Wizzewasjes

Blijf in uw kot!

Categorie: Film en televisie (Page 1 of 13)

GR5

Zondagavond, na “Twee tot de Zesde Macht” kregen we de eerste aflevering van “GR51“, de nieuwe “topreeks” zoals werd aangekondigd.

Ik had de trailers op voorhand al gezien maar zonder er veel aandacht aan te schenken.

“Kijken?” vroeg Luc. Natuurlijk zouden we kijken. Er valt al zo veel minder te beleven dat we zeker geen nieuwigheden uit de weg moeten gaan.

Dat ze zichzelf “topreeks” noemden vond ik er wel wat over. Dat kan je beter aan de kijkers overlaten nadat die hun mening hebben gevormd.

Maar eigenlijk was het een verademing. Alle acteurs spraken klaar en helder. Ik had de ondertiteling niet nodig behalve wanneer er iets van een achtergrondgeluid werd vermeld, die hoorde ik niet.

Goed, we zijn vertrokken en kijken uit naar het vervolg. Misschien dat ik het achteraf ook wel een topreeks noem.

1 IMDb

A confession

Volgens Google Translate:

Definities van binge

werkwoord : indulge in an activity, especially eating, to excess.
zelfstandig naamwoord: a short period devoted to indulging in an activity to excess, especially drinking alcohol or eating.

Luc mompelde wat binnensmonds al ben ik daar, slechthorende, niet heel zeker van dat binnensmonds. Ik had hem in elk geval niet verstaan.

Blijkbaar had hij een -veelbelovende- nieuwe serie over het hoofd gezien bij het programmeren. Veelbelovend omdat Martin Freeman er in meespeelde, je weet wel -zei hij- die bij Sherlock Watson heeft gespeeld. Dat doet Luc dan ook veelal, hij legt uit wie wat heeft vertolkt, niet dat hij daarom heel het CV van een acteur gaat voorleggen, maar kom, je weet maar nooit dat ik niet zou weten wie Martin Freeman is.

Moet ik hier nu een knipoog bijzetten, opdat men niet zou denken dat ik Luc bekritiseer? Of volstaat enige mensenkennis om te weten dat ik dat een uiting van voorkomendheid vind?

Ik vergat het. Hij repte er trouwens ook met geen woord meer over … tot vorige dinsdag. Die ochtend vroeg hij: “Zin om online naar ‘A Confession’ te kijken?” Er waren namelijk al vier van de zes afleveringen gepasseerd en als we niet keken konden we de twee laatste morgen niet volgen.

We begonnen met de eerste. Ik had een “wow” gevoel. Dat is al lang geleden.

Dus namen we even pauze en bekeken de tweede aflevering, al hadden we beslist dat één per dag wel voldoende zou zijn.

Toen werden we curieus en keken naar de derde. Dat we de vierde er dan ook maar bijnamen zal niet verwonderlijk zijn, zeker?

We waren bij. Maar we stopten niet. We hebben de vijfde en de zesde ook maar bekeken, dan zijn we zaterdagavond gerust.

Waarom die uitleg over “binge” helemaal bovenaan? Ik houd niet van verengelsing en ik wil dus maar zeggen dat we die dag een kijkmarathon hebben gehouden.

Meer naar de film

Een beetje verrast zag ik in de zijkolom dat wij een jaar geleden de film “Patser” gaan bekijken waren en toen schreef ik erbij dat we dat wel meer zouden gaan doen.

Nu zonder in herhaling te vallen over de tijd die de TGV nam, moet ik zeggen dat we op dat jaar geen enkele keer naar de film zijn geweest.

We bekeken het aanbod wel maar meestal zijn dat films op woensdagnamiddag en dus eerder voorzien voor kinderen en als er al andere zijn moeten ze nog aanspreken ook.

We kunnen ook elders gaan, maar dat waag ik niet. Je weet nooit hoe het geluid gaat overkomen, of ik niet ga weglopen omdat het te luid staat of gewoon niks ga verstaan.

Stereotiep en nog wat

Ah ja, dat is juist ook! Ik moest hier nog iets kwijt over iets op de TV, de kerstfilms namelijk.

Vroeger, lang geleden, toen de mensen nog maar één of maximum twee posten konden pakken waren er al kerstfilms. Die gingen over samenkomen met kerstmis. Die stoorden me omdat daar altijd één of andere zwetsende zedepreker stond te lamenteren en te dirigeren hoe een ander zijn leven moest leiden.

De kerstfilms zijn geëvolueerd. Van familiefeest wordt het ineens een derdegraadsondervraging over waarom die of die nog alleen is, waarom die of die de andere die of die nog niet ten huwelijk vroeg en -oh gruwel- soms nog gestaafd met de wens om kleinkinderen te hebben.

Hadden mijn haren nog kort geweest, ze waren rechtop gaan staan bij deze stereotiepe -dat is een modewoord- verwachting van een vrouw als kindermachien.

Versta me niet verkeerd hé, er zijn wel nog goeie kerstfilms bij ook … zo af en toe eens ene.

En wat kreeg ik nu deze week onder ogen? Dit heeft niks met TV te maken maar soit, als we toch bezig zijn met koppelen …

Prinses Amalia en Prins Gabriël mogen nooit met elkaar trouwen1!

En omdat ik bij het schrijven dezes op zoek ging naar betreffend artikel, dat ik uiteindelijk niet meer vond en dan maar de link gebruikte van eentje dat er naast had gelegen, zag ik dat ze het er in 20062 ook al over hadden!

Lijdt iedereen nu aan een toegenomen epidemie van koppelzucht? Een gearrangeerd huwelijk -zij het in dit geval een verboden huwelijk- is toch niks meer van deze tijd?

Je zou als prins of koning zijnde dan toch niet scheef bekeken mogen worden als je al eens een scheve schaats rijdt …

De zwetsende, lamenterende, dirigerende zedeprekers zijn het land nog niet uit …

1 Redactie24 – url: https://www.redactie24.be/news/25303/echt-bizar-daarom-zal-de-nederlandse-prinses-amalia-nooit-met-een-belgische-prins-trouwen
2 Het Nieuwsblad

Feuilletons, reeksen en séries

Er was een tijd dat ik de Vlaamse feuilletons maar niets vond. Daar kwam verandering in. Ik kijk dus naar Vlaamse reeksen. Al moet ik zeggen dat ik bij sommige -zoals “Over Water” en “Grenslanders” (samenwerking met Nederland)- heb afgehaakt.

Ik keek naar “De Dag”, vond het niet schitterend, vond het niet slecht. Ik kreeg het er niet op mijn zenuwen van -dat krijg ik bij te veel actie maar ook bij te weinig actie- en vond het einde best verrassend.

Wat valt me nu tegen? “De Twaalf”. Is het slecht? Bah neen. Ik kreeg het er (nog) niet op mijn zenuwen van maar dat zit er aan te komen.

“De Twaalf” handelt over een jury. Maar die komen dan weer niet allemaal aan bod. Waarvan zitten de zenuwen dan om het hoekje te piepen?

Die reeks lijkt -volgens mij dan wel- gewoon geschreven om maar weer eens een favorietenrol toe te spelen aan één -of twee zo je wil- acteurs, het koppel namelijk dat ook in “De Dag” de hoofdrollen kreeg toebedeeld.

Ik heb een déjà vu. Ooit zag ik Koen De Graeve voor de eerste keer, gevolgd door een waterval van Koen De Graeve rollen en kon ik de beste man uiteindelijk niet meer zien of horen. En hij is dan nog een geweldig goed acteur, waar ik van dat koppel niet echt overtuigd ben.

Wat vind ik dan echt wel goed? “Unité 42. Ik zou moeten zeggen “vond” want blijkbaar zagen we de laatste aflevering. Het bizarre is wel dat ik de schoonheidsfoutjes onder de mat veeg omdat het geheel me zo beviel. Die mogen gerust nog een vervolg maken.

Het aangenaamste aan die reeks is dat de misdaden die ze onderzoeken en oplossen eens van een heel ander slag zijn dan de klassieke “vermoorde en mishandelde en vernederde vrouwen” verhalen die sommige schrijvers van nu blijkbaar hebben gereduceerd tot bandwerk.

Neen, Unité 42 handelt over de modernere cybercriminaliteit. Meestal komt er wel een moord bij te pas maar dan eerder te zoeken bij de hedendaagse problematiek.

Er was nog wat waar ik nog wat over kwijt wou, maar dat zal ik houden voor een andere keer.

De laatste aflevering

Wij hebben “The Family1” gevolgd. Dat soort reeks geven ze dagelijks uit behalve in het weekend waarbij ze de vrijdagavond al bij het weekend rekenen.

Het kwam mooi uit. De laatste aflevering zouden ze uitgeven de donderdag vóór onze midweek Eifel, zodat wij die op vrijdag konden zien aangezien wij die opnemen om later te kunnen bekijken als het ons beter past.

Toen Marieke Vervoort2 besliste dat het genoeg geweest was en uit het leven stapte en er een aangepast programma werd uitgezonden, zou die laatste aflevering pas de maandag erop worden uitgezonden als wij al in de Eifel zaten, maar -bedachten we- we zouden er ginds wel naar kijken, op de laptop.

Denk je dat wij daar naar hebben gekeken? We hebben er wel even aan gedacht, maar het was eigenlijk niet belangrijk meer.

Meer foto’s

1 IMDb
2 Wikipedia

TeVeel – TeVoos

Het voelt wat raar, zo na een haast TV-loze zomer -koers uitgezonderd- terug TV op en er aan gewennen.

Het is wel zo dat we in Zoneke’s huis wel meer TV kijken dan thuis. Het ontbreken van huiselijke bezigheden zorgt daarvoor. En ja, dan kijken we soms wel eens naar een tijdsverdoener à la Major Crimes.

We keken naar “Sworn to Silence”1, moord bij de Amish, maar bij “The Devil’s Own”2 haakte ik af en lag vroeg in bed.

De twee afleveringen van “Grenslanders”3 zagen we ook en daar had ik eigenlijk meer van verwacht.

Televisie en ik … we hadden altijd al een moeilijke relatie.

1 IMDb
2 IMDb
3 Wikipedia

Ten koste van originaliteit

Canvas zond “Into the Wild1” uit, wij namen op en keken donderdagavond.

Ik bedacht dat ik onlangs nog een artikel las over de bus van “Into the Wild”. Een Russische vrouw, op huwelijksreis, is verdronken in de rivier in kwestie 2. Het water stond er hoger dan verwacht.

Bij het terug opzoeken van dat artikel viel mijn mond niet open van verbazing -niets des mensen is mij vreemd (Terentius)- maar het was wel frappant hoeveel bezoekers er naar die bus trekken om daar diezelfde foto te gaan nemen zoals die welke Chris McCandless van zichzelf had genomen.

Dat deed nog een belleke rinkelen. Ik had toch ook iets gelezen over Abbey Road3. De foto van de Beatles op dat zebrapad is 50 jaar oud4 en het was er een bestorming en ik zag ook dat zowat iedereen ook weer die foto wil imiteren.

Origineel? Zeker(!) En zeker met die toeschouwers die de file doen om ook zo een foto te nemen.

Oh ja, voor de cinefielen … ondanks de gunstige kritieken die ik las vond ik de film maar saai en langdradig.

En nu wil ik hier nog een foto bijzetten. Had ik nu maar geweten waar, welke en van wie ik die kon gaan na-apen.

1 Wikipedia
2 Het Laatste Nieuws
3 Wikipedia
4 VRT NWS – url: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2019/08/08/50-jaar-geleden-iconische-abbey-road-foto/

De saaiheid in beeld

Dat het na de tour niet meer goed blijkt te komen tussen mij en onze TV. Dat ik sedertdien nog geen moment voor die TV heb gezeten. Dat ik wel flitsen en flarden van herhalingen en flutprogramma’s zie als Luc gaat zappen. Dat ik dan ook probeer om telkens ‘s avonds een log te prepareren terwijl hij bewegende plaatjes kijkt.

Dat ik ondanks dat alles toch fronste toen ik de zomerprogrammatie1 zag. Dat ik tegen Luc zei dat het gelukkig nog Vera is ook en dat hij daarop antwoordde dat dat waarschijnlijk een herhaling is.

Dat ze zich niet schamen …

pske van mske: saai is ook een dialectwoord voor breiwol, op sommige plaatsen wordt die ook sajet genoemd.

1 Het Nieuwsblad

Rapper lezen

Bij het sorteren van de boeken kwam ik ook weer bij de boeken die ik nog steeds in mijn boekenkast wil zetten … als die ooit afgeraakt natuurlijk.

En ik lees een boek opnieuw al las ik het jaren geleden al en weet ik hoe het eindigt. Maar het gaat me niet om het einde maar om het waarom.

Het is geen dun boek, zo een 530 blz. Het is dus ook niet echt dik.

Maar ik moet me gaan haasten. De TV, die ik ondertussen al enkele weken compleet heb genegeerd, behalve zo af en toe eens een blik in die richting, vertelt me dat de Tour de France er aan komt.

En dan moet dat boek wel uit zijn, want de Tour … met het uitvallen van enkele favorieten zou die wel eens spannend kunnen worden.

Page 1 of 13

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén