Wizzewasjes

Dubbel gebubbeld

De overschot

Goed! Ik weet dat ik eigenlijk “het overschot” moet gebruiken om correct te zijn maar dat klinkt niet goed in mijn Vlaamse oren.

We kwamen die bewuste avond van 14 maart om 21.30u thuis, haalden de post uit de brievenbus en daar was hij dan … de brief. Een wat dikkere omslag met een opdruk die eerst wat aan publiciteit deed denken maar bij nader bekijken van een deurwaarder bleek te komen.

Het betrof een paar openstaande schulden, namelijk van:

  • 1 januari 2008;
  • 1 januari 2009;
  • 1 januari 2010;
  • 14 januari 2011.

De begunstigde was een instantie. Maar omwille van de naam van die instantie wist ik ook dat daar helemaal niets openstaande was. Dat zei ik dan ook onmiddellijk tegen Luc.

De stress sloeg toe. Dat kan ik erg hebben van het schrikken. Dan lijkt het of ik vanbinnen helemaal zit te beven, dat mijn hoofd op ontploffen staat en dat mijn hart uit mijn borstkas zou vliegen.

Waarom? Omdat ik ineens visioenen had van urenlang zoeken tussen oude rekeninguittreksels van twee banken want ooit had ik een persoonlijke bankrekening en één voor de zaak maar wanneer had ik die nu opgesplitst? Dat wist ik niet meer.

Bovendien was de brief gedateerd op 5 maart, in de post afgestempeld op 8 maart en waren wij de elfde vertrokken, maar moest de som van enkele honderden euro’s vóór 13 maart op hun rekening staan of ze gingen verder en waren alle gemaakte kosten voor mijn peer.

Luc -bij stress doet hij dat altijd- dook de frigo in en at de laatste droge worst op. Gelukkig was de rest nog niet uitgepakt, wie weet wat had hij anders nog allemaal binnen gespeeld.

Die nacht sliep ik niet. Er waren indertijd meerdere spanningen geweest met instanties allerhande en ik vroeg me af of ze opnieuw een manier hadden gevonden om ons te treiteren.

De volgende ochtend belde ik eerst de instantie zelf. Daar kon ik om half negen al terecht. Als zij me het bewijs konden leveren dat het in orde was … Hoe dom. Instanties werken zo niet. Ze vonden niets terug en ik moest een andere dienst opbellen die pas om negen uur bereikbaar was … het gekende kastje en de nog beroemder muur.

Om negen uur kon ik bij die briefschrijver terecht. Ik belde. Ik gaf het dossiernummer zoals vermeld in het schrijven. Hij onderbrak me. Hij zei: “Mevrouw, ik ga u onderbreken want ik wil u eerst iets zeggen. U mag die brief negeren. Het betreft een ICT-fout. We stuurden u op 13 maart al een schrijven om U dat te melden”. Op dat ogenblik waren we 15 maart ‘s morgens en kon hij toch niet veronderstellen dat die tweede brief al bij ons zou geweest zijn.

Hij vervolgde met te zeggen dat in die tweede brief ook zou vermeld worden of die schuld nog openstond en aan wie ik ze moest betalen. Een paar uur later plofte de brief in de bus. Er is niets aan de hand.

Niets aan de hand? Ik maakte telefoonkosten buiten bundel om hen te bellen, die zijn verwaarloosbaar (0,66€) maar onnodig, ik stond stijf van de stress, had een Sint-Janskruidpilleke genomen waardoor mijn hoofd aanvoelde alsof het met watten gevuld zat en ik bedacht dat ik best een midweekje Sunparks zou kunnen gebruiken.

En Luc? Wel die vraagt zich af waar we de kosten voor het bellen buiten bundel, het Sint-Janspilleke en een droge worst kunnen recupereren.

Previous

Geen fun maar foeter

Next

RaRaRa

13 Comments

  1. Een mens zou van minder schrikken. ?

    • Een ICT-fout? Iemand heeft toch met zijn pollen ergens aangezeten waar ze moesten afblijven anders krijg je toch geen ICT-fout?

  2. Ze doen een mens soms wat aan…
    Wij zitten hier ook met brieven en problemen ivm meer dan 500 euro die door dubieuze maatschappijen van de creditcard werd gehaald. Nu moeten we bewijzen dat we bij hen niks kochten. Hoe doe je dat?
    De vliegreis was gemakkelijk… dachten we… toen vroegen ze of we die cadeau hadden gedaan aan ene Jansen-Bastiaan? Euh? Neen, nog nooit van gehoord? … Zijn jullie zeker?… Grrr… Ik heb soms ook zo’n pilletje nodig…

    • Dat hadden wij in juli, maar bij ons werd de kaart gewoon geblokkeerd door de dienst, het geld zou er afgaan en er terug op komen, maar daar hebben wij niks van gemerkt.

      We hebben enkel een nieuwe kaart moeten aanvragen en door het voorval was Luc ook ineens akkoord om er zelf ook eentje te hebben.

      Je zou maar eens ergens moeten willen betalen met een geblokkeerde kaart

      • Wij gebruiken ze zelden… dat spel is nu al maanden aan de gang. Ondanks blokkeren, nieuwe kaart, enz. moeten we nog steeds bewijzen dat we die bedragen echt niet hebben uitgegeven… raar…

        • Inderdaad eigenaardig. Tegen ons zegden ze dat ze tegen fraude verzekerd waren. Maar zoals jij het vertelt lijkt het wel dat ze het verlies van jullie willen terugvorderen.

          Een ombudsman aanschrijven?

  3. Eind goed al goed maar niet heus. Er wordt je eerst wind in de box gejaagd en nog kosten op de koop toe. Een snel telefoontje met excuses van hun kant was wel zo netjes geweest

    Die stress kan ik me heel goed indenken, als ik terugdenk aan een schuldeiser die plotseling voor mijn neus stond (achterom want ik had de bel niet gehoord) ben ik nog steeds in alle staten. Ik kon e.e.a. laten zien maar je schrikt je lam.

    • Ze maken er zich veel te gemakkelijk van af. Maar ja, je bent al opgelucht omdat het een slag in het water is.

      Maar ergens moet er toch iets die ICT-fout getriggerd hebben? Na alle jaren van pesterijen van hunnentwege ben ik licht paranoia en vraag ik me af of één of ander weer aan het graven is om iets te vinden om ons te … (pesten drukt niet uit wat ik bedoel en kloten is een lelijk woord).

      • Je gaat toch niet aan complotten denken?
        Hoewel, sommige doen dat. Wijlen mijn man geloofde dat ambtenaren er waren om mensen lastig te vallen. ☻

        • In dit geval weet ik het zo niet. Maar vroeger, toen we constant problemen hadden met instanties allerhande dacht ik het wél.

          En er waren redenen te over om dat te denken. Het was indertijd gewoon niet normaal meer.

          Je man zal misschien ook wel redenen gehad hebben om zo te denken. Ik denk namelijk niet dat wij de enigen zijn.

  4. Zulke fouten ontstaan niet zomaar. Die brieven best bewaren want je weet nooit of er nog zo’n fout komt.

  5. elsje

    Fouten maken komt voor bij elke instantie, maar nee men geeft snel ICT de schuld van een megablunder hoogstwaarschijnlijk door mensen gemaakt. Lafaards…maar ja daar heeft uwen Luc geen boodschap aan, hij is toch maar mooi twee droge worsten armer

Wat denkte daarvan?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: