: een huismus. De tweede was ook een mus: een ringmus.

Sedertdien heb ik me al verbaasd over het vogelgenootschap dat hier in de buurt de optredens verzorgt. Een kauw, een winterkoninkje, een Turkse tortel, een boerenzwaluw, …

De meesten zagen we wel al, maar ofwel vergist de app zich tussen boeren- en huiszwaluw, ofwel doe ik dat, ofwel zitten ze hier beide.

De vink en de houtduif, die hier ook wonen, hoorde ik nog niet. Misschien maken zij geen geluid of misschien zwijgen zij en luisteren, net als wij, naar al hun muzikale soortgenoten.

De koekjesclub

Waarom trok het mijn aandacht? Ik weet het zo niet. De boeken stonden in een boekenkast met schuiven. En in die schuiven lagen nog boeken en om één of andere rede pakte ik dat boek er uit. Normaal gezien zou mijn geest onmiddellijk het visuele aspect omzetten in “gemakkelijk romanneke”. Maar dat deed hij niet. Last van een slapende geest?

(Lees verder onder de foto)

De achterflap leerde me dat het eigenlijk verhalen van vrouwen betrof, over dingen die vrouwen bezig houden. En ik nam het mee. Voor de prijs moest ik het niet laten. En zinde het me niet kon het wel naar de boeken- en/of rommelmarkt, afhankelijk van het al dan niet lage romangehalte.

Het boek is een blijver. Het is een beetje overdreven in de verhaallijnen -op zijn Amerikaans dan- maar al bij al heb ik het in één ruk -eigenlijk een tweetal- uitgelezen.

De recepten van de koekjes die er in staan, staan genoteerd in mijn Google Drive in het mapje: “Nog te maken”.

Tour de Wallonie

Er zijn van die dagen dat je liever niet thuis zou zijn. Er zijn gradaties in de redenen waarom. Bij sommige denk je: “doe zo onnozel toch niet”. Bij andere weet je gewoon dat je, als je thuis blijft, de miserie op je dak krijgt.

We zouden vandaag naar de Tour de Wallonie gaan kijken en in het naar huis komen even bij de McDonald’s van Hannut halt houden. Ze hebben ons de laatste weken al genoeg verlekkerd met die publiciteit voor hunne Maestro Generous Jack en Maestro Generous Jack Junior dat we van grote goesting ons zo een koppel wilden halen aan de McDrive.

We gaan niet. We hadden verwacht dat ze de Tour de Wallonie zouden afgelasten. Dat doen ze niet. Maar ergens heb ik het gevoel dat het niet erg getuigt van veel respect moesten wij daar naartoe gaan, al komt de etappe van vandaag niet aan of omtrent de rampzone.

We zullen vandaag wel iets anders doen. En onderweg zullen we misschien wel een McDonald’s tegenkomen.

Of we gaan gewoon vanavond naar die van Hannut … dat is een rustige.

De twijfel

Als je leest dat het youtubekanaal “Tour de Tietema” geblokkeerd werd1 door de tourorganisatie ASO omdat het onrechtmatig gebruikmaakte van wedstrijdbeelden, vraag ik me af: “wat met foto’s?”

Want zie je, sedert ik mijn vingers brandde aan een afbeelding van lang geleden, zet ik enkel eigen foto’s of afbeeldingen waar ik toelating voor heb op het blog. Meestal probeer ik zelfs geen mensen op mijn foto’s toe te laten of ze moeten onherkenbaar zijn, of ze worden geblurd of ze moeten toelating geven.

Maar het publiek domein, dat is wat anders. Al vraag ik me nu ook af: “is dat anders?”

Want zie je, nog maar eens, de sluikstorter die hier een paar keer zijn zakske afval kwam achterlaten, mochten we niet filmen omdat het vuil dan wel tegen onze gevel stond maar wél op het voetpad. Dat was publiek domein. Maar nu net omdat het tegen onze gevel stond moesten wij het opruimen of wij kregen een boete.

We moesten zien dat we de onverlaat konden betrappen. En dan? Dan was het zijn/haar woord tegen het onze. Of moest ik er een van foto maken? Als ik niet mag filmen mag een foto toch ook niet?

Terug naar “Tour de Tietema”. Dat werd ook gefilmd op het publiek domein, op Youtube gezet en padam! Blocage aan hun been!

Hoever gaat dat? Eigen foto’s op eigen blog maar een organisatie die beslist dat je daarvoor van de pers moet zijn? Of telkens als je naar een koers gaat kijken eerst aan de organisatie vragen of je foto’s mag nemen voor een blog?

Of … was er bij Tietema iets anders aan de hand? Zoals een filmpje waarin het leek of een Franse renner door een auto een berg werd opgetrokken bijvoorbeeld?

1 Het Nieuwsblad

Rap content

Gisteren scheen de zon en de vlinderstruik lachte.

Het nieuwe normaal?

Hoe erg is het niet dat je een burgemeester van een gemeente waar de Maas tot aan de lippen staat, hoort vragen om niet naar daar af te zakken om naar die Maas te gaan kijken? Ramptoeristen die risico’s willen nemen, maar op die manier, al wie daar wél nodig is, het werk bemoeilijken.

Over de dagelijkse berichtgeving van de ondergelopen horecazaak in Durbuy wil ik het niet hebben. Ieder bekijkt het vanuit zijn eigen oogpunt, maar water op kniehoogte in de horecazaak van een bekend persoon vind ik niet te vergelijken met het artikel en de beelden van heel Durbuy dat verzwolgen lijkt door de rivier.

Ook de familieclan met een B&B in de Ardennen en een kasteel in Frankrijk moest even laten weten dat hun domein onder water lag. De woning(en) staan hoog genoeg. Misschien hebben ze dat enkel op het smoelenboek gepost en heeft de pers dat opgepikt. Ik laat hen het voordeel van de twijfel, gewoon omdat ik de gezapigheid van de stamvader wel mag. Maar het reduceert de échte slachtoffers maar weer tot figuranten.

Moest Sloef nog geleefd hebben, hij zou gezegd hebben: “Mensen zijn rare wezens”.

Landen Plage

En dan lees ik uitgerekend gisterenmorgen dat Landen Plage dit jaar op het Stationsplein doorgaat van 16 tot 21 juli. Het tijdstip van verschijnen zal wel toeval zijn, maar het leek me eerder ongemakkelijk met al die watersnood in het land.

Toen ik las dat het evenement vorig jaar niet had kunnen doorgaan door corona, maar dat ze nu terug waren, dacht ik dat toch wou zeggen dat het ooit, vroeger, ook al was georganiseerd, wat blijkbaar ook zo was1. En ik wist daar niks van.

Het zou niet veel veranderen. Als ik het zo lees lijkt het wel op de jaarlijkse kerstmarkt, maar dan in de zomer. Er komen drankstandjes en foodtrucks. En in plaats van in de sneeuw zou je in het zand lopen.

Al bij al is dat natuurlijk een geluk voor hen die wel houden van een zuiders sfeertje, want palmbomen groeien hier ook al niet.

Wat maar weer eens het bewijs is dat ik toch eigenlijk een erg saaie bobonne word. Ik houd niet van zand tussen mijn tenen, ik eet niet bij foodtrucks want daar word ik dik van en verder … voor dat ene drankje dat ze aan mij zouden kunnen slijten …

Ik weet het: het is erg met me gesteld, maar ik geniet meer van kleinschaliger dingen zoals met een boek onder een parasol op ons koerke met een zjat koffie en een koekske …

Een glas witte wijn mag ook.

1 Het Laatste Nieuws

De zomer van 2021

In de zomer moet de hemel hemelsblauw

Door de ware zondvloed oogt de hemel grauw

Is het dan nu geen zomer?



Wij gaan nu niet op reis, ook niet naar de zee

Corona en de regen zitten niet mee

Eindeloze dagdromer



Dwars door het regengordijn tuur ik en keek

Daar op onze overvolle Molenbeek

Voer een oceaanstomer!


[© ms – 14 juli 2021]

Terloops …

Een paar jaar terug installeerde ik Buienradar op mijn telefoon. Ik vond het een handige app die relatief goed en juist het weer voorspelde.

Relatief? Jawel, een paar keer heb ik hem op een vergissing betrapt. Maar eigenlijk beviel het me zo goed dat ik de betalende versie nam. Weg met die publiciteit!

Ergens een ietsje vóór coronatijd las ik dat de app van het KMI dat ook kon, dat die even goed was. Ik installeerde die ook, maar hield Buienradar omdat die -zo dacht ik- toch maar over Benelux ging, toch ook in Slovenië gewerkt had. En dat kon ik nu niet bekijken voor het KMI aangezien we het KMI nog niet mee naar het buitenland konden nemen.

Feit is wel dat het KMI mijn voorkeur krijgt, omdat ik die gerichter en meer gedetailleerd vind.

Ergens in april kwam de melding dat GooglePay in mei tot de jaarlijkse betaling van het abonnement op Buienradar zou overgaan, tenzij ik zou opzeggen.

Na zovele maanden opende ik Buienradar nog eens en schrok. Ze hebben de prijs fors verhoogd en bovendien stonden er onder het weer ook de files en hindernissen op de Nederlandse wegen. En ik dacht: “wat ben ik dààr nu mee?”

Misschien te snel, mogelijk was het in orde gekomen had ik even gewacht, maar ik gooide Buienradar van de telefoon. En dan ik niet de enige malcontente, bij henzelf zit er blijkbaar ook een haar in de boter1+2.

Ik ga gewoon verder met de KMI-app. En als die in Slovenië -lees: in het buitenland- het weer van daar niet toont, zal ik ‘s avonds op de TV wel even het weerbericht bekijken.

Handig is ook dat je ‘s morgens, als je de gordijnen open trekt, óók kan zien welk weer het is.

1 Het Laatste Nieuws
2 De Ondernemer

Page 2 of 306

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén