Er was een tijd dat ik een echte hekel aan voetbal had. Dat werd lichtjes bijgewerkt door de komst van Luc en ik kon wel -samen met hem- voetbal kijken. Er was wel een voorwaarde aan verbonden: er mocht niet gescholden worden, want dan liep/loop ik -letterlijk- weg.
In die tijd keek Luc wel alleen naar matchen ook, maar als de Rode Duivels speelden smaalde hij gewoonlijk: “Ik zal nog eens gaan kijken wat de rooi lamzakken ervan terecht brengen”. Hij keek niet, hij bleef enkel geïnformeerd. Vanwaar die afkeer kwam, hij heeft het me eens uitgelegd, maar ik zou het begore niet meer weten.
Vier jaar geleden speelden de Duivels tijdens een evenement en was er even een gehakketak tussen enkele Belgen en de baas. Zie je, als Nederland speelde mochten de Nederlandse geïnteresseerden naar het hotel om te gaan kijken en hielden de Belgen de zaak open, maar voor de Belgische westrijd zou de radio in de hal op de match gezet worden.
Wat wij ervan dachten verwoordde Luc als volgt: “Het zou maar fair zijn, maar voor mij moet het niet”.
Uiteindelijk zagen ze dan toch het licht, mochten de Belgen, die wilden, gaan kijken in het hotel maar werd de radio in de hal toch op de Belgische match gezet. Er zijn namelijk ook nog voetballiefhebbers die àlle voetbal kunnen smaken.
En dan, twee jaar geleden. Waar zat het verschil met de jaren ervoor? Want dat was er. Ik was ontgoocheld toen het over was en Luc nam nooit nog de uitdrukking: “De rooi lamzakken” of “Rooi sukkeleirs” in de mond.
Vorige week ergens opperde hij dat we misschien de Belgische driekleur … “Dat is goed” zei ik.
Die moesten we nog even gaan zoeken, want die lag bij de spullen van de rommelmarkt. We kregen die ooit bij een trapladder die we kochten. En dan zouden we die omgeplooid moeten ophangen omdat we geen publiciteit tegen onze gevel wilden. Daarna kwam het nieuwsbericht dat je moest oppassen met de reclame op vlaggen die je buiten hing1. In dat geval kon ik ze misschien beter wat kleiner maken.
Maar voor ik dààr aan begon kregen we het probleem van het ophangen. Onze ramen zijn niet breed genoeg en ze zou dus tussen twee ramen in moeten gespannen worden. Luc wou dat doen met een ladder. Ik zag dat niet zitten. Het is toch wel hoog en ons voetpad ligt niet vlak en ik dokterde een andere oplossing uit die Luc niet zag zitten.
Het resultaat was simpel. Zaterdag hing er geen Belgische driekleur aan onze gevel.
Deze week opperde ik dat hij een vlag zonder publiciteit kon kopen omdat die van ons, na het wegknippen van de publiciteit maar een eigenaardige vorm zou hebben, waarop hij zei dat dat helemaal niet hoefde. “Het was maar een bevlieging” zei hij.
Voor zover de rode uitspattingen des huizes.
Elders is er natuurlijk meer te zien. We hadden het al over de straat in Tienen, daar is het nu geen kerst maar zijn alle gevels verfraaid met vlaggen en Rode Duivels spullen.
Bij het huis waar we de eigenaar -verkleed als kerstman- eens uitleg zagen staan geven over zijn kerstverlichting, is het nu ook al Rode Duivels dat de klok slaat.
Wat we niet wisten over die tuin, is dat die normaal gevuld staat met standbeelden en standbeeldjes en ornamenten en garnituren … die nu ineens allemaal voor de Duivels blijken te supporteren.
“Moet ik efkes stoppen” vroeg Luc toen ik fotografeerde in het voorbijrijden. “Neen!” zei ik “Stel je voor dat hij een rondleiding komt geven, verkleed als duivel”.
(Lees verder onder de foto’s)
![](/wp-content/uploads/WK201801.jpg)
![](/wp-content/uploads/WK201802.jpg)
![](/wp-content/uploads/WK201803.jpg)
Ach, ik vind het wel iets hebben, die eensgezindheid van de Belgen, al is het dan voor een spelleke voetbal.
.
Matroos Beek
De gekte gaat helemaal aan mij voorbij… het lukt me niet om een voetbalmatch uit te kijken… De echtgenoot kijkt wel dagelijks zijn portie voetbal ‘s avonds terwijl ik geniet van het lezen van boeken.
ms
Idem hier hoor. Luc kijkt en ik lees, maar hij houdt me wel op de hoogte. Zo geeft hij door als de stand wijzigt. Dan spreekt hij wel extra luid omdat hij met een koptelefoon op zit en wil hij waarschijnlijk boven die herrie -die ik niet hoor- uit komen.
Ook zegt hij als het hoekschop of penalty is. Dan kijk ik wel even van hier naar het scherm.
Maar als je buiten komt, kan je er niet naast kijken.
Bertie
Een verknipte vlag, haha, misschien is het nog strafbaar ook ☻
Om voetbal geef ik niet veel maar de gekte wanneer oranje er gunstig voor staat vind ik wel gezellig. Het gaat er meestal positief aan toe, zelden hoor je iets van ruzies of protesten tegen het een of ander, alleen voetbal telt.
Hoe dat in grote steden is weet ik natuurlijk niet.
ms
Dat denk ik niet, want veel vlaggen hangen maar half omdat ze tussen een raam geklemd zitten. Maar het zou geen zicht zijn, zo beperkt in hoogte.
Het is de eerste keer ook dat Luc oppert om die vlag buiten te hangen.
In de grote steden? Dat weet ik ook niet. Landen en Tienen zijn steden, maar je kan ze geen grote steden noemen.
Rob Alberts
De gekte is in mijn wijk nog niet los gebroken.
Terwijl er toch van alles woont en rondloopt.
Zelfs de Belgen bij mij op de hoek houden zich nog rustig …
Natuurlijk gaat alles verder aan mij voorbij.
Zonnige groet,
francky spruytte
Vandaag heb ik enkele mannen gezien van top tot teen gekleed in de belgische driekleur.
Gelukkig gaat die gekte aan mij voorbij.
Toch benieuwd hoe ze het tegen Engeland zullen doen.
ms
Mij interesseert het momenteel niet zo erg, nadat ik las over gewild gele kaarten pakken en beter voor de tweede plaats spelen …
elsje
Ik beken ik ben fan en kijk zoveel als mogelijk.
Zeker nu Duitsland het toernooi via de achterdeur heeft verlaten.
Gniffel gniffel gniffel. Zo is maar weer bewezen het maakt wat los in een mens die voetbal 🙁
ms
Wel, de voetbalavond ging zoals naar goede gewoonte. Luc, met koptelefoon, voor de buis en ik lezend.
Maar toen hij vertelde dat de Belgen scoorden vond ik dat wel prettig om horen, na al dat gedoe over die gegeerde tweede plaats.