Wizzewasjes

Blijf in uw kot!

Categorie: Zalige zaken, zever & zorgen (Page 2 of 835)

Digitaal betalen

Sedert een paar jaar al, hebben wij slechts een minimum aan geld op zak, wij betaalden met de kaart.

Toen we echter de kaart slechts tegen de betaalterminal dienden te houden, ging dat bij mij twee keer in de fout en ik kreeg de kriebels en ik bleef de pincode gebruiken.

Sedert een paar maanden echter betaal ik meestal met de telefoon, dat vind ik handig (zie filmke). Nadeel is dat Google Pay wel ziet wat ik koop, maar ik heb ze verboden om me publiciteit te sturen. Voordeel is dat ik zelf niet eens meer aan de toetsen, waar iedereen al aanzat, moet komen.

Het verwonderde me dan ook niet dat er vraag was om ook in cafés en restaurants digitaal te kunnen betalen1. Eerlijk gezegd denk ik zelfs dat dat in het voordeel van de uitbater is. Een mens besteedt toch meer als hij in zijn hoofd het saldo van het op zak hebbende geld niet moet bijhouden?

Je zal nu met die Covid-19-crisis maar eens aan je handje contantje vasthouden. In sommige winkels wordt het geweigerd, bij andere wordt het gevraagd om er niet meer mee te betalen. En sommigen vegen daar, zoals naar goeie gewoonte, vierkant hun voeten aan.

1 Het Nieuwsblad

De midweek in het water

We hadden een midweek CenterParcs geboekt, volgende week maandag tot vrijdag. Tot eergisteren noen zagen we het nog compleet zitten en bereidde ik al een log voor waarin ik zei dat we waren vertrokken met in ons valies:

  • Het kloek besluit dat we onze vakantie niet gingen laten vergallen door vieze beestjes.
  • De wetenschap dat ieder in zijn eigen huisje woont, slaapt en eet.
  • De hoop dat ons vertrouwen in Viroloog Marc Van Ranst1 en ons betrouwen op ons gezond verstand niet beschaamd wordt moesten we gaan zwemmen.
  • Het idee dat we mits in acht name van enige voorzichtigheid misschien ook een avondje uit eten konden.
  • De overtuiging dat een paar dagen bos wandelen niet bepaald nefast is.

Donderdag middag kwam de twijfel en wel omdat je ook daar weer afhangt van de goede wil van anderen en we momenteel nogal veel domme mensen opmerken. Dom in de mate dat ze geen afstand houden, in een winkelgang recht op je aflopen en haast in je gezicht ademen … afin -dachten we- dat zouden ze in zo een park ook wel doen.

Donderdagavond kwam de zekerheid. Als de scholen dicht gingen zouden alle jonge gasten wel eens kunnen afzakken naar dat park aangezien alle Limburgse zwembaden dicht gingen. Ik zou zondag afmelden … je weet maar nooit dat ze nog zouden gaan sluiten en als de beslissing van hen komt in plaats van van ons maakt dat toch wel een verschil.

Ze sloten! Vrijdagmorgen belde Luc zelf naar de instantie die hem meldde dat Erperheide ook dicht ging, waarop ik met henzelf contact opnam en het bevestigd kreeg. Gelukkig had Luc dat opgezocht nog voor het in het nieuws2 kwam, zodoende kon ik hen nog bereiken. Binnen enkele dagen zullen we meer informatie krijgen om het verdere verloop te bekijken.

We moeten dus niet meer bang zijn dat we naar huis zouden komen met vieze beesten, van welke soort of ondersoort dan ook3.

1 Radio2 – url: https://radio2.be/de-inspecteur/coronavirus-wat-met-een-bezoek-aan-een-subtropisch-zwembad-en-is-cashgeld
2 Het Laatste Nieuws
3 Het Nieuwsblad

Virustransportsysteem

Woensdagochtend, onderweg naar de Colruyt, zie ik de auto van de Watergroep met de chauffeur er in, terwijl een andere man de huizen langsgaat om de meters op te nemen.

“Maar allee” bedenk ik luidop “en dat met die Coronadreiging …” en denk verder in stilte dat ze op die manier in alle huizen binnengaan en zo het virus van de ene woning naar de andere kunnen meedragen. En wie is/zijn er op dat ogenblik thuis? Toch meestal gepensioneerden, een risicogroep dus.

Gisterenmorgen spring ik fris en fruitig uit bed, blaf nog wat, huppel lichtvoetig -dankzij Bascuul- de trap af en zeg tegen Luc dat de mannen van de Watergroep er niet in komen. Ze kunnen een kaart, die wijzelf wel zullen invullen, in de brievenbus steken. “Jama” zegt hij “ik dacht de deur van het kot los te laten …

Jaaa … dat zal wel, dan kan iedereen daar binnen.

“Tuttuttut” zeg ik “ik hang een briefke aan de bel” en declameer voor de vuist weg:

Beste mensen van de watermaatschappij
Jullie bezoeken ons, dat maakt ons blij
Maar gezien al die Coronavirussen
Vergeet het maar, ge kunt ze …

Wordt mijn dichterlijke bui toch onderbroken door Luc, die zegt met verschrikte ogen: “Zet er dan uwen naam maar onder, dat ze niet denken dat ik dat geschreven heb”.

Allee nu, wat is er nu mis met de raadgeving dat ze hun kaart kunnen bussen?

Tis toch een pateeke zé …

Van Patiënten

We hadden geen koortsthermometer, al die jaren dat wij samen waren hadden wij er geen nodig. Even met de hand voelen volstond. Maar nu met die dreiging vonden wij de tijd gekomen om er eentje aan te schaffen.

Dat ding heeft de laatste dagen overuren gedraaid. Sedert ik maandagavond lichtjes warm aanvoelde en met een verhoging zat kreeg ik te maken met een dokter. En wat voor één: Dr. Guy Vago. Dinsdag heeft Luc me zeker drie keer mijn temperatuur doen opnemen. “Van Patiënten” … zei hij dan.

Wie en/of wat Van Patiënten is/was? Kijk maar even naar het filmke van Kama en Herr Seele. Het dateert uit een tijd dat Zoneke ook een beetje gek was op Billy en Billy, twee cowboys, die samen met dokter Guy Vago en Van Patiënten te zien waren in “Lava1“.

Dat Luc erg bezorgd is, wist ik al. Maar dat hij ook graag dokterke speelde …

1 Wikipedia

Meester Vervalser

Het overkwam me al meermaals, dat ik bij het lezen van één of andere vondst van een onuitgegeven werk van een bekend componist of het ontdekken van een onbekende werk van een beroemd schilder, dacht: “Als ze zo doorgaan, gaan ze nog devalueren”.

Niet dat ik het niet geloof, maar toch dat ik sterk mijn twijfels heb bij al dat beweerde werk van bekende kunstenaars dat jaren en soms eeuwen op een zolder ligt te verstoffen.

Maar ja, wie ben ik? Zeker geen kunstcriticus en die zullen het wel wel weten, zegt mijn verder doordenkende ik. Niet dat ik er wakker van lig, maar het was telkens maar een bedenking, soms zelfs slechts: “Allee … weer ene”.

Toen ik nu vorige zondag, een artikel las over een andere meester in zijn vak, Meester Vervalser1 namelijk, dacht ik: “Aha!” Want daar vond ik een erg geloofwaardige uitleg die zich in het donker gedeelte onder mijn hersenpan direct vertaalde in: “Ziedet nu wel”.

Het hele artikel is wel het lezen waard, maar het belangrijkste is wel:

“Maar die experts verdienen tot 5 procent op de verkoop. En als ze een werk afkeuren, verdienen ze niks. Het werd nooit hardop gezegd, maar ik heb ze vaak zien denken: hoe groot is het risico op gedonder? Als dat meeviel, stelden ze niet te veel vragen.

Ik zal me in de toekomst niks meer afvragen, maar wel eens meewarig het hoofd schudden.

pske van mske: afbeelding van onbekend werk van zeer gerenommeerde kunstenaar. Gevonden op onze zolder.
1 Het Nieuwsblad

Het gehoor

Soms is het vervelend als ik een vraag stel en Luc die blijkbaar niet heeft gehoord.

Niet dat Luc selectief doof is, maar zijn gehoor is ook niet meer wat het moet zijn.

Maar die keer dat we de amandelkoeken meebrachten en ik vol afgrijzen naar het aantal kcal keek dat op de verpakking vermeld stond en dan maar besloot dat ik die koek in twee keer zou opeten, vroeg ik voor de tweede helft -luidop- aan mezelf:

Eet jij die koek nù op?

Waarop Luc, deze keer onmiddellijk, antwoordde:

Moet jij die niet meer hebben?

Dan zijn ze niet hardhorend zé, ook niet selectief.

Verkeerd opgevoed

Ik hoor het mijn moeder nog zeggen. “Sneurft zo ni” zei ze “snit aan nees“, als Broer voor de zoveelste keer zijn neus ophaalde omdat hij geen zakdoek in zijn zak had.

Wat blijkt nu? Het ene is niet goed en het andere deugt niet, maar ophalen blijkt -na even googelen- beter dan je neus snuiten1.

Fons Vanhulle was maar een vies jongetje. Die veegde zijn snottebellen af aan zijn mouw. Vies! Dat snot aan zijn mouw. Zowel in de school, als bij ons thuis hadden ze daar commentaar op.

Wat blijkt nu? Je moet niezen in je elleboog. Hangt dan je snot niet aan je mouw?

Het is niet het meest appetijtelijke logske, maar zouden ze snotters niet beter hun zin laten doen met snot? Die doen het blijkbaar juister dan alle goedmenende opvoeders. Mede daardoor zit deze generatie met een paar ingeprente automatismen die niet zo gemakkelijk af te leren zijn.

1 Snuiten of ophalen

Modepraatje

Vorige maandag liep er een man in een rok door de Colruyt. Hij deed wat bezoekers van de Colruyt meestal doen, hij deed inkopen.

Normaliter zou ik de gerokte man niet vermelden omdat ieder, volgens mij dan toch, gekleed mag gaan zoals hij/zij wil als het maar fatsoenlijk is. Ik zou dus echt niet weten wat niet fatsoenlijk is aan een man met een rok. Vandaar dat ik ook geen foto nam.

Waarom dan ineens toch een log over de man? Omdat Luc op dinsdag toevallig op een artikel viel waarin men het had over het opnieuw proberen om mannen in een rok te krijgen1, maar waar ook werd vermeld dat het niet zou lukken.

Harige benen en grote voeten schrikken af.

Eerlijk gezegd was ik niet afgeschrikt in de Colruyt. Eerlijk gezegd had ik wel de grote voeten in de zware bottinnen gezien maar had ik niet op harige benen gelet.

Goed toch dat er mensen zijn die zich ook niet laten afschrikken door aannames en gewoontes2. Een beetje afwisseling doorbreekt de sleur.

1 Het Laatste Nieuws
2 Het Nieuwsblad
pske van mske1: Aangezien ik geen foto nam, moest ik wel een oudere foto van een ouder log gebruiken. Dat was die keer in Rotterdam toen ik die foto gebruikte omdat ik er anders gene had.
pske van mske²: Ik weet dat het een plusartikel is, ik weet dan ook dat het niet volledig leesbaar is. Dat kon ik ook niet. Ondanks dat we bij Black Friday een abonnement voor halve prijs op “Het Nieuwsblad” namen, ben ik dat niet zinnens voor “Het Laatste Nieuws”. Maar ik denk dat het zo ook wel klaar is.

De logica

Zoals Luc het stelt:

Spijbelen om te gaan demonstreren mag, maar wie thuisblijft uit voorzorg is ongewettigd afwezig1.

1 VRT NWS – url: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/03/04/meer-afwezigen-in-school-tienen/

Opscheiren en aanverwante

Vele jaren geleden verzuchtte ik eens: “Laat ze nu toch eens zieke mensen verplichten om thuis te blijven” nadat ik me belabberd voelde omdat ik een verkoudheid of milde weet-ik-veel had opgescheird van een collega die zuchtend en steunend door de burelen liep. Dat die collega dan wel meer zuchtend en steunend door de burelen liep zonder dat er iets op te scheiren was doet hier nu niets ter zake.

De baas vond dat getuigen van werkijver en belangstelling voor de job. Hij kon wel zeggen, hij. Hij die de mensen buiten gooide als hij ze niet meer nodig had. Doet ook niks ter zake.

Het is een gekend fenomeen. Je kan nergens meer gaan of zitten of het lijkt wel een mobiel hondenkot: bassen en hoesten en blaffen en kuchen. Dat doen wij ook … als we het opscheiren, maar dan blijven we thuis.

Het deed me dan ook plezier toen ik, in één van de Corona-artikelen, las dat we in België aan een mentaliteitswijziging toe zijn. In andere landen blijven de mensen dan inderdaad thuis en worden ze wat vies bekeken als ze wél gaan werken. Om deze uitspraak terug te vinden zou ik nu alle Corona-artikelen moeten herlezen … zucht. Daarom een verwijzing naar een opiniestuk in “De Morgen”1.

Een mens zou verdraaid alle artikels moeten bijhouden en opslaan en catalogeren, want pas achteraf komt het artikel waarbij je inspiratie denkt: “ik had het andere moeten bewaren”.

Dat was toen ik las over een vijftienjarige die door de school naar huis werd gestuurd2 en ik dacht: “Eindelijk”. Zou het er toch nog van komen, zou er toch nog enig logisch denken uit de bus komen of gaan we verder in een wereld waarin een overgrote meerderheid zich bij tijd en wijle belabberd moet voelen omdat er zijn die zichzelf een pluim op de hoed willen steken omdat ze zo wilskrachtig zijn.

Ik vind ziek gaan werken geen wilskracht maar egoïsme.

En neen, ik ben meestal niet bij de opscheirders. Daarom ook dat de dokter tegen mij zegt dat ik een griepprik moet krijgen om Luc te beschermen.

1 De morgen
2 Het Laatste Nieuws

Page 2 of 835

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén