Wizzewasjes

Gebubbeld

Het kind-probleem

Het is niet de eerste keer dat ik lees dat een uitbater kinderen weigert1. Ik heb er nooit eerder wat over gezegd omdat het eigenlijk mijn probleem niet meer is.

Ben ik het met de man eens? Ja, maar … Ik ben het zeker niet oneens.

Zo heb ik het allemaal zien evolueren van kinderloze feestjes en kinderen op tijd in bed, naar niet-uitgenodigde kinderen op mijn trouwfeest, naar restaurantbezoeken waar ikzelf mijn kinderen meenam, naar dansavonden waar ik moest opletten voor de kinderen van een ander, naar de tafel in het restaurant waar ik de rondlopende kinderen vroeg dat maar rond de tafel van hun ouders te gaan doen, naar het kinderen-baas gedoe, naar deze laatste stap van iemand die het beu is.

Bij alles wat georganiseerd wordt, worden de kinderen op de eerste plaats gezet. Er is nergens nog iets te vinden waar je eens echt enkel volwassenen vindt zonder dat een of ander kind de aandacht voor zich wil en dat word ik -eerlijk gezegd- ook wel beu. En dan doe ik wat ik steeds doe, ik ga weg.

Maar daarom alle kinderen uitsluiten? Jammer voor de wel opgevoede kinderen. Maar anderzijds zijn er nog meer dan zaken genoeg waar ze wel binnen mogen, waar ze wel heibel kunnen en mogen maken.

Mijn eindconclusie? Als we nog naar Sunparks Oostduinkerke gaan, stap ik zeker die brasserie binnen. De onthutste moeder roept wel op om ze te saboteren en dat is precies wat mij overtuigt dat de man in deze gelijk had.

1 Het Laatste Nieuws

Previous

De remedies

Next

Prikkels

18 Comments

  1. Regelmatig ga ik met mijn Vietnamese vrienden op pad. De zoon krijgt aandacht en terechtwijzingen. Telkens weer geniet ik van het opgroeiende mensje.

    Maar ook ik erger mij aan de dwingenlandij van loslopende kinderen en wegkijkende verantwoordelijke ouders!

    Vriendelijke groet,

    • Ik was ook altijd fier dat ik met mijn kinderen ergens kon komen, maar ik nam ze niet mee naar feesten en/of volwassenenzaken.

      Nu met mijn kleindochters net hetzelfde.

      Nu zijn er ook nog steeds kinderen die goed opgevoed zijn. Daarmee bedoel ik niet dat ze, zoals in mijn kindertijd, stil op een stoel moeten gaan zitten -in een restaurant/brasserie liever wel natuurlijk- en niets zeggen.

  2. Zo denk ik er ook over.

    • Het moet wel moeilijk zijn voor de uitbater van een zaak. Maar je hoort het wel meer en meer.

      En hopelijk leren ouders hun kinderen zich te gedragen zodat niet iedereen die drastische maatregel moet gaan nemen.

      Maar ik vrees ervoor als ik lees dat er ene reageert met als argument dat ze dan ouderen uit de supermarkten moeten houden.

      • Nu je het zegt. Deze zomer zaten we op een terras in Sluis waar een kind heel luid tekeer ging. Een man vroeg aan de ouders of dat niet stiller kon. De vrouw antwoordde: het is een kind en kinderen schreeuwen nu eenmaal, jij zou beter niet meer buiten komen… Nu vond ik dat de ouders er niet echt konden aan doen; het was nog een maar een klein ukje en het was vast heel moe van al dat winkelen, maar haar antwoord liet dus ook duidelijk verstaan dat ouderen maar beter thuis blijven … Ook niet o.k. natuurlijk…

        • Zie je, daarom ga ik er dan weg, omdat ik liever geen opmerking maak. Ik mijd die plaatsen en dan is het uiteindelijk een mooie oplossing als je weet waar je dat niet zal meemaken.

  3. Er zijn al jaren strandtenten die gezinnen weigeren of de tent uitkijken.
    Ze kunnen niet bij binnenkomst bekijken welk kind erin mag, het is alles of niets. Er zijn ook vakantiereizen die er mee advertren.
    Hoe jammer ook, ik kan me de ergernis heel goed voorstellen.

    • Ik kan me de ergernis aan beide kanten goed voorstellen: zowel bij de uitbater als bij de mensen die wel tijd en moeite aan hun kinderen besteden.

  4. Ik snap hem helemaal voor de opbrengsten hoeft hij het niet te doen. Ik irriteer me overigens aan de ouders die er niets aan doen.

  5. In de bibliotheek tijdens avonduren waren er ook, die werden tot de orde geroepen door het personeel. De ouders leken het heel gewoon te vinden dat hun kinderen tikkertje speelden en schreeuwden tussen de lezers door.

    • Het lijkt allemaal te wachten tot er één iemand het voortouw neemt om orde op zaken te stellen.

      Jammer toch! Het moet niet als vroeger zijn, maar nu is de balans compleet naar de andere kant geslagen. Een beetje evenwicht zou beter zijn.

  6. In de frituur hier vlakbij zie ik soms ook kinderen die de stoelen zowat afbreken. De frituuruitbater is niet bang hen tot de orde te roepen terwijl de ouders niet reageren.

    • Dat kan misschien wel in een frituur maar er zijn wel locaties waar het dan weer de nodige woordenwisselingen teweeg zal brengen. En het kan toch niet de bedoeling zijn dat iedereen zich zomaar met kinderen gaat bemoeien als de ouders het niet doen.

  7. Ik snap de man ook hoor. Over ‘adult only’ hotels heb ik nooit iemand weten reclameren. Dit is eigenlijk maar hetzelfde. Er is keuze genoeg aan eet- en drinkgelegenheden overal (en aan hotels).

    • Er zijn wel al hotels geweest die felle kritiek kregen. Ooit was het vooruitstrevend om kinderen toe te laten. Nu doet zich net het omgekeerde voor.

      En er is inderdaad keuze genoeg.

  8. elsjeschrijft

    Helemaal eens. Ik vraag me ook vaak af of je de kinderen een plezier doet met meenemen naar feesten voor volwassenen etc. Onze kleine Captain Chaos in ieder geval niet. Een ballenparadijs, springkussenfeest en tussendoor een frietje en een ijsje.
    Iedereen blij.

    • Precies, kinderen willen overal bij zijn, maar uiteindelijk vervelen ze zich en gaan over tot kinderspelen zoals ravotten, rennen, … wat ze eigenlijk niet kunnen op die bepaalde locaties.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: