Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Auteur: ms (Page 2 of 243)

Essentieel

Ik heb het al niet begrepen op recensies schrijven en nu komt er nog een goeie reden bij namelijk dat je, als je goede reclame maakt, de volgende keer zelf gezien bent.

Het eerste was “Les 100 ciels”, daarmee verwijzend naar hun locatie maar ook naar “L’essentiel”. Het was het hotelletje dat we boekten toen we vijf jaar geleden naar Saint-Hubert gingen. Het was relatief nieuw en alles wat wij ons maar konden wensen. Anderen hebben misschien minder essentiële wensen dan wij, maar wij waren content en besloten dat we eens een weekendje in de streek zouden gaan wandelen.

Het kwam er nooit van, mede doordat “Les 100 ciels” altijd volgeboekt was op de weekends die ons pasten. Misschien het hotel zelf niet, maar wij vinden het ook belangrijk dat we dat via boeking puntje kom kunnen doen, het geeft me een gevoel van zekerheid.

Gelukkig schreef ik geen recensie, maar anderen deden het wél.

En dan was er een maand later, onze eerste boeking in Bled, geweldige locatie, aan de rand van het meer, boeking die ik afzegde omdat ik ze maakte in een opwelling nadat we met kerst en nieuw alleen hadden gezeten en we uiteindelijk besloten dat we in de winter toch niet zover wilden gaan rijden. Later ben ik meerdere keren gaan kijken, vergeefs. Ze waren volzet. Het was niet dramatisch, we vonden een geweldig alternatief.

Gelukkig was daar geen recensie nodig, maar anderen schreven ze wél.

Vorig jaar in mei gingen we naar de Eifel, prachtlocatie, geweldig rustig, een enorme meevaller. We spraken met de eigenaars af dat we een goeie recensie zouden schrijven, we spraken met de eigenaars af dat we zouden terugkomen … dat wilden we. Alleen hebben ze bij de prijs van vorig jaar nog eens de helft daarvan bijgelapt. De uitleg: er is rond die periode enorm veel te beleven en dus kunnen ze de aanvragen niet bijbenen.

Goeie recensies schrijven is niet alleen het onvermijdelijke opstel na een uitstap, maar het bezorgt je dan soms wel een opgelaten gevoel en mag je weer van nul herbeginnen.

En … actie!

Balend om het slechte weer dat me belette om even een toerke te wandelen -al zittend verbrand je geen calorieën- viel ik haast van mijn stoel toen ik las dat je met een uurtje fietsen op een hometrainer meer calorieën verbrandt dan met wandelen aan een tempo van 4km per uur.

Jammer dat ik met van mijn stoel vallen geen gunstig kcal-gevolg kon krijgen, dat zou ik misschien nog spectaculair gevonden hebben.

Is er nu iets saaier dan van op je hometrainer naar het druilen kijken?

Op allerzielen

Grafschennis is verboden. Een graf beschadigen of vernietigen, dat doe je niet. De doden moet je met rust laten.

Ik vraag me nu al decennia af waarom dat niet opgaat voor graven waar waardevolle stukken in te vinden zijn1.

1 Het Nieuwsblad

Brrr …

De plotselinge kou van gisterochtend -mijn telefoon gaf 0° aan bij het ontwaken en er stond rijp op de haag van de buren- deed me aan de Allerheiligens van mijn kindertijd denken.

Bevroren van de kou, de benen in collants -wat eigenlijk een soort dikke nylonkousen waren- met een -te- dunne, wollen jas stond ik toen te rillen op de kerkhoven, maar daar had ik het blijkbaar al eens over.

Die plotse kou dan maar, een mens is het niet gewend. Ik gooide nog een deken bij op het bed en vraag me af of het door het vermageren ineens zoveel meer opvalt dat het koud wordt.

Ze geven wel zachtere dagen, het zou mogen, ons verblijf in de Eifel zit er aan te komen en daar had ik vorig jaar vestimentaire problemen omdat ik geen zomerkledij bij had.

Het zal dit jaar blijkbaar wellicht anders zijn …

Als het zo koud blijft, gooi ik in alle geval nóg een deken bij op bed … aan mijn voeten wel te verstaan.

Het jaarlijkse bezoekje

Als je niet jaarlijks naar de tandarts gaat, al was het voor een controle, krijg je bij een eventuele behandeling minder terugbetaald.

Braaf toog ik elk jaar naar de tandarts en keerde tevreden en goedgekeurd huiswaarts. Dit jaar stelde ik het jaarlijks controlebezoek in juni uit, ik genoot nog na van onze vakantie in de Eifel en het werd oktober en ik stelde het nog maar uit, ik genoot nog na van onze vakantie in Bled.

En plots had ik een stukje tand in mijn hand. Op zich niks erg, het was achteraan en het deed geen pijn en het irriteerde mijn tong niet. “Aha” dacht mijn gebit “zit dat zo” en oordeelde het de hoogste tijd om er de volgende dag nog een lap op te geven. De vulling van mijn voorste tand viel er uit.

Gisteren is het -deels- opgelost zonder verdoving. Gelukkig ging ik niet in juni op controle. Nu is dat -voor dit jaar- ook ineens van de baan.

Nog twee afspraken te gaan. Gelukkig is mijn tandarts een beminnelijk man.

De Rettungsgasse

Je mag niet op de pechstrook rijden. Dat leerde men ons. Maar nu, laatst las ik dat de brandweer niet bij brandende voertuigen was geraakt en dat bleek nu de schuld van de files die niet uiteen weken.

Ze wilden dat er een reddingsstrook gevormd wordt, zoals de Rettungsgasse in Duitsland. Jammer dat ik daar geen foto van nam. De Duitsers doen dat al decennia lang en wij met hen … in Duitsland, ik heb het altijd zo geweten.

En nu, nu gaan ze er hier ook mee beginnen en dan staat er ook in het artikel dat je dan ook op de pechstrook …

Tot de pechstrook toe, als ze er is1. Denk aan het concept van een opensplijtende zee.

Dat wordt chaos, een hele foute boel als ze geen duidelijker richtlijnen gaan geven.

1 Het Laatste Nieuws

Stiltezoeker

Naar aanleiding van de dag van de stilte, deed ik mee aan een onderzoek naar -wat anders- stilte.

En ja, ik ben een stiltezoeker, iets anders had me verwonderd.

Stilte is niet zo eenvoudig te vinden met die tinnitus. En daar had ik nu uitgerekend in Bled geen last van.

Blijkbaar is stress daar ook een oorzaak van en dat terwijl ik toch geen echte stress meer heb. De beste oplossing? In stilte aan iets anders denken of een boek lezen..

Uit het blaadje van den Aldi

In de donkere bijna november dagen
Chrysanten om niet naar het kerkhof te dragen
Koerkes die om kleuren vragen
Bloemen zullen daar in slagen

[© ms – 28 oktober 2019]

Mislukte foto’s

Ergens op een losse harde schijf sla ik alle foto’s op die ik maak. Maar dan echt allemaal, zelfs die welke normalerwijze weg gegooid zouden kunnen worden omdat ze mislukt zijn. Soms zijn ze niet echt mislukt, maar probeerde ik alleen maar iets uit dat niet het gewenste resultaat gaf.

En dan ineens krijg je zoiets waar je moeilijk een afbeelding kan van maken en krijgt zo een foto -mits het gebruik van een filter- een nieuw leven.

Iets voor de vuilbak opnieuw gebruiken … Sommige mensen doen dat echt, met geslaagde resultaten … maar zo goed in knutselen ben ik niet.

Feestje

Gisteren haalden we Amke en Ella.

We hadden de keuze voor het eten aan Amke gelaten. Ze koos de Italiaan.

Goeie keuze, geweldig lekker, toffe sfeer, hoektafeltje in een drukke zaak. Nadeel: de weegschaal gaf me vanmorgen zomaar een kilo extra kado.

Sweet sixteen and never been kissed.

Page 2 of 243

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén