Wizzewasjes

Blijf in uw kot!

Auteur: ms (Page 2 of 257)

Van den hond en den ezel

Zoals verwacht gaat de Collect & Go-afhaling van vandaag niet door. Ik kreeg daarover gisterenmorgen een e-mail. Die afhaling wordt uitgesteld. Zaterdag om 11u zou ik er mogen omgaan.

Ik zei: “Ik bel die af, ik ben geen hond die gaat opzitten, pootjes geven en hopen dat ze me een hap toewerpen”.

Dat deed ik. Ik legde uit dat ik niet zag zitten met die lockdown, dat Tienen toch niet de dichtstbijzijnde supermarkt was en dat ik liever afzag van de aankoop.

Van de hond zei ik niks.

Tja, afzeggen vond Luc ook beter dan misschien aan de politie te moeten uitleggen waarom we naar Tienen gingen om inkopen te doen.

Wat later wou ik naar buiten, waar de vogeltjes fluiten van hun oren maken en zei Luc dat hij wel even van permanentie ging zijn. Je kon nooit weten of er niet aan de deur gebeld werd. Grapjas!

Even daarna kwam hij ook naar buiten en zei: “ziede wel dat ik van permanentie moest blijven”. Collect & Go had namelijk opgebeld met dezelfde boodschap als die in de e-mail. Hij had de oproep de eerste keer gemist, maar ze hadden zo goed als onmiddellijk terug opgebeld.

Hij had hen uitgelegd dat de bestelling al was afgezegd maar hij had ook gezegd dat het er wel ging uitzien als hielden ze een wortel voor een ezel.

Supermarkten? Een plaats om te mijden. Dat zagen we woensdag ook al toen we ‘s morgens om 8u ons vlees gingen halen. Zou dat soms de manier van die mensen zijn om de situatie het hoofd te bieden, dat ze zo de indruk krijgen dat zij het in hun macht hebben?

De hond en de ezel doen dat niet. Die blijven thuis en/of halen hun hap wel in de buurtwinkel.

… en ook op je hoofd

Niets beter in de strijd tegen de vieze beestjes dan een portie zonneke.

Dus stapte ik naar buiten met de snoeischaar. Ik ging de rosse verdroogde takken van de chrysanten afsnijden. Tja, dat had ik al voor de winter willen doen, maar je weet wel, de baan was te lang.

Tot mijn grote verwondering had één van beide planten jong groen en daar was ik wel blij om. Ik hoopte bij de tweede ook enig nieuw leven te ontdekken, maar dat was noppes. Raar. Omdat ik daar geen foto van wou op het blog heb ik de forsythia maar in beeld gebracht.

Toen viel de geur me op. Met mijn neus is dus alles terug in orde blijkbaar. Het hele koerke geurt naar hyacint.

Straks nog wat buiten. Ik heb de start van het onkruid blijkbaar gemist met die verkoudheid.

Er is dus nog veel te doen.

Laat de zon in je hart

Ge moet niet hamsteren, er is voorraad genoeg”.

Goed, wij begrepen dat, wij hamsterden niet. Maar waarom geraakt die “voorraad genoeg” dan niet tot bij ons?

We hadden geen diepvriezer, dat hadden wij niet nodig vonden we, tot we net vóór de griepepidemie beslisten om toch maar een kleine te kopen. We moesten eens ziek worden. Dan hadden we toch voor meer dan een week voorraad in huis. Of we konden al eens ijsjes meebrengen. Of ja … weet ik veel.

Om drukte in de Colruyt te vermijden activeerden wij Collect & Go en plaatsten een bestelling, vorige maandag af te halen. Niet dat wij op die manier gaan hamsteren, neen.

De Collect & Go liet ons op zaterdag al weten dat ze het niet haalden. Ze konden die bestelling voor maandag niet garanderen, maar ik kon natuurlijk wel in de winkel binnen gaan … Ik legde maar eens uit van een longcapaciteit van 80% én van een verhoogd risico op bronchitis. Ze begreep het. Maar ik moest dan wel de bestelling opnieuw doen en de data in het oog houden.

“Die hamsteraars hadden gelijk” flapte ik er uit “het zijn idioten maar ze hadden gelijk”. Over dat gelijk gaf ze me gelijk, over dat van die idioten zweeg ze. Ze mag ook de klanten niet afvallen natuurlijk.

Ik vulde mijn bestellijst opnieuw in en keek de openstaande data na. De enige mogelijkheid was komende vrijdag maar dan wel in Tienen. Ik bestelde.

Dan blijkt dat ik geen vlees kan krijgen. Mogelijk zijn ook nog andere dingen niet beschikbaar. Wat? Dat lijkt wachten op Sinterklaas. Als het de spaghetti is, tot daar aan toe. Als het de aardappelen zijn is dat iets minder tot daar aan toe. Als het de wasverzachter is, maak ik er wel zelf, ik vond enkele manieren op internet.

Gisteren contact met Zoneke. Die zit echt zonder wc-papier. Niet te vinden. En die woont niet echt in het zogenaamd achtergelegen Landen. Wij hadden bij de aanvang van de hamstering nog één pak gekocht. Ik vond dat toen kunnen … met nog twee rollen in huis. Ze keken toen net of we inhalig waren.

Wat mij dan stoort is het feit dat ik in 1975 getrouwd ben en altijd -en zo goed als enkel- bij Colruyt mijn aankopen deed. Trouw wordt inderdaad beloond, ouwe seut. En dat terwijl dit blog vol staat met lofbetuigingen voor -inderdaad- de Colruyt.

En inderdaad, ik ben niet het begin en niet het einde van het universum. En het is voor die mensen ook niet makkelijk, dat besef ik ook wel. Maar dan hadden ze ons óók moeten laten hamsteren. Neen, ze stuurden berichten de wereld in waarbij een logisch denkend mens weet dat het waar is, maar ondertussen staan de brave echt weer voor idioot en worden genegeerd en nog scheef bekeken mocht je al eens een opmerking maken. Het zijn zij weer die de moeilijke zijn.

Ik zocht een alternatief voor dat vlees. We kunnen ons menu zo samenstellen dat we maar elke twee dagen een stukje vlees eten, we eten het toch al erg weinig, maar toen gingen ze het over complete lockdown hebben. Ik vond een alternatief, bestelde en ga dat vandaag halen.

Wat vrijdag brengt, zien we wel.

Maar er is toch een sprankje hoop in de sombere tijden. Luc moet, omwille van dat verhoogde bronchitis-risico Broncho-Vaxom nemen, als volgt: de eerste tien dagen van de maand gedurende drie maand, drie maand niet, de eerste tien dagen van de volgende drie maanden, drie maand niet, enz …

Hij had een voorschrift nodig voor 1 april. Hij belde de dokterspraktijk. Ze gaan het opsturen. Hij wou hen nog een briefomslag met postzegel bezorgen, maar dat hoefde niet.

“Niets aan” zou je zeggen, maar dat is het niet. Het was echt zulk een lichtpunt in deze periode van “trek uwe plan” dat wij beiden ontroerd waren door zulk een kleine geste.

De gevulde amandelkoeken

Er was hier eens een eetgrage man
Die ik met mijn neus aanwijzen kan
Ik kocht nog een pak
Hij at met gemak
Toch kreeg ik ook nog de helft ervan

[© ms – 6 maart 2020]

Digitaal betalen

Sedert een paar jaar al, hebben wij slechts een minimum aan geld op zak, wij betaalden met de kaart.

Toen we echter de kaart slechts tegen de betaalterminal dienden te houden, ging dat bij mij twee keer in de fout en ik kreeg de kriebels en ik bleef de pincode gebruiken.

Sedert een paar maanden echter betaal ik meestal met de telefoon, dat vind ik handig (zie filmke). Nadeel is dat Google Pay wel ziet wat ik koop, maar ik heb ze verboden om me publiciteit te sturen. Voordeel is dat ik zelf niet eens meer aan de toetsen, waar iedereen al aanzat, moet komen.

Het verwonderde me dan ook niet dat er vraag was om ook in cafés en restaurants digitaal te kunnen betalen1. Eerlijk gezegd denk ik zelfs dat dat in het voordeel van de uitbater is. Een mens besteedt toch meer als hij in zijn hoofd het saldo van het op zak hebbende geld niet moet bijhouden?

Je zal nu met die Covid-19-crisis maar eens aan je handje contantje vasthouden. In sommige winkels wordt het geweigerd, bij andere wordt het gevraagd om er niet meer mee te betalen. En sommigen vegen daar, zoals naar goeie gewoonte, vierkant hun voeten aan.

1 Het Nieuwsblad

Het loflied van …

De orde van de dommen en de dwazen
Ze roemen zichzelf en noemen het ludiek
Tollend in zelf gecreëerde extasen

Het zal ons dan ook niet te zeer verbazen
Zij maken zichzelf maar ook anderen ziek
De orde van de dommen en de dwazen

Flauwekul vertellend en verder dazen
Duwen ze ons zeker naar een hoge piek
Tollend in zelf gecreëerde extasen

Verder willen zij door het leven razen
Bij evenementen vol lol en muziek
De orde van de dommen en de dwazen

En ook de cafés en zeker hun bazen
Toonden zich de laatste nacht zeer energiek
Tollend in zelf gecreëerde extasen

Minder flexibel dan houten janklazen
De arrogante navelstarende kliek
De orde van de dommen en de dwazen
Tollend in zelf gecreëerde extasen

[© ms – 14 maart 2020]

Villanelle

De midweek in het water

We hadden een midweek CenterParcs geboekt, volgende week maandag tot vrijdag. Tot eergisteren noen zagen we het nog compleet zitten en bereidde ik al een log voor waarin ik zei dat we waren vertrokken met in ons valies:

  • Het kloek besluit dat we onze vakantie niet gingen laten vergallen door vieze beestjes.
  • De wetenschap dat ieder in zijn eigen huisje woont, slaapt en eet.
  • De hoop dat ons vertrouwen in Viroloog Marc Van Ranst1 en ons betrouwen op ons gezond verstand niet beschaamd wordt moesten we gaan zwemmen.
  • Het idee dat we mits in acht name van enige voorzichtigheid misschien ook een avondje uit eten konden.
  • De overtuiging dat een paar dagen bos wandelen niet bepaald nefast is.

Donderdag middag kwam de twijfel en wel omdat je ook daar weer afhangt van de goede wil van anderen en we momenteel nogal veel domme mensen opmerken. Dom in de mate dat ze geen afstand houden, in een winkelgang recht op je aflopen en haast in je gezicht ademen … afin -dachten we- dat zouden ze in zo een park ook wel doen.

Donderdagavond kwam de zekerheid. Als de scholen dicht gingen zouden alle jonge gasten wel eens kunnen afzakken naar dat park aangezien alle Limburgse zwembaden dicht gingen. Ik zou zondag afmelden … je weet maar nooit dat ze nog zouden gaan sluiten en als de beslissing van hen komt in plaats van van ons maakt dat toch wel een verschil.

Ze sloten! Vrijdagmorgen belde Luc zelf naar de instantie die hem meldde dat Erperheide ook dicht ging, waarop ik met henzelf contact opnam en het bevestigd kreeg. Gelukkig had Luc dat opgezocht nog voor het in het nieuws2 kwam, zodoende kon ik hen nog bereiken. Binnen enkele dagen zullen we meer informatie krijgen om het verdere verloop te bekijken.

We moeten dus niet meer bang zijn dat we naar huis zouden komen met vieze beesten, van welke soort of ondersoort dan ook3.

1 Radio2 – url: https://radio2.be/de-inspecteur/coronavirus-wat-met-een-bezoek-aan-een-subtropisch-zwembad-en-is-cashgeld
2 Het Laatste Nieuws
3 Het Nieuwsblad

Virustransportsysteem

Woensdagochtend, onderweg naar de Colruyt, zie ik de auto van de Watergroep met de chauffeur er in, terwijl een andere man de huizen langsgaat om de meters op te nemen.

“Maar allee” bedenk ik luidop “en dat met die Coronadreiging …” en denk verder in stilte dat ze op die manier in alle huizen binnengaan en zo het virus van de ene woning naar de andere kunnen meedragen. En wie is/zijn er op dat ogenblik thuis? Toch meestal gepensioneerden, een risicogroep dus.

Gisterenmorgen spring ik fris en fruitig uit bed, blaf nog wat, huppel lichtvoetig -dankzij Bascuul- de trap af en zeg tegen Luc dat de mannen van de Watergroep er niet in komen. Ze kunnen een kaart, die wijzelf wel zullen invullen, in de brievenbus steken. “Jama” zegt hij “ik dacht de deur van het kot los te laten …

Jaaa … dat zal wel, dan kan iedereen daar binnen.

“Tuttuttut” zeg ik “ik hang een briefke aan de bel” en declameer voor de vuist weg:

Beste mensen van de watermaatschappij
Jullie bezoeken ons, dat maakt ons blij
Maar gezien al die Coronavirussen
Vergeet het maar, ge kunt ze …

Wordt mijn dichterlijke bui toch onderbroken door Luc, die zegt met verschrikte ogen: “Zet er dan uwen naam maar onder, dat ze niet denken dat ik dat geschreven heb”.

Allee nu, wat is er nu mis met de raadgeving dat ze hun kaart kunnen bussen?

Tis toch een pateeke zé …

Van Patiënten

We hadden geen koortsthermometer, al die jaren dat wij samen waren hadden wij er geen nodig. Even met de hand voelen volstond. Maar nu met die dreiging vonden wij de tijd gekomen om er eentje aan te schaffen.

Dat ding heeft de laatste dagen overuren gedraaid. Sedert ik maandagavond lichtjes warm aanvoelde en met een verhoging zat kreeg ik te maken met een dokter. En wat voor één: Dr. Guy Vago. Dinsdag heeft Luc me zeker drie keer mijn temperatuur doen opnemen. “Van Patiënten” … zei hij dan.

Wie en/of wat Van Patiënten is/was? Kijk maar even naar het filmke van Kama en Herr Seele. Het dateert uit een tijd dat Zoneke ook een beetje gek was op Billy en Billy, twee cowboys, die samen met dokter Guy Vago en Van Patiënten te zien waren in “Lava1“.

Dat Luc erg bezorgd is, wist ik al. Maar dat hij ook graag dokterke speelde …

1 Wikipedia

Meester Vervalser

Het overkwam me al meermaals, dat ik bij het lezen van één of andere vondst van een onuitgegeven werk van een bekend componist of het ontdekken van een onbekende werk van een beroemd schilder, dacht: “Als ze zo doorgaan, gaan ze nog devalueren”.

Niet dat ik het niet geloof, maar toch dat ik sterk mijn twijfels heb bij al dat beweerde werk van bekende kunstenaars dat jaren en soms eeuwen op een zolder ligt te verstoffen.

Maar ja, wie ben ik? Zeker geen kunstcriticus en die zullen het wel wel weten, zegt mijn verder doordenkende ik. Niet dat ik er wakker van lig, maar het was telkens maar een bedenking, soms zelfs slechts: “Allee … weer ene”.

Toen ik nu vorige zondag, een artikel las over een andere meester in zijn vak, Meester Vervalser1 namelijk, dacht ik: “Aha!” Want daar vond ik een erg geloofwaardige uitleg die zich in het donker gedeelte onder mijn hersenpan direct vertaalde in: “Ziedet nu wel”.

Het hele artikel is wel het lezen waard, maar het belangrijkste is wel:

“Maar die experts verdienen tot 5 procent op de verkoop. En als ze een werk afkeuren, verdienen ze niks. Het werd nooit hardop gezegd, maar ik heb ze vaak zien denken: hoe groot is het risico op gedonder? Als dat meeviel, stelden ze niet te veel vragen.

Ik zal me in de toekomst niks meer afvragen, maar wel eens meewarig het hoofd schudden.

pske van mske: afbeelding van onbekend werk van zeer gerenommeerde kunstenaar. Gevonden op onze zolder.
1 Het Nieuwsblad

Page 2 of 257

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén