Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Het gemis

Als je op een regenachtige vrijdag laat in de namiddag op je eentje de belbus neemt, op je eentje op de trein stapt en op je eentje met de bus naar je bestemming rijdt en je komt met drie terug, dan lijkt het net of het nooit anders was.

Je hebt geen last met aanpassingen omdat je ineens de badkamer moet gaan delen, dat je ineens voor het dubbel aantal mensen moet eten voorzien, dat de stilte in huis verandert in vrolijk gebabbel en dat je voor het nodige entertainment moet zorgen.

Als je dezelfde tocht op zondagavond maakt, maar dan met vier, hoe eigenaardig toch dat, op het ogenblik dat Bollie de deur achter je sluit en je met twee aan de de terugreis begint, het gemis je mee naar huis vergezelt.

Previous

Kleine verdrietjes

Next

Van waar kwam die nu weer

8 Comments

  1. een bekend gevoel, goed omschreven!

  2. Eigenaardig inderdaad!

  3. Gettie

    Dat moet zo erg zijn dat het zelfs pijn doet veronderstel ik.

  4. Kan me er iets bij voorstellen.

  5. Net zoals mijn moeke! 1 week gezelschap van Mijnheertje Koekepeertje! En op vrijdag haal ik hem opnieuw op en staat ze alleen aan de deur. Deur dicht en dan is er de stilte!

  6. Sloef goede avond…

    op uw eentje vertrekken en met drie terugkeren, als ze maar vriendelijk en welkom zijn en hoe meer zielen hoe meer vreugde en tsja…daarna kan het soms veel stiller zijn ! Fijne groetjes )pepino

  7. Deze paasvakantie hier geen vakantiegasten

  8. Ik ken dat gevoel!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: