Wizzewasjes

Het is niet omdat het mag … dat het moet!

Categorie: Film en televisie (Page 1 of 22)

BBC en de Duitse zenders

Ergens de voorbije zomer en een pak ergernissen door falende ondertiteling door Teletekst vond ik bij Proximus een melding dat ondertiteling mogelijk maakte met een keuze uit vier talen. Dat was theoretisch.

In de praktijk kwam het er op neer dat ik de hete patat doorschoof naar Luc die het systeem in werking zette.

Het werkt beter dan de Teletekst al is er heel af en toe wel eens een kleiner probleem, maar het is een hele verbetering.

Bij Zoneke kwam ik tot de conclusie dat ik de uitzendingen van de BBC erg miste. We kozen er niet meer voor omwille van het slechter wordend gehoor.

Toen ik daar in de rechterbovenhoek “Subtitles” zag verschijnen ging ik maar weer eens googelen. En toen bleek dat we wel konden blijven kijken, want we kunnen naast de Nederlandse taal nog een andere taal opgeven om te ondertitelen. Doen dus. Dat was theoretisch.

In de praktijk schoof ik … awel ja, al ging ik daarna wat hebberig worden.

Want nu wou ik de Duitse zenders ook bekijken. Luc denkt dat het mogelijk is dat je maar twee talen kan kiezen.

In de praktijk zou dat inhouden dat het dan wat omwisselen zal worden zeker? Dat het dan in de praktijk wat gepaard zou gaan met wat gemopper zal ik er moeten bij nemen.

Over de Franse ben ik nog niet begonnen. Il ne faut pas pousser Bobonne dans les orties quand elle est en short.

Waarom BBC en de Duitse? Dat is het begin van mijn persoonlijk taalbadhuis, …

De feiten

In donkere tijden, wanneer zelfs het televisie aanbod ons in de steek laat, zien wij ons genoopt programma’s te bekijken waar we normaal gezien niet voor gaan zitten.

Waar ik jaren geleden niet naar: “1 jaar gratis1“, gepresenteerd door Herman Van Molle keek, doen we dat nu al voor het tweede seizoen met Thomas Vanderveken. Het is een kwis waar de vragen meer inhoud hebben dan de meer modernere vormen over BV’s en andere beroemdheden en/of muziekstukjes herkennen.

Ach ja, Switch2 in de zomer bekeken we ook al twee seizoenen. De laatste wintereditie niet. Die was maar wéér eens met BV’s. Voor het goede doel, daar niet van, maar toch wéér dezelfde koppen op mijn TV. Ik zucht ervan.

Dat we af en toe eens naar het belachelijke “First Dates” kijken, dat zei ik al. Vermoedelijk doen we dat omdat we daarbij zo prettig ongebreideld commentaar kunnen geven, Statler en Waldorf achterna, meestal niet op de kandidaten maar op het programma op zich.

Bij Zoneke echter begon Factcheckers3, waar ik het al over slecht gepoetste hotelkamers had, zonder de aflevering gezien te hebben. Deze keer keken we.

Het programma, gepresenteerd door Thomas Vanderveken, Britt Van Marsenille en Jan Van Looveren, behandelt wel meer dan één feit. Deze keer stuurden ze o.a. minderjarigen er op uit om drank -bier, wijn en zelfs iets straffers- proberen te kopen.

Ze kwamen tot de bevinding dat dat 25 keer op 30 pogingen zonder problemen kon. Bij zelfscans was dat zelfs iedere keer prijs.

Toch iets om eens in de -grijze- haren te krabben. Hopelijk wordt er ingegrepen.

En ja, ik weet dat je dat ook kan onderzoeken en er gewoon een artikeltje over schrijven, maar gefilmd wordt het nu precies dat ietsje overtuigender.

Fachtcheckers staat ondertussen ook geprogrammeerd.

____________________
1 1 jaar gratis
2 VRT NU – url: https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/switch/
3 één – url: Factcheckers
4 VRT NWS – url: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2022/01/10/factcheckers-alcohol-minderjarigen/

Op hunnen tijd tenachter

Is er nog niemand die resem kerstfilms beu?

Ik wel!

Ik vind het tijd dat ze aan die van Valentijn beginnen.

Hóóg tijd!

NieuwsgierigheidsTV

Benieuwd geworden nadat Bertie het over “Welkom in containerdorp” had, vroeg ik Luc om het even te programmeren. Eerlijk gezegd was het gegeven me onbekend.

We keken naar wat blijkbaar de derde aflevering moest zijn. Op zekere manier vond ik het een goede oplossing. Er wordt tenminste gezorgd voor onderdak.

Ik heb even moeten googelen om te zien of het in België ook bestond. Ik vroeg me dat namelijk af omdat wij in onze krant om de zoveel tijd lezen over de ooit bekende acteur die aan lager wal geraakte en nu veel gelijkenissen vertoont met de volledig ontspoorde man uit het programma.




En dan was er dat andere programma. Het haken moe, de steekjes gingen dansen voor mijn ogen, plofte ik bij Luc op de zetel en vroeg: “Is er niks op te TV?” Daarmee bedoel ik dan ook de opgenomen programma’s. Hij zette hem aan en we kregen “First Dates” en ja, we keken. Het was een ouder programma, dateerde van 2016 geloof ik, en het waren Britten.

In Gunderath vielen we tijdens het zappen op een Nederlandse versie van het programma, waarop ik aan Luc vroeg of ze dat ook in het Duits hadden. Dat hadden ze.

Om het geheel compleet te maken wou ik, eens thuis, de Vlaamse versie ook zien.

Resultaat van een studie “First Dates”? De interactie tussen de leden van de bediening van de Engelse was soms grappig, de presentator van de Nederlandse kent maar twee zinnekes op de zelfde toon gezongen en de bediening komt enkel in beeld om geld te vragen, de Duitse presentator komt net van bij zijn schapen, de bediening herinner ik me niet en de Vlaamse gaat wat de kant van de Britten op.

Wie doet daar in ’s hemelsnaam aan mee? Ze willen allemaal iemand waarmee ze het gezellig kunnen hebben, samen kunnen lachen en dan gaan de verhalen die ze vertellen allemaal over hun exen, over ziektes en ongevallen en …

Heeft iemand hier een boodschap aan? Neen? Ik zelf ook niet. Het is/was dan ook niet belangrijk, enkel een tussendoortje.

Kapitein …

En dan vertellen ze dinsdagavond in “Het Journaal 19u” dat ze Kapitein Zeppos gaan verfilmen met Carry Goossens1 als Kapitein Zeppos.

Waar halen ze het in hun hoofd? Kapitein Zeppos is een personage dat leeft in de herinnering van velen van onze generatie en is één van die personen die niet aan vervanging toe zijn. En zeg nu zelf: Carry Goossens dan nog? Neen, eigenlijk heb ik niks tegen Carry Goossens, maar hij is niet Kapitein Zeppos.

Maar de film gaat eigenlijk niet over Kapitein Zeppos maar over twee jongeren en de confrontatie tussen de analoge en de digitale generatie. Juist, jà.

Niks op tegen dat ze die confrontatie in beeld willen brengen, maar noem het dan niet Kapitein Zeppos.

Het is nochtans simpel aan te passen. Zeppos was een naam die voortkwam uit het feit dat ze op de Griekse Eilanden Stephorst niet gezegd kregen. Noem die nieuwe kapitein dan Kapitein CarGo van, je weet wel, Carry Goossens.

Ze hebben zo MacGyver² ook in een nieuw jasje gestoken. MacGyver is dan geen jeugdsentiment, maar het was wel één van de programma’s waar mijn zoon en zijn zus naar keken. Ik zag de nieuwe MacGyver in een promofilmpje van een zender: een afgeborsteld personage omringd door blitse vrouwen. [ironische modus aan] Inderdaad, zo herinner ik me hem. [ironische modus uit]

Aan “The A-team” hebben ze ook al gesleuteld in een film. Die heb ik nog niet gezien in hun moderne versie, dat hoeft ook niet. Mocht Zoneke willen, kan hij er maar een log over schrijven.

Maar ik zal zeker de film met Carry Goossens niet bekijken. Herinneringen moet je met rust laten.

1 Wikipedia
2 Wikipedia

De onbegrijpelijke werkelijkheid

Er stond nog een opgenomen Deense dramareeks, niet bekeken. Om één of andere reden keken we niet omwille van een misverstand dat we zelf in het leven hadden geroepen.

Tot we, geen zin in nonsens, geen zin in maar weer gekonkelfoes, geen zin in maar weer baas boven baas, geen zin in gebrul, kort gezegd: geen zin in eenheidsworst, dachten: “we zetten het op en kijken eens wat het is”.

Na een vijftal minuten, na het vernoemen van een vermiste duikboot, wist ik Luc te vertellen dat het een echt gebeurd verhaal betrof. Er was de herinnering aan de kranten van een viertal jaar terug over een zaak waaraan ik toen geen touw kon vastknopen, namelijk de bizarre moord op Kim Wall1, journaliste die een duikbootbouwer zou interviewen.

De reeks is langzaam en met respect opgebouwd. Er kwam geen spektakel, geen sensatie aan te pas. Het is wel een relaas van hoe het er veelal aan toegaat. Het zoeken naar gegevens, het minutieus uitvlooien van details, tegenstrijdigheden bekijken en verwerken, doorzetting en inspanning en een gevecht tegen de tijd.

En al kenden we het verloop in grote lijnen heeft “The Investigation²” geen moment verveeld.

1 Kim Wall
2 IMDb

Nicholas Sparks

De eerste keer -of was dat de tweede- dat ik over Nicholas Sparks hoorde, was toen iedereen zwijmelde over de film: “The Notebook”.

Later, toen ik zowel het boek had gelezen als de film had gezien vond ik er het mijne van. Het boek gaat over een dementerende oudere vrouw waarin verwezen wordt naar vroeger. De film gaat over een vroeger jong koppel waarin verwezen wordt naar een dementerende vrouw in het heden.

De jonge kerelin de film is onuitstaanbaar opdringerig. Dat type man zou bij mij nooit een kans hebben gehad, aangezien mijn “neen” ook “neen” betekent.

Maar soit, blijkbaar is dat het type om over te dromen en bij te zwijmelen, gezien het succes van de Nora Roberts boeken ook.

De tweede keer -of was dat nu de eerste- was toen ik een TV-film “The Wedding” zag waarin trouwbeloften werden hernieuwd en ik me afvroeg waarom dat nodig was. Waren ze van elkaar niet meer zeker?

Trouwbeloften hernieuwen is nu wel ingeburgerd, maar ik vraag me nog steeds af of ze van elkaar niet zeker zijn. Het is zo een beetje als ’s morgens bij het ontbijt zeggen: “vergeet je afspraak van 16u niet”. Komaan hé …

Ik las wel meer boeken van Nicholas Sparks tot de dag dat ze me tegenstonden. Dat zweverige en flirten met de dood ging me niet meer af, al waren er dan wel weer die me wel konden bekoren. Zo is die van de foto er één van, zowel boek als film.

De meeste van mijn boeken van Nicholas Sparks zitten echter in de dozen voor de boekenmarkt.

Nu zijn ze op TV toch begonnen met een reeks Nicholas Sparks-films zeker. Na de zoetsappige Hallmarks krijgen we nu de, lang uitgebreide hopeloze pseudo-romantische, films van Nicholas Sparks à la “Message in a bottle” en “The best of me” in één week tijd.

Het is te veel van het goed(j)e. Ik bedank of …

misschien moet ik in het vervolg eerst maar eens grondig de korte inhoud bestuderen.

Memento1

1 Memento

Dat zou zelfs onnatuurlijk zijn. De mensheid is het nooit compleet over iets eens. Dat heb je wel bij de meeste recensies. De ander spaart de lof niet. De ene breekt hem af tot in de grond. De recensies die ik er over las zijn nogal verdeeld. Ik vond de film goed, zelfs een ietsje méér dan goed.

Hij zei, na een verzuchting mijnentwege over wijkende inspiratie, dat ik het nog wel over “Memento” kon hebben. Eigenlijk kwam de aanzet van Luc. Dat leverde me een idee voor dit blog op. Want ja, al snel bleek dat de gebeurtenissen stapsgewijs van recenter naar vroeger werden verfilmd.

We wilden toch het einde -in dit geval: het begin- te weten te komen. Dat de film bij momenten wel wat langdradig was deed niks af aan de wens om verder te kijken.

De vermelding: “Mystery, Thriller” en de korte beschrijving maakten dat we hem toch maar gingen bekijken. De acteurs waren me niet echt bekend.

Het bewijs daarvan is dus “Memento”. Een onbekende opgenomen film bekijken kan nogal verrassend zijn. Het is altijd afwachten.

Gewoon … iets van niets

Als men mij nu zou vragen wie mijn favoriete acteurs zijn -vroeger vroeg men dat wel eens, nu minder- zou ik er niet moeten over nadenken wat ik zou antwoorden.

Mijn favoriete acteurs op dit moment zijn namelijk allemaal actrices. Tot dat besef kwam ik ergens deze week bij het bezien van een stuk ellende van een film waar een paar grappige fragmenten in zaten maar ook die ene actrice.

Moet ik nu even opsommen? Neen, dat doe ik niet, dat doe ik nooit. Ik zou zomaar iemand kunnen vergeten. Laat het volstaan dat ik vertel dat de oude(re) garde de boventoon voert: Dame Judi Dench, Kathy Bates en Brenda Blethyn.

Acteurs? De favorieten blijven Sean Connery en Harrison Ford. Er wordt bij de nieuwe lichting te veel gekeken naar het wasbord dat ze kunnen laten zien.

Op een avond zonder inspiratie …

Bij het bekijken van sommige kerstfilms vraag ik me af of Amerikanen zoveel vakantiedagen hebben. Kerst vieren met familie is geen avond of een dag maar een hele week of meer.

Of misschien is dat die hun jaarlijkse vakantie.

Maar waarom zijn er dan zoveel vakantiefilms ook? Die bekijk ik dan wel niet. In de zomer vind ik wel andere dingen om te doen dan voor de TV te hangen.

Page 1 of 22

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén