Wizzewasjes

Het is niet omdat het mag … dat het moet!

De ommekeer

Laat ons zeggen, pakweg zo een jaar of 15 geleden, eigenlijk al langer, bij de meer algemene intrede van het internet, moest iedereen aan de e-mail. Efkes telefoneren, zoals men ervoor deed, kon niet meer. “Stuur een e-mail” zeiden ze waarop ze dan niet antwoordden.

Maar soit, ik had een zaak en hield vol, ik telefoneerde. Ik had de tijd niet om op een antwoord te wachten. En toen deden ze net of ik achterop huppelde. Een e-mail was toch gemakkelijker?

Nu? Nu ik niet zo goed meer hoor en sommige telefoonlijnen uitgesproken slecht zijn en met hun callcenters waar ze blijkbaar op elkanders schoot moeten zitten als je hun gefluister aanhoort, nu is e-mailen uit den boze. Nu moet je bellen.

Gisteren ben ik uit mijn sloffen geschoten. Ze beloven iets, ze gaan je wel bellen en dan hoor je niks meer. En ja, ik telefoneerde naar de fluisteraar die de excuses als een litanie van alle heiligen aframmelde maar waar ik niks van verstond.

  • Ik begrijp niet dat je beloftes niet houdt.
  • Ik versta niet als je ratelt aan de telefoon.

En neen, ik heb geen e-mail gezonden omdat ik vreesde dat die onbeantwoord zou gebleven zijn.

Previous

Curieuzeneus en smoelentrekker

Next

Mijn Romeinse ambetanterik

6 Comments

  1. Beloftes zijn beloftes. E mail is goed dat je het zwart op wit hebt, maar antwoord verwachten is duidelijk teveel.

    • Er was me een herstelling beloofd tegen vandaag. Ze gingen me iets laten weten.

      Als ik gisteren zou gemaild hebben, zou ik gewoon geen antwoord gekregen hebben.

      Ik heb opgebeld, heb van alle overbodige excuses geen snars verstaan waarop ik dus nogal kort bovenstaande tussen alle blablabla heb gesmeten en ook zei dat ik het mijn eigendom -dan maar niet hersteld- vandaag terug wil.

      Als ik met mijn ellebogen kan voelen dat ze staan te liegen zet ik de samenwerking altijd stop. (En nu had op “altijd” wel menig accent mogen staan.)

  2. Het blijft lastig. Ik worstel er ook vaak mee in die zin dat onze GSM-ontvangst soms heel slecht is en ik de helft niet versta van wat men zegt of zij mij niet.

    • Nu ja, als er een probleem is bij een firma zoals Proximus bijvoorbeeld, dan kan je niet echt gaan mailen als je snel een oplossing wil.

      Maar dan is het wel jammer dat je niet naar iemand kan vragen want -weeral- bij Proximus fluisteren ze volgens mij echt wel, behalve ene. Die heeft een heldere, klare stem en articuleert.

      Misschien eens aan denken als werkpunt als ze nog eens een recensie vragen …

  3. Het kan verkeren.
    Naast de GSM heb ik nog steeds een huistelefoon die prima werkt. Helaas, de verschillende accenten van medewerkers versta ik bijna niet, bij elke zin vragen ‘wat zegt U?’ is storend en het helpt niet.
    En mailen duurt meestal te lang.

Wat denkte daarvan?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: