Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Tussen twaalf en één eet iedereen

Het was middag, kwart na twaalf en het middageten stond op tafel. Net toen ik wou gaan zitten, ging de telefoon.

Ik nam het toestel van de staander en ik hoorde: “U spreekt met Telenet. Kan ik de zaakvoerder spreken”. Kwart na twaalf op de middag?

Achteraf bedacht ik dat dat vroeger schering en inslag was geweest. Als ze niet bij de grote firma’s terecht konden, belden ze maar naar diegenen die thuis een zaak hadden. Ook leveren deden ze toen bij voorkeur op de noen.

Dat bedacht ik allemaal niet toen ik opnam. Neen. Toen ik hoorde: “U spreekt met Telenet. Kan ik de zaakvoerder spreken” schakelde automatisch mijn automatische piloot in en die zei: “dit is een nutteloos gesprek. Wij zijn al klant bij Proximus en ik wou net aan tafel gaan”. Ik wenste haar nog een prettige dag en zette de telefoon weer op de staander.

Allemaal goed en wel, maar ik zit dan weer eigenaardig in elkaar. Ik vroeg me af of het niet erg cru is om mensen zo het bos in te jagen.

En dan zei mijn verstand wel dat het uiteindelijk erg cru is om op de middag mensen te gaan lastig vallen, maar het dubbele gevoel bleef toch wat hangen.

Previous

Wat ongedwongener

Next

Het moet niet altijd een vrouw zijn

3 Comments

  1. Als het schermpje van mijn telefoon “onbekend nummer” vermeldt, neem ik doodeenvoudig niet op.

  2. Die spreuk hangt aan de winkeldeur van de bloemenwikel in de buurt “tussen twaalf en één”

  3. Normaal neem ik dan ook niet, maar rechtstaande kon ik het scherm niet zo goed zien.

    Maar dat verandert niets aan de zaak dat ze toch het lef hebben om tijdens de middag mensen te gaan opbellen.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: