Wizzewasjes

Het is niet omdat het mag … dat het moet!

Categorie: Film en televisie (Page 1 of 23)

Wat kregen we nu?

Ergens de voorbije week, opent Luc de deur van de eetplaats, komt binnen en zegt zomaar, uit het niets:

En waar ik het van krijg, is dat die TV-zenders allemaal altijd maar het zelfde mogen blijven herhalen en dat is alleen maar om er publiciteit tussen te kunnen pompen. Wie kijkt daar nu naar?

Waarop hij plaats neemt aan tafel.

Ik zeg nog iets over Netflix en het onderwerp was afgedaan.

Al bij al was ik wat verrast, het is niet Luc zijn stijl om te mopperen vóór mijn koffie.

Vandaag

Vandaag is de dag tussen gisteren en morgen. En wist ik gisteren wat vertellen en weet ik morgen wat vertellen, vandaag weet ik dat niet.

Er zijn nochtans vele zaken het vermelden waard, maar de media waren en zijn me voor of ik wil het er niet over hebben om één of andere reden.

Er zijn ook wel de privé dingen, maar die gaan vandaag gebeuren en zijn pas later gaar.

Gisteren was wel een memorabele dag, daar niet van, maar het enige dat ik daarvan met het blog wil delen is dat Harrison Ford verklaarde dat het deze keer écht zijn laatste Indiana Jones film wordt. Ik zou het zo denken, hij is 80.

En ja, ooit was ik fan en ja, acteurs blijven beter geconserveerd, maar er is toch wel een houdbaarheidsdatum, ook voor goed geconserveerde avontuurlijke archeologen.

____________________
Het Laatste Nieuws

Jim keek mee

Heeft er iemand vorige maandag de Vlaamse versie van “The Repair Shop” op één gezien? Wij wel. Spijtig genoeg. Ik vond het maar een flauw afkooksel, gekunsteld en geacteerd en zelfs de geste van verwondering werd bij de Engelsen afgekeken.

Ik bedank voor de rest … al zal ik wellicht nog wel eens kijken wie de beren gaat herstellen.

Achteraf waren Jim en ik toch akkoord dat we gelijk hadden toen we indertijd zo argwanend waren en we beslisten er niet in mee te gaan.

De gradatie

Om naar “Vive le Vélo” te kijken moeten we alle weekdagen geduld hebben tot na de zoveelste herhaling van “De Kampioenen”.

Op de Nationale Feestdag begon dat vroeger, dan was het feest.

Gisteravond was “Vive le Vélo” zelfs al om tien vóór acht omdat de Red Flames om 21.00u een kwartfinale moesten spelen tegen Zweden en ja, daar moest “Vive le Vélo” niet op wachten want de Red Flames of de Zweden zijn -nog- geen kampioen.

Koerskampioenen zijn gelukkig flexibel … alleen was de ondertiteling dat niet. Die liep achter. Op die manier hoefde het dan al helemaal niet meer voor mij.

Belgische chocolade

Er is nu eens niks op die TV. Daarover zijn Luc en ik het eens. Behalve een nieuw seizoen op vrijdag en een herhaling van een nog niet eerder herhaald seizoen van Vera op zaterdag viel er de laatste tijd niet veel te beleven.

Luc neemt nochtans film na film op, die we film na film, zonder bekijken, na het lezen van de samenvatting, weer van de geprogrammeerde lijst gooien.

Meestal hebben we die al -soms zelfs meerdere keren- gezien en veelal betreft het een soort kerstfilms zonder kerst, zoetsappig, met de nodige misverstanden en afgezaagd tot en met.

Toch keken we naar: “Love, Romance & Chocolate1“. Gefilmd in Brugge en niet zo enerverend als de andere aangezien er niks in gebeurde behalve een verhaal zonder al te veel -gebruikelijke- misverstanden en vooral veel zichten van -en publiciteit voor- Brugge.

Dat herinnerde wat aan een film van een hoopje jaren terug: “In Bruges2” die niet zo “love-achtig romantisch was en ook niet zo chocolade-geladen maar eerder wat de criminele toer op ging.

Toeval? Of zit er uitgekiende promotie achter? Nu ja, de Bruggelingen kunnen er maar wel bij varen.

Maar herinner ik me nu niet dat er net vóór corona een artikel in de krant stond waarin men het had over maatregeleng om de toestroom aan buitenlandse dagjestoeristen in te perken3? Ja toch!

____________________
1 Love, Romance & Chocolate
2 In Bruges
3 Het Laatste Nieuws

Jawadde Proximus

Een goed geslaagde boekenmarkt
Een WOW-gevoel van binnen
De televisie gaat niet aan
Wat gaan we nu beginnen

Beeld in vlammen en in frullen
Was dat niet een beetje raar
Wilden we naar Giro kijken
Weet je wat, vergeet dàt maar

En ineens in een reactie
Grijpt Luc naar de telefoon
Hoort gemompel over technisch
Doet die teevee weer gewoon

[© ms – 8 mei 2022]

De primeur

Er was een tijd, lang geleden, dat we met plezier naar Midsomer Murders1 keken.

Maar toen begonnen ze herhalingen te herhalen en haakten we af. Zo af en toe keken we nog wel eens naar een nieuwe aflevering maar we vonden het allemaal wat vergezocht en keken niet meer.

Het programmeren van de reeks werd ook stopgezet.

Nu las ik vrijdag morgen dat er een aflevering kwam van een gloednieuwe jaargang die ze zelfs in de U.K. nog niet zagen2.

We gingen er voor zitten. We zagen wel dat Betty ondertussen al flink opgegroeid was en we zagen ook dat inspecteur Barnaby veel te hard geschminkt was.

Na een goed kwartier hielden we het voor bekeken.

Smaak en goesting zijn niet enkel persoonlijk, ze zijn ook veranderlijk met de jaren.

____________________
1 Midsomer Murders
2 Het Nieuwsblad

Meer slechte films op TV … AUB!

Als er nu iets is waar ik blijkbaar geen snars verstand van heb is het wel van films beoordelen.

Kijk ik naar een prijswinnaar, dan geef ik gegarandeerd ergens onderweg op.

Kijk ik naar iets dat als geweldig humoristisch wordt omschreven, dan kan ik niet lachen.

Het omgekeerde is ook waar. Kijken we naar een film die ik wel goed vond, zonder hem daarom de hemel in te prijzen, dan mag je er zeker van zijn dat de review-websites er gehakt van draaien.

Zo was er “Collateral Beauty”. En al vind ik geen bijkomende schoonheid in het gegeven van een kind dat sterft aan wat dan ook, ik vond de film goed, een beetje meer dan goed, zonder hem daarom -zoals gezegd- de hemel in te prijzen. Een beetje de stijl van: “Reign Over Me”.

En ja, ik heb er dus geen verstand van blijkbaar. Het was geen goeie film, meer nog, hij was eerder slecht … volgens de recensiewebsites. Voor zover mijn filmkennis.

En weet je wat ik daarvan denk? Zelfs als het overgrote gedeelte van de mensheid daar zo over denkt, wil dat enkel zeggen dat het overgrote gedeelte van de mensheid daar zo over denkt, maar nog niet dat dat dan ook écht zo is.

BBC en de Duitse zenders

Ergens de voorbije zomer en een pak ergernissen door falende ondertiteling door Teletekst vond ik bij Proximus een melding dat ondertiteling mogelijk maakte met een keuze uit vier talen. Dat was theoretisch.

In de praktijk kwam het er op neer dat ik de hete patat doorschoof naar Luc die het systeem in werking zette.

Het werkt beter dan de Teletekst al is er heel af en toe wel eens een kleiner probleem, maar het is een hele verbetering.

Bij Zoneke kwam ik tot de conclusie dat ik de uitzendingen van de BBC erg miste. We kozen er niet meer voor omwille van het slechter wordend gehoor.

Toen ik daar in de rechterbovenhoek “Subtitles” zag verschijnen ging ik maar weer eens googelen. En toen bleek dat we wel konden blijven kijken, want we kunnen naast de Nederlandse taal nog een andere taal opgeven om te ondertitelen. Doen dus. Dat was theoretisch.

In de praktijk schoof ik … awel ja, al ging ik daarna wat hebberig worden.

Want nu wou ik de Duitse zenders ook bekijken. Luc denkt dat het mogelijk is dat je maar twee talen kan kiezen.

In de praktijk zou dat inhouden dat het dan wat omwisselen zal worden zeker? Dat het dan in de praktijk wat gepaard zou gaan met wat gemopper zal ik er moeten bij nemen.

Over de Franse ben ik nog niet begonnen. Il ne faut pas pousser Bobonne dans les orties quand elle est en short.

Waarom BBC en de Duitse? Dat is het begin van mijn persoonlijk taalbadhuis, …

De feiten

In donkere tijden, wanneer zelfs het televisie aanbod ons in de steek laat, zien wij ons genoopt programma’s te bekijken waar we normaal gezien niet voor gaan zitten.

Waar ik jaren geleden niet naar: “1 jaar gratis1“, gepresenteerd door Herman Van Molle keek, doen we dat nu al voor het tweede seizoen met Thomas Vanderveken. Het is een kwis waar de vragen meer inhoud hebben dan de meer modernere vormen over BV’s en andere beroemdheden en/of muziekstukjes herkennen.

Ach ja, Switch2 in de zomer bekeken we ook al twee seizoenen. De laatste wintereditie niet. Die was maar wéér eens met BV’s. Voor het goede doel, daar niet van, maar toch wéér dezelfde koppen op mijn TV. Ik zucht ervan.

Dat we af en toe eens naar het belachelijke “First Dates” kijken, dat zei ik al. Vermoedelijk doen we dat omdat we daarbij zo prettig ongebreideld commentaar kunnen geven, Statler en Waldorf achterna, meestal niet op de kandidaten maar op het programma op zich.

Bij Zoneke echter begon Factcheckers3, waar ik het al over slecht gepoetste hotelkamers had, zonder de aflevering gezien te hebben. Deze keer keken we.

Het programma, gepresenteerd door Thomas Vanderveken, Britt Van Marsenille en Jan Van Looveren, behandelt wel meer dan één feit. Deze keer stuurden ze o.a. minderjarigen er op uit om drank -bier, wijn en zelfs iets straffers- proberen te kopen.

Ze kwamen tot de bevinding dat dat 25 keer op 30 pogingen zonder problemen kon. Bij zelfscans was dat zelfs iedere keer prijs.

Toch iets om eens in de -grijze- haren te krabben. Hopelijk wordt er ingegrepen.

En ja, ik weet dat je dat ook kan onderzoeken en er gewoon een artikeltje over schrijven, maar gefilmd wordt het nu precies dat ietsje overtuigender.

Fachtcheckers staat ondertussen ook geprogrammeerd.

____________________
1 1 jaar gratis
2 VRT NU – url: https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/switch/
3 één – url: Factcheckers
4 VRT NWS – url: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2022/01/10/factcheckers-alcohol-minderjarigen/

Page 1 of 23

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén