Wizzewasjes

Het is niet omdat het mag … dat het moet!

Zes Verdachten

Nieuwe schrijvers! “Nieuwe schrijvers vinden” dat was de opdracht … aan mezelf.

Dus kwam ik naar huis met een paar boeken, waaronder “Zes Verdachten” van Vikas Swarup”, schrijver van “Slumdog Millionaire”.

Het boek is onderverdeeld in hoofdstukken, zoals de meesten maar die gaan eerst over de zes verdachten, daarna over de zes motieven …

En daar liep het fout, bij die motieven.

De personages hebben Indische namen, dat kan nu geen kwaad, maar het vormt toch een probleem als je denkt: “Wie was dat nu ook alweer?” Dan moet je terug.

Eigenlijk was er niets aan het handje, maar toen één van die zes verdachten iets meemaakte, wat je dikwijls in Amerikaanse reeksen/films ziet, dacht ik: “Oh nee. Niet weer” en ik legde het boek terzijde.

Misschien neem ik het binnenkort weer op, de bladwijzer zit er nog steeds in.

Mogelijk is mijn opgave te wijten aan het feit dat ik die verkoudheid, die Luc opdeed bij een familiebezoek, opgescheird heb en gisteren een kop had als een zeikvat, zoals men dat in sommige contreien placht te noemen.

Previous

Het gehoor

Next

Meester Vervalser

12 Comments

  1. Een kop als een zeikvat ? Niet leuk natuurlijk. Ik wens je snel beterschap.

    • ms

      Het ergert me -al is ergeren een te groot woord voor de lichte wrevel- dat ze op voorhand niet zeggen dat ze een verkoudheid hebben, maar blijven vragen wanneer je nog eens komt en dan bij het vertrek zeggen: “Zie dat je mijn verkoudheid niet raapt”.

      Dat deed Luc dan, die verkoudheid rapen, ik hield lang stand maar het bleef niet duren …

      Volgende winter gaan wij persoonlijk in afzondering … van december tot …

      Volgens Luc tot augustus.

  2. De virussen liggen voor het rapen. Ik zit er ook met ene thuis.
    Indische namen onthoud ik ook niet zo vlug. Misschien even noteren op een papier wie wie is en dat als bladwijzer gebruiken.

    • ms

      Had hij nu de motieven in dezelfde volgorde als de verdachten beschreven, zou het misschien nog meevallen, maar nu lopen ze door elkaar.

      Waarschijnlijk wel met een bedoeling, maar die zie ik dan -nog- niet.

      En echt, mijn hoofd staat niet naar lezen, naar geen enkele (hersen)activiteit eigenlijk, alleen maar naar kippenbouillon en hete groene thee met honing.

      Maar al bij al voel ik me niet ziek, alleen maar een beetje meurreg.

  3. Geen aanbeveling dus. Sommige buitenlandse namen zijn echt lastig, ik zit in een IJslandse roman, ook zoiets. Een taal die te ver van ons afstaat.
    Ga naar de bibliotheek en pak het eerste boek wat je tegenkomt, wie weet wat je ontdekt. 🙂
    Wens Luc beterschap en jouw hoofd ook.
    Zeikvat, al lezende leert men. ?

    • ms

      Aanbevelen? Sommige recensies noemen het een grappig boek. Dan is het toch mijn soort humor niet.

      Onze bibliotheek is eerder beperkt in aanbod. Ik ben er mee gestopt toen ik het gevoel kreeg dat ze me niks meer te vertellen hadden. Misschien zijn er nu wel weer meer, maar voor hoe lang dan …

      We hebben echt wel een rijke taal …

      • Wij hebben ook een bibliotheek met weinig keus. Dan zoek ik iets uit van de nieuwe aanwinsten.

        • ms

          Met wat hier bij ons in huuis staat, inclusief voor de boekenmarkten, zou ik misschien zelf een bibliotheek kunnen beginnen.

  4. elsje

    daar helpt geen kippenbouillon meer aan. soms moet je een boek gewoon wegleggen en twee jaar later opnieuw beginnen. Soms werkt het maar vaak niet

    • ms

      Ik vrees er voor. Ik vrees dat het eerder bij de selectie voor de boekenmarkt terecht komt.

      We zullen zien als ik gestopt ben met snotteren.

Wat denkte daarvan?

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: