Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Categorie: Muziek

De grote magazijnen

Het is een heel oude herinnering in die mate dat ik er me niet veel van herinner.

Tijdens een verblijf bij mijn grootmoeder in Laken besloot ze dat we naar een winkel in Brussel gingen waarvan de naam in mijn oren klonk als “bommarsjee” maar waarvan ik later te weten kwam dat het Au Bon Marché1 moest zijn.

Volgens mijn herinnering was die toen op de hoek van de Nieuwstraat en de Kruidtuinlaan, wat na opzoeken niet juist lijkt te zijn.

Wat weet ik dan wel nog juist aangezien ik van de winkel zelf ook al niets meer weet? Het enige dat me bijbleef was de buitengevel, die ik nogal impressionant vond, maar belangrijker was de muziek daarbinnen. Die was van een wat zagend, zeurderig type en die bleef me bij.

Die bleef me zelfs in die mate bij dat ik later als ik bij de grote magazijnen -zoals mijn grootmoeder dat soort winkels placht te noemen- binnenging dacht: “Bommarsjeemuziek”.

Dat soort muziek hoorde ik nog, lang nadat mijn grootmoeder er niet meer was. Iemand heeft me ooit, toen ik het eens luidop zei, verteld dat het jazz was, waar ik dan weer sterk mijn twijfels over had. Ik had/heb een andere voorstelling van jazz.

Meestal hoor ik nu de muziek in winkels niet eens meer behalve als die te luid staat en/of van een genre dat bepaald niet aangenaam is tijdens het winkelen.

1 Wikipedia

Een straatliedje

Bij Zoneke dus … en dan kan je niet zo rap eens een waske insteken of ophangen of opvouwen. Je moet je tijd er wat anders indelen.

Terwijl we dan toch bezig waren met de filmindustrie bedacht ik dat ik toch nog een ander probleemke kop oplossen, al is/was dat niet écht een probleem, alleen iets wat ik me afvroeg.

Ik heb het log in twee delen geschreven: het oorspronkelijke log en een verkorte versie. U heeft de keuze.

Kort:

Kort gezegd vroeg ik me dus af wat You’re So Cool1 uit True Romance2, The Bike Scene4 uit Forrester3 en The Street Song6 uit Badlands5 met elkaar gemeen hebben. Het antwoord is Gassenhauer en zelfs dan nog …

En voor wie het allemaal graag van naadje tot draadje te weten komt:

“You’re So Cool”1 vond -en vind- ik een hemelsmooi stukje muziek van Hans Zimmer, de man maakt wel meer mooie muziek. Indertijd wist ik wel dat het stukje uit de film “True Romance”2 kwam. Toen we die te zien kregen, vond ik dat maar een film van niks.

“Finding Forrester”3 vond ik dan wel weer een goeie, maar ik dacht daar ergens -tijdens het fietsen- toch een andere uitvoering van “You’re So Cool” te horen en dat was nu waar ik daar op die mistige dag bij Zoneke aan dacht.

Ik vond de bewuste scene, die zelfs “Bike Scene”4 heet, maar het was niet “You’re So Cool” al leek het er wel op. Ik googelde dus maar op “Carl Orff – Gassenhauer – Badlands”, zoals vermeld onder het filmke.

En dan blijkt dat “Badlands”5 ook al een film is, met een wat gelijklopend gegeven als “True Romance”; d.w.z. geen spek voor mijnen bek dus, waarin het muziekstukje “Street Song”6 genoemd wordt.

Een raadsel? Gelukkig is er internet. Daarmee moet ik nu niet verder meer uitleggen hoe het juist in elkaar zit7.

1 You’re So Cool
2 IMDb
3 IMDb
4 Bike Scene
5 IMDb
6 Badlands version
7 Wikipedia

Heviger dan getingel

Broer vertelde. Hij had zo een beltoon op zijn gsm. Hij had dat maar niets gevonden om daarbij wakker te worden. Hij had zich afgevraagd of er, omdat er zoveel slaapliedjes waren, toch geen enkel wakkerwordenliedje zou bestaan.

Hij zocht en vond. “Iemand had zich precies hetzelfde afgevraagd” zei Broer. Sedertdien wordt Broer gewekt door: Wakker worden van Jochem Myjer. Goed gevonden van Broer, maar voor mezelf vind ik dat toch wel wat te hevig.

Want zie je, ik had ook al meerdere keren die beltoon van mijn telefoon veranderd omdat gewekt worden door een idioot getingel me niet zo zinde. En toen dacht ik ineens aan een logske van vroeger: “Wij zijn wakker“. Zou dat niets zijn?

Sedertdien worden wij -ah ja, Luc slaapt bij mij- gewekt door Johnny and The Hurricanes met de eerste twaalf seconden van de “Reveille Rock“. Inderdaad enkel de eerste twaalf seconden. Het vervolg mag er best zijn maar om wakker bij te worden vind dat toch wel wat te hevig.

pske van mske: in tegenstelling tot Broer, die elke werkdag opnieuw gewekt dient te worden, gebruiken wij onze wekker enkel tijdens de evenementen of in speciale gevallen.

Nog een vervolg op een vroeger logske

Paul Cammermans? Wie kent hem nog? En dan bedoelen we niet Paul Cammermans persoonlijk maar het berichtje dat we hier op 22 januari 2007 aan hem wijdden. Het aantal reacties van toen liet ons vermoeden dat de man niet bepaald een bekende was, al had hij dan ook een liedje gezongen: De Zelfmoordenaar, tekst van de Nederlandse dichter Piet Paaltjens.

Zo speciaal zou dat allemaal niet zijn, mocht Broer toen, op zijn zoektocht op het internet niet ineens grote ogen getrokken hebben en gedacht hebben: “maar allee, dat is nu precies dat wat ik tegen ons ms gezegd heb”, waarbij Broer nog wat verder dit blog ging lezen en tot de conclusie kwam dat het hier wel degelijk om ons ms ging.

En toen? Toen vergaten wij Paul Cammermans. En wij dachten Broer ook. Niet dat wij Broer vergaten. Neeneen, wij dachten dat Broer ook Paul Cammermans vergat. We hadden beter moeten weten, Broer kennende.

Want wat kreeg mske een paar maanden geleden in haar mailbox? Een mail van Broer. Niet dat mske niet meer mail krijgt van Broer maar … Zeg, we moeten hier nu toch niet alles zitten uitleggen zeker.

Een paar maand geleden mailde Broer dat hij nog een paar weken eerder een mail had gedaan naar Peter Verhulst van Radio 2. In die zijn programma “de topcollectie” helpen ze mensen naar verloren plaatjes zoeken. En de dag voor die mail naar mske was Broer aan de beurt geweest en hij had een mail gekregen van Peter Verhulst met 5 links naar de 5 liedjes op de plaat van Paul Cammermans.

mske schrok. Vijf? Stonden daar vijf liedjes op dat singelke. mske herinnerde zich de twee waar we het in 2007 over hadden, maar … “Zeg” zei Slow “zou Broer die niet willen doorsturen? Ik ken die liedjes niet”.

En daarmee ploften die vijf liedjes hier ook in de mailbox. Slow kende ze niet, maar mske kende ze wel nog … alle vijf.

Van zacht tot keihard

Als je zo eens in een auto zit op een ogenblik dat je er anders niet in zit, kan je aangenaam verrast worden. Onaangenaam ook, ook als je naar ‘t nieuws luistert en er komt er daar weer ene leuteren, maar nu hebben we ‘t daar niet over maar over de plezierige dingen.

Eerst zijn er de avonden waarop Slow en mske terug keren van Zoneke. Meestal zit mske dan te suffen in de auto. In den beginne was er dan zo een soort wereldmuziek, wel mooi, maar als je drie liedjes gehoord hebt, dan weet je ‘t wel. Daarna begonnen ze met filmmuziek en dan mag één of andere BV zijn favoriete muziekskes naar voor brengen. Vorige week ergens, ze had de naam Bart De Pauw wel al horen vallen, maar BV’s interesseren haar niet, zodoende had ze daar geen aandacht aan gegeven, maar toen werd haar aandacht ineens getrokken door een zalig stukske muziek. Bart De pauw heeft een goede smaak. Eigenlijk niet zo verwonderlijk, maar het weze gezegd da mske niet zo hoog oploopt met de meeste BV’s tot blijkt dat ze toch wat in hun mars hebben. mske persoonlijke favoriet uit zijn muziekkeuze is “You’re so cool” uit de film “True Romance”, een erg lief muziekske.

Vorige zaterdag was het weer zover. In de namiddag zit mske natuurlijk niet te suffen in de auto maar zit ze te dagdromen of naar buiten te staren, of ze doet een klappeke met Slow. En ineens hoort ze wat. Geen muziekske, maar iemand -we weten niet wie, mske was er met haar gedachten niet bij- vertelde dat iemand anders -ook dat weten we niet omwille van zwevende gedachten- een liedje heeft opgenomen, iemand die van beroep airhostess is en nu gaan ze dat liedje draaien op elke vlucht waar ze hostessed. Het liedje volgde.  “Verdorie” zei mske “het origineel is beter”. En toen zaten ze te gissen van wie dat origineel toch weer was. Daar gaan we het uiteindelijk niet over hebben, maar ze hebben wel met hun beidjes zitten luisteren naar een programma met muziek van muzikanten van eigen bodem en daar zitten verdorie toch wel serieuze kleppers tussen als je ‘t goed nagaat. Ook hier had mske een persoonlijke favoriet en die is iets minder lief en die zit tussen “Lena Lena” van “Twee Belgen”, “Zanna” van Anna Domino en Luc Van Acker en “I can’t live in a living-room” van Red Zebra.

Meer in de auto zitten? Of meer aandacht aan de radio geven?

De mode van het afzeggen

mske is een beteke kwaad op iemand. Ze zegt dat het een meeloper is. Ze zegt dat het nu mode is om stemproblemen of wat dan ook te krijgen als ze ergens moeten gaan zingen. Ze zegt ook dat dat hen nogal een kick moet geven azo veel mensen verloren moeite de baan opsturen en dan nog eens te laten terug komen.

Ze is dus kwaad op Bruce Springsteen. Niet dat zij zo gek is op den Bruce of dat ze er naartoe ging. Helemaal niet! Maar Wachtebroer is daar kierewiet van. Die gaat naar zoveel mogelijk concerten. Zo was hij gisteren al goed vroeg op gang naar Holland, toen mske las dat Meneer Springsteen een snotvallingske heeft en niet kon zingen. En ook dat het concert naar vandaag verplaatst werd. Waarom mske daar dan kwaad voor moet zijn? Wachtebroer zou vandaag eigenlijk naar hier komen! Nè sé en nu kan die mens niet want anders is zijn ticket verdommineerd.

Kiekevel muziek

Telkens mske denkt dat ze nu volledig over bepaalde zaken over is, blijkt dat er toch nog altijd dingen opduiken die ze in de loop van de laatste jaren vergeten heeft.

Zo kon ze vroeger geraakt worden door weer eens een onbekend liedje of muziekstuk op radio of TV of nog elders. Maar het was al een pozeke geleden dat ze die ervaring nog had. Tot deze morgen haar aandacht ineens getrokken werd door een liedje op de radio. Ze kende het niet. Dus moest ze dat thuis even opzoeken.

De groep is al sedert 2005 gesplitst omwille van spirituele en politieke opvattingen. Nu ja, dat doet niks af aan de zaak dat het liedje haar in haar maag ging zitten en ze het gewoon prachtig vindt.

Waarover we het hebben? Over 16 horsepower met Black Soul Choir natuurlijk.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén