Wizzewasjes

Bobonne en Pépé willen met twee

Pompompomelo

Geen twee zonder drie? In dit geval wel dus.

Nu de nieuwe appels nog wat op zich laten wachten en de pompelmoezen een beetje hun beste tijd hebben gehad en ik dus wat zat uit te kijken wat ik nu toch als derde stuks fruit, buiten de dagelijkse banaan en appelsien, ook nog zou kunnen eten, viel mijn oog op de pomelo.

De pomelo is een kanjer, dat is er ene die zeker voor twee telt. We brachten er eentje mee, ik sneed hem in twee en zat met mijn lepeltje in een stuk beton te wroeten. Nochtans had ik op voorhand gegoogeld over etenswijze en dergelijke, maar was natuurlijk vergeten dat er ook vermeld stond dat de schil dof moest worden eer hij rijp was.

Dom ding! “Nooit meer” dacht ik omdat het nogal omslachtig is, je eet zoiets ook niet snel even tussendoor uit het vuistje.

Dat was buiten Luc gerekend. Al is hij niet voor de pompelmoesachtigen, hij wou de pomelo nog een tweede kans geven. Hij lag hier nu twee weken, de schil glansde niet meer zo als in het begin, maar ik zit wel met mijn lepeltje in een stuk beton te wroeten.

Ik wil altijd wel iets nieuw proberen maar wat fruit betreft zou ik me toch beter aan mijn klassieken houden.

Previous

Feuilletons, reeksen en séries

Next

Eenzaamheid

8 Comments

  1. Ik merk regelmatig fruit op dat nieuw voor me is. Gisteren had iemand op het werk ook een stuk fruit mee dat eerder op een mislukte tomaat leek. De smaak leek op die van een zure tomaat. Wat het was ben ik vergeten. Geef mij ook maar de gekende inlandse fruitsoorten.

    • Misschien is dit wel lekker, maar als je niet kan zien wanneer hij goed is en het puur giswerk wordt, dan hoeft het echt niet.

      En dan lees ik dat sommigen hem ook met suiker of met zout eten … welk nut heeft een gezond stuk fruit dan nog?

  2. Heb ik nog niet gegeten en zag hem ook niet in de supermarkt. Smaakt hij als een grapefruit? Als hij zo keihard blijft zou ik hem in warm water leggen. 🙂
    Kaki’s zijn best lekker zoet en handig te eten: beetje zacht laten worden, afspoelen en happen maar.
    Verder ben ik geen grote fruitliefhebber. Druiven zijn lekker, zwarte kersen ook, af en toe een rijpe banaan. Alleen mandarijnen eet ik vaak. In de winter, als ze te betalen zijn.

    • Ik moet zeggen dat ik niet weet hoe een grapefruit smaakt. Ik dacht dat men in Nederland een pompelmoes een grapefruit noemde, maar blijkbaar is dat niet hetzelfde.

      Pomelo zou iets minder bitter zijn dan pompelmoes.

      Waarschijnlijk worden beiden onder één naam, zij het dan een andere, in beide landen aangeboden.

      Die kaki’s gingen me zo tegen dat ik het nooit opnieuw heb geprobeerd.

      Ik eet dagelijks drie stuks, maar ik ben dan wel een echte fruiteter. Alle dagen een banaan bij het ontbijt, en dan twee tussendoortjes: appel, appelsien of pompelmoes, wat voorhanden is.

      Soms zijn dat eens witte druiven of iets anders waar ik ineens zin in krijg.

  3. Een grote fruitliefhebber. Ieder zijn smaak.
    Pompelmoes is het zelfde als een grapefruit maar in de meeste winkels wordt het met grapefruit aangeduid.
    Ik vind ze af en toe lekker voor de dorst al zijn ze zuur. Puur, zonder suiker. Pompelmoentje koop ik ook wel eens. Maar ben het na een paar pakken al tegen.

  4. Ik ben altijd een beetje bang van nieuw fruit omdat ik zo allergisch ben voor kiwi… Durf eigenlijk niks nieuws proberen. Ook deze pomelo niet.

    • Kiwi heb ik ooit ook dagelijks gegeten, maar die ben ik echt beu geraakt.

      Misschien geven we de pomelo nog een kans. Fe tweede helft, die ik vandaag opat, was beter.

  5. elsje

    In de versmarkten in de stad liggen tegenwoordig de meest exotische fruit en groenten soorten. Ik waagde een gok en kocht een cactusvrucht. Deze smaakte naar oude en teveel gebruikte theedoeken. De aloë-vera bladen (wat moet je daarmee?) heb ik maar gelaten voor wat ze zijn.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: