Wizzewasjes

Het is niet omdat het mag … dat het moet!

De besluiteloosheid

Van tijd tot tijd vinden wij iets op onze berg wat er niet hoort – achteloos weggegooid door voorbijzoevende fietsers? Meestal zijn dat lege blikjes, ooit al eens een keer een gebruikt speciaal bierglas dat van de feestzaal kwam.

Maar toen kwam het masker. Neen, geen mondmasker maar een bruin masker met bomenmotief van een model dat fietsers dragen of bromfietsers onder een helm … of weet ik veel. De zoom was los en er was een sleetplek waar het leek of het had daar het asfalt gekust. Maar moet je het daarom nu op onze berg gooien? Allee …

Feit is, het was een mooi masker en ik vroeg me af, na het wassen natuurlijk, of ik er geen buff kon van maken. Wij dragen dat soort maskers nooit maar Luc keek toch wat bedenkelijk bij mijn voorstel om er een haarband van te maken omdat hij dacht dat het ooit misschien toch eens van pas zou komen. En ja, eigenlijk kwam daar te veel knip- en stikwerk aan te pas en dan wist ik nog niet of het wel mooi zou zitten.

Het bleef zoals het was. Zowel op de naaikamer als in mijn hoofd.

Die keer dat we een verdere wandeling inplanden stapten we in de lokale Kilomeet binnen en ik vond twee exemplaren van bovenstaand. Wie weet wat het is, mag het zeggen, want ik weet het niet. Het was bijna het zelfde motief als dat van het masker en ik nam ze mee.

“Wat is het?” vroeg de kassierster. Ik zei dat ik het niet wist, maar om niet helemaal gaga te lijken heb ik haar maar verteld wat mijn bedoeling ermee was.

“Wat is het?” whatsappte ik Zoneke. “Ik denk iets voor de jacht” whatsappte Zoneke terug.

De dingen zijn niet meer. Ik maakte ze los en had twee mooie lange repen. Uitermate geschikt voor het maken van een haarband.

Soms heb je de indruk dat de dingen gewoon in de plooi vallen en dat kleine kwestietjes zichzelf oplossen.

Previous

U vraagt …

Next

Buiten … waar de vogeltjes …

8 Comments

  1. Op korte of lange termijn is er voor alles wel een oplossing. Goed gevonden die haarbanden.

    • ms

      Liever korte termijn. Op lange termijn gaat het al neigen naar het op de lange baan schuiven.

      En met deze actieloze tijden moet een mens zijn hersens en zijn handen aan de waggel houden.

  2. Haarbanden zijn nooit weg maar wat die maskers aangaat, daar weet ik niets van.

    • ms

      Als kind had ik haarbanden. Die schoven achteraan omhoog. “Dat is door uwen eierkop” wist mijn moeder.

      Later had ik nooit nog haarbanden, behalve die om mijn haar uit mijn ogen te houden tijdens het schminken.

      Toen mijn haar langer begon te worden, kocht ik mij een haarband, die schoof omhoog. “Das mijnen eierkop” bedacht ik en ging ze zelf maken, want wat bleek? Iets langer en ik had geen eierkop.

      En dat, dat heb ik pas dit jaar ervaren. Moet ik daarvoor zo oud geworden zijn …

      Die maskers dragen wij ook niet, wel een buff nu met corona.

      Maar het ging ons aan het hart om iets dat niet echt kapot is, te gaan vernielen zonder te weten of het loont.

      Gelukkig maar … hij zou ook te kort geweest zijn.

  3. Enige creativiteit komt altijd van pas.

    • ms

      Broodnodig in deze tijd. Een mens kan niet altijd TV-kijken.

      • Ik durf het bijna niet zeggen, maar ik heb tijd tekort… Met die verhuis in het vooruitzicht. Ik moet nog zoveel wegdoen/verkopen. Er is teveel…

        • ms

          Waarom zou je het niet durven zeggen? Dat is toch normaal bij een verhuis?

          En niets te doen hebben en een bezigheid zoeken is eigenlijk minder stresserend dan verhuizen, al zou ik nu wel willen verhuizen … ergens alleen in een bos of zo …

Wat denkte daarvan?

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén