Wizzewasjes

Dubbel gebubbeld

Culinaire perikelen

“We hebben bakboter nodig” had Luc gezegd. Niet dat wij echt boter gebruiken, het gaat over margarine, maar we noemen die dingen nu al jaren “bakboter” en “smeerboter”. Kwestie van ze uit elkaar te houden als we ze nodig hebben.

Er was er geen in de Colruyt, niet ons gewone merk maar ook de andere vakken waren leeg. Ze waren de rekken nog aan het vullen, maar Luc vond dat geen probleem. Er was nog genoeg. En ik geloofde dat omdat ik, meestal, er voor zorg dat er van alles één stuks in reservevoorraad ligt.

Niet dus!

Luc -onze persoonlijke kok zijnde- panikeerde. Ik niet. Hij wou naar het -veel te smalle- buurtwinkeltje, ik stelde mijn veto.

Ik zei: “ik bak wel eens pannekoeken”. Ja zie, die bak ik met olie. Maar olie wil Luc niet voor vlees en gebakken patatten. Hij vindt dat dan te erg gefrituurd smaken. Kwestie van smaak en goesting.

Gisterenmorgen stond hij op en ging het menu even aanpassen. Als we een dag pizza eten en een dag die -lekkere- rookworst met spinaziestoemp, dan zitten we zeker bakboterveilig tot onze volgende keer Colruyt.

Maar ik breng wel twee pakskes mee, goed geweten. Ah ja, eentje in reserve.

Previous

Herfst voor koeien en paddestoelen

Next

Het Zwarte Niets

13 Comments

  1. Wij doen het nu ook met wat we in huis hebben. Er is wel altijd iets tekort, maar dat moet dan maar zonder of vervangen worden door iets anders. Deze dagen loopt een mens niet te pas en te onpas naar de winkel in het belang van ieders veiligheid.

    • Het gebeurde haast nooit en buiten coronatijd sprongen we dan al snel eens in dat buurtwinkeltje binnen, het is ook op zondagvoormiddag open.

      Sedert corona is het nog niet voorgevallen, gewoon omdat we een product altijd kopen als we aan de laatste doos/pak beginnen. Dat was nu dus niet gebeurd.

      Wij hebben het er ook al over gehad, we zouden willen proberen om niet wekelijks naar de Colruyt te moeten, maar dan zitten we gewrongen met vers goed en broodbeleg. Dat dagelijks vers fruit bannen is ook uit den boze.

      Het fruitkraam op de grote steenweg? Dat is één smal gangetje waar je elkaar haast moet vasthouden in het passeren. Onze Colruyt is nog veruit het veiligste wat de mogelijkheid om afstand te houden betreft … als iedereen van goede wil is natuurlijk.

      En waarom zijn er mensen die dat niet zijn?

      • Hier wordt geen broodbeleg genomen, tenzij kaas, en brood eten we ook amper. Bovendien eten we hoofdzakelijk vegetarisch, tenzij kip en vis. Dus dagelijks hoeven we niet te gaan. We fietsen nu wel naar de landwinkel om een weekvoorraad groenten en fruit. Volgende week levert men de overige boodschappen aan huis. Die bestel ik sowieso wekelijks bij Jumbo. Kip en vis vriezen we in.

        • Kaas is een gevaarlijk goedje. We zijn gek op kaas, maar het is -in mijn geval dan toch- een dikmaker.

          Meestal kan ik het negeren maar als er kaas is en de hele toestand gaat ons wat hoog zitten en we voelen ons ‘s avonds wat miserabel en de frigo is toch niet zo ver en die blok staat daar verleidelijk en …

          Wij eten wel brood. Ik eet volkoren en Luc veelal wit. Luc eet er ook wel graag beleg bij. Meestal neem ik een banaan bij de boterham.

          Er bestaat natuurlijk ook beleg dat je in voorraad kan hebben zoals makreelfilets, pilchards en corned boeuf, maar enkel de makreelfilets komen hier bij tijd en wijle eens mee.

          Vlees eten we wel, maar heel erg weinig. We nemen maar één stuk vlees voor ons beiden. Dat bestel ik meestal en vries dan in. Daarmee komen we wel een poosje toe.

          Maar we moeten toch wel alle weken om vers fruit en dan brengen we beleg ook mee.

          • Ik ben er achter gekomen dat voor al brood mij dik maakt, maar ik mis het wel erg…

            • De ene mens is echt de andere niet hé. Raar, maar inderdaad erg waar. Zonder volkorenbrood krijg ik problemen van een heel andere soort.

              Niet dat ik zo veel brood eet: een boterham ‘s morgens en een boterham ‘s avonds.

              Soms kan dat wel eens een keizersbroodje of een croissant zijn, maar dat moet ik echt niet alle dagen gaan doen.

  2. Nu heb ik zin in pannenkoeken (die ik in roomboter bak omdat ik vrijwel al het andere in olie bak en daarom geen speciale bakboter meer in huis heb). Maar pizza en spinaziestoemp klinken ook heerlijk!

    • Ik had een levenslang geschil met mijn maag. Echte boter verdroeg ze niet. Of dat nu nog zo is, weet ik niet, ik ga het niet proberen.

      Het is dus altijd margarine geweest. Ook bij het maken van deeg.

      En pizza en spinaziestoemp … het wordt een zalig eetweekend.

  3. Toch gered en een smakelijk maal. 😉
    Meestal heb ik voldoende waar achter de hand maar winkelen doe ik evengoed, voor de verse dingen.
    Boter koop ik in een klein pakje (Campina, 125 gr) omdat ik anders de helft te lang bewaar en moet weggooien, ik gebruik het alleen voor biefstuk en rundvlees.
    Vloeibare halvarine vind ik lekkerder bij pannenkoeken en andere gerechten..

  4. We hadden nog wel een paar dagen pasta kunnen eten, maar ik maak mijn saus altijd vers. Ik had al overwogen om die te maken en in te vriezen maar het idee afgevoerd.

    Toch maar terug eens overwegen …

  5. Hier wordt weinig boter gebruikt om te braden. Meestal olie van de Colruyt. Kwestie van gewoonte en smaak.

    • We probeerden met olijfolie, maar dat vond Luc maar niks. We hebben met koolzaadolie geprobeerd, dat vond hij nog nikser.

      Bij pannekoeken en zo proef je de olie niet zo.

  6. elsje

    Vrijdag schoon schip gemaakt in onze voorraadkast. Wat daar nog voor lekkers in te vinden was een echte verrassing. Wederom een klein voordeel ontdekt van de lockdown. Om het winkelbezoek tot een minimum te beperken culinair creatief uit de voorraadkast. Chris heb ik niet horen klagen over het menu 🙂

Wat denkte daarvan?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: