Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Categorie: Gedachtensprongen (Page 1 of 6)

Er zijn zo van die dagen

Er zijn zo van die dagen dat ik het nut van het bloggen niet zie, op die dagen dat ik denk: “Wat doet het er toe?”

Niet dat er iets echt mis is, behalve dan mijn gedachten die zich niet laten beteugelen en verboden paden betreden. Met gekke bokkesprongen halen ze me terug als ik probeer me te concentreren.

Dat zijn die dagen dat ik meer zin heb om iets te ondernemen zodat ik die rebelse hersenkronkel in bedwang krijg.

Omwille van Gedichtendag en Poëzieweek hierna nog eens in rijmselvorm.

Er zijn zo van die dagen en die zijn er echt
Dat het je niet goed gaat maar ook niet slecht
Dat je gedachten je gaan ambeteren
En je je er niet tegen kan verweren
Op het blog kan je dan ook al niet terecht
Want daar wil je oppassen wat je zegt
Je zou toch nooit of nooit het blog afzweren
Maar hoe je gedachten manieren leren?

[© ms – 30 januari 2019]

Ik vraag me af …

Zou het erg ongevoelig overkomen als ik nu, na afloop, zou zeggen dat ik me heb geërgerd aan de manier waarop de pers de dramatische gebeurtenis en het persoonlijk verdriet gedurende twee weken heeft uitgebuit?

Ongezond is ook gezond

Ze moesten toch lang doen om tot een conclusie te komen1, die iedereen met een beetje “gezond” verstand wel wist en dat zonder studie.

Toen het er vroeger over het algemeen zo aan toeging was dat ineens niet goed want de dagelijkse keuken in een gewoon huishouden was maar saai en ze gingen kookcursussen organiseren voor vrouwen -die al konden koken- zodat die ook eens iets speciaal op tafel zouden kunnen toveren. En als iedereen dan kan toveren moet het ineens weer anders.

Dat kan niet min dat mensen last krijgen aan hun maag. Die maag weet het op het einde ook niet meer.

Ik eet waar ik me goed bij voel, fit blijf en niet loop te zuchten en te klagen omdat ik geen fut meer heb.

1 Metrotime

Wij hebben toch de duurste!

Nog niet zo lang geleden zei ik dat we hen niet op ideeën moesten brengen om alles wat in onze buurlanden duurder is, ook hier in prijs te verhogen.

Wat in onze buurlanden dan niet zo duur is als hier zijn de stoppremies1. Dat zijn de premies die politici/parlementsleden krijgen als ze stoppen, terwijl ze toch zelf over het bedrag van die uittredingsvergoedingen2 beslissen.

Hoe ze het ook noemen, de bedragen zijn hoog, zo hoog en hoger als het bedrag dat men je voorhoudt dat je moet sparen om van een onbezorgde oude dag te genieten.

En dan zou je daar geen commentaar mogen op hebben -wij kunnen onszelf geen premies toebedelen, er wordt dus wat gegrommeld- maar je moet respect hebben voor “politici die zich jarenlang hebben ingezet4“. Dat respect pakken ze anders zo wel mee.

Respect is nog altijd iets dat je -mijns inziens- moet verdienen en niet iets dat je kan opeisen.

1 Het Nieuwsblad
2 VRT NWS – url: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/11/21/ivan-de-vadder-ophef-over-hoge-uittredingsvergoedingen-ja-ma/
3 Het Laatste Nieuws
4 Het Laatste Nieuws

Boeketje bloemen

Soms weet je wel iets, maar je staat er niet echt bij stil. Zo noteerde ik wel al dat de bloemen uit onze bloemenhal uit Nederland geïmporteerd werden. En ooit had ik wel eens iets gelezen over bloemen die uit Afrika kwamen. Ook zijn er de vruchten die hele zeereizen maken vooraleer ze bij ons terecht komen.

Nu had ik al jaren geen bloemen meer in huis gehad en dan als ik beslis dat ik toch eens meer een boeket ga halen blijk ik toch ineens een grote boosdoener1 zeker.

Na mijn eerste: “ja làp!” dacht ik echter onmiddellijk da het toch maar handig is als je een medium reclame voor je zaak kan laten maken en ik vroeg me af wat voor iemand uit eigen gewin een ander zijn plezier wil gaan vergallen.

Weet je, een mens kan altijd kiezen. Ofwel haal ik geen bloemen meer, ofwel pluk ik ze wel in de wei, ofwel blijf ik ze halen in de -niet zo ecologische- bloemenzaak als ik er passeer of gewoon bij Colruyt -of de Aldi– als ik er toch ben.

Wat ik zeker niet ga doen is in de auto stappen om in de Vlaanders een boeket te gaan halen dat dan wél ecologisch is/zou zijn, maar erg vervuilend om het hier te krijgen.

1 Metrotime

Allemaal andermans schuld!

Na enkele verhalen over reisbloggers die gratis verblijf gaan verlangen om er dan een positieve recensie over te schrijven, dook deze week het verhaal op van de Amerikaanse vlogster die een Brugs hostel aanklaagt omdat ze werd zat gevoerd en aangerand.

Het is moeilijk en zelfs gevaarlijk om in zulke situatie een oordeel te vellen en zeker nu met alles wat #metoo teweegbracht en -brengt.

Want inderdaad, het is op zijn minst nogal ondoordacht van de barman om bij een zat kanon in bed te kruipen of haar bij hem in bed te nemen. Dat kan je absoluut niet professioneel noemen en daar gaat hij dan ook serieus in de fout. En als er meer gebeurd is, zou ik als hostel zelf al verdere stappen ondernemen.

Maar bij het lezen van het artikel, kreeg ik jeuk ergens ter hoogte van mijn ingebouwd sceptische aard. Ze zegt zat gevoerd te zijn. Wie heeft dat bier dan besteld? Als iemand twee zware bieren voor je bestelt, drink je, als normaal denkend wezen, die dan uit? Misschien zit ik verkeerd ineen, maar ik denk van niet. Of heeft ze die zelf besteld en heeft ze de kracht van ons Belgisch bier onderschat?

Ik weet zo niet, maar ergens ruikt dit naar een poging om #metoo te gebruiken om zichzelf belangrijk te maken en er nog een centje aan te verdienen.

Als iemand een drug in je bier doet, dàt is een misdaad, maar jezelf lazarus drinken en het dan op een ander steken is zuipen zonder verantwoordelijkheid.

Zij die de strijd verloren

Misschien is er straks iemand gechoqueerd maar daar moeten ze zich dan maar over zetten. Ik ben telkens opnieuw gechoqueerd als ik het lees.

En hoewel ik het mijd als de pest zal ik het nu eens over kanker moeten hebben, want zie je, kanker is een ziekte. Er zijn twee mogelijkheden: je geneest of je sterft er aan. Als je geneest ben je niet dapper, ah neen! Want dan was hij niet dodelijk. Als je er aan sterft, heb je de strijd verloren.

Net alsof het nog niet erg genoeg is. Neen, ze moeten er nog verliezers van maken.

Als je het dus zo bekijkt, kan een mens alleen niet winnen. De onderzoekers daarentegen wél. Maak er dan ook geen persoonlijke strijd van.

Verjaardagen op het blog

We stoppen er mee. We vinden er niets meer aan. Aan dat vermelden van verjaardagen dan. Het lijkt dan net of je loopt te bedelen om felicitaties.

De jarigen van deze familie zullen hun wensen wel op een andere manier toegestuurd krijgen en het blog blijft het blog met kleine dagelijkse vertellingskes of dingen die we op dat moment kwijt willen. Als het dan al eens over een verjaardag gaat zal dat betekenen dat er dan ook iets over te vertellen valt.

Vandaag is Zoneke jarig, we weten niet of hij het blog leest, maar hij heeft wel verjaardagswensen gehad.

En de kleinkindjes, zolang het plezant was om doen, deden we het, maar zeg nu zelf, de laatste jaren was het een simpele vermelding met een kaart geworden. Wij kunnen dat veel persoonlijker, newaar mske.

pske van mske: En zoals bij Ella staat het postje van vanmorgen hier natuurlijk ook nog onder.

Weet ge …

  • Koopt mske een stofzuigerke om het toetsenbord te stofzuigen … nu werkt het toetsenbord niet meer. Dat groot dat ze hier aan hangen had hé … niet dat van dat laptoppeke zelf.
     
    Het zijn lappen, maar allee het is nu toch gestofzuigd.

    Ze zegt dat ze dat wel zal repareren tegen maandag. Ik ben benieuwd.

  • Als je de kaap van de 40 passeert, denk je dat dat allemaal best meevalt en het blijft meevallen tot de dag dat je je realiseert dat iemand die nog net geen 40 is dan toch bijna 20 jaar jonger is dan jij. En dan denk je nog dat dat meevalt, als je nooit eerder hebt besft dat die kaap van de 40 toch al een eindeke gepasseerd is.

Respect

Het seizoen is terug begonnen. Het seizoen van de mannen die gerespecteerd willen worden. En als ze dat respect niet krijgen bij hun club, dan gaan ze bij een andere. Gegarandeerd!

Als er zo ene vertrekt is het gewoonlijk niet omdat ze ambras hebben met de ene of de andere, de hoofdreden is dat ze geen respect krijgen. En als daar dan binnen een pozeke iemand met nog wat meer respect staat te zwaaien zijn ze weer weg.

Zeg mij maar als ik verkeerd ben hoor, maar respect, is dat niet iets dat je moet verdienen in plaats van op te eisen?

Er zijn andere mensen ook hoor, die dat woord verkeerd gebruiken. Dan zeggen ze: “met alle respect” en denken dan dat een vrijgeleide is om gemeen te worden.

Zeg mij maar als ik verkeerd ben hoor, maar respect, is dat niet iets dat je voelt of hebt in plaats van te zeggen?

Page 1 of 6

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén