Ella en het potlood zonder punt

Toen Ella met Kerstmis met haar tekenmap uit de school kwam, zei Bollie: “tiens ons Ella kan wel tekenen”. Een uitspraak die begrijpelijk is als ik er bij zeg dat Ella een paar krollen op een stuk papier zet en dan zegt dat haar tekening af is. Maar blijkbaar doet ze dat in de school niet want er zaten wel degelijk echte tekeningen in de map.

Vorige dinsdag kwam Ella met een potlood bij mske staan en vroeg: “oma, wil je mijn potlood eens scherpen” wat mske deed. En toen bleef het stil.

“Dat is voor jullie” kwam Ella wat later en stopte een blad papier in Slow’s handen waarop waarempel een kindje was getekend en een zonneke en daarbij een beestje. “Wat voor beestje is dat?” vroeg mske, denkend aan een paard of een poes. “Een spin” zei Ella. Dat had mske moeten zien, het beest had teveel poten voor een paard of een poes en bovendien stonden de ogen op steltjes.

mske toonde de tekening aan Bollie die de prent bestudeerde en aan Zoneke doorgaf en nogmaals zei: “ze kan echt wel tekenen hé”.

Toen vertelde Bollie dat Ella bij de tandarts een kleingheidje mocht kiezen, omdat ze zo braaf was geweest en dat ze het potlood had genomen. Wat is er dan speciaal aan dat potlood? Het is Ella’s potlood. De andere potloden ten huize Zoneke en Bollie zijn van Amke of van alleman. Mogelijk tekent Ella enkel als ze gemotiveerd is, zoals met een eigen potlood.

De tekening hangt hier in het buro. We gaan ze niet op het blog zetten. Oh nee! Als Ella in normale gevallen alleen krolletjes tekent wil dat zeggen dat ze gemotiveerd moet zijn en dat ze haar kunst niet aan het grote publiek wil tonen. Oh zo!

2 gedachten over “Ella en het potlood zonder punt

  1. Hey,
    Tekenen is een zeer fijne hobby! Als ze dat graag doet, kan je dat alleen maar toejuichen. Mijne zoon doet dat af en toe en in de tijd kocht ik dus boekjes om te leren tekenen. Dat was bv een stimulans voor hem. Vooral dat mangatekenen vindt hij interessant. Ik zelf heb dat altijd willen kunnen en omdat hij daarmee bezig was, probeerde ik het ook. Ondertussen, al ik even mag stoefen, teken ik portretten, maar alleen maar als ik er echt zin voor heb. Tekenen vergt concentratie, geeft rust en je kan je dan even afsluiten van alles rond u. Amai, wat een brief hé
    En zo fier dat we zijn als we zo een tekening krijgen hé

    onbegrijpelijke

  2. Wat voelt een mens zich fier als die kleine hummels een tekening maken! Gezien de kleinkinderen hier niet altijd zijn hang ik die eerst aan de muur in de speelkamer en later verhuizen die tekeningen in een héle grote map( zo eentje van een reuze wenskaart) en dan zet ik hun naam en de datum aan de achterkant. Wat zijn ze fier als ze die tekeningen weten zitten in die grote map!

Wat denkte daarvan?