Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Zangstonde

De trein naar Bokrijk was een dubbeldekker. Natuurlijk gingen we vanboven zitten. Samen met ons stapten twee mannelijke reizigers op. Een heer in een maatpak en een jongen met iets wat op dreadlocks leek maar het toch niet was. Zo zaten we met zes in een verder lege wagon.

Amke en Ella keken hun ogen uit, zoals gezegd, en genoten. Ergens onderweg had ik de deur achter mij horen open en dicht gaan en ook ergens onderweg stapte de heer in het maatpak uit.

Iets later begon Amke te zingen van “Amika, Amika, jij bent alles in mijn leven” en Ella deed mee. Het was niet echt luid, maar het was niet echt stil ook niet. Maar ja, de wagon was leeg tot ik me afvroeg of de jongen wel degelijk … Ik draaide me om en keek in een paar lachende ogen, zo een tweetal plaatsen achter ons. Hij grijnsde van oor tot oor.

De trein vanuit Bokrijk was ook een dubbeldekker. Natuurlijk gingen we boven zitten. Er werd echter niet gezongen. Iets voor ons station hebben we Amke en Ella moeten wekken om af te stappen.

Previous

Daarmee op reis gaan is geen verplichting

Next

Zachtjes behandelen zoals in “doef”

2 Comments

  1. zingende kinderen daar stoort niemand zich toch aan in een trein.Je hoort daar nogal andere geluiden hoor als de wagon vol zit.

  2. slapend op de terugweg… dat moet een heerlijke dag geweest zijn voor ze

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: