Kwijt en een lelijk woord

Ik wou eigenlijk zeggen: “Kwijt en spijt” maar ik kan er echt niks aan doen, ik weet zelfs niet hoe het gebeurde, wanneer het gebeurde. Ik weet alleen dàt het gebeurde.

Ergens vorige zondag, toen ik terug lichtjes bij mijn positieven aan het komen was waarschijnlijk, vroeg ik me af of Suske op vakantie was. Want er waren toch al een paar dagen geen nieuwe logs meer verschenen.

Ik ging op onderzoek en vond wél wat ongelezen logs. En ik zocht nog verder en er stond effectief geen “Suskeblogt” meer in mijn reader.

Ik heb dat euvel snel verholpen, maar hoe het gebeurde, daar heb ik het raden naar.

Ik weet wel dat er zich eigenaardigheden afspelen achter de schermen.

Zo kon ik op zeker ogenblik niet meer reageren bij “Meninggever”. Bij een tweede poging, maar dan via mijn telefoon, lukte het wel.

Reageren bij “Matroos Beek” werd me ook al moeilijk gemaakt, maar dat lukte dan na enig aandringen uiteindelijk wél via de laptop.

In mijn reader staan wel een paar van de blogs die ik volg aangegeven als “gepauzeerd” al weet ik niet of dat ook zo is. Verder onderzoek zal dat moeten uitwijzen.

Ik hoop dat ik verder niemand kwijt ben geraakt of dat ik er tenminste ga aan denken als ik iemand mis.

Uitgelichte afbeelding:

    Gegenereerd met Artificiële Intelligentie – Image Creator in Bing (aangepast voor uitgelichte afbeeldingen).



Cadeautje?

“Er gebeuren rare dingen rondom mij” zong Urbanus ooit. Wel, nu gebeuren er rare dingen op de blogs, of moet ik zeggen achter de blogs, op de reader via Jetpack dus.

Ik kreeg al een paar dagen een popup die me vroeg om me in te schrijven bij weet-ik-veel. En wegklikken hielp niet, het bleef terugkomen. Tot ik ging kijken wat het was en las dat het een vorm van clubje was waar ik kon aangeven welke mijn favoriete blogs waren zodat ze die hoger in de ranking konden zetten van de aanbevolen blogs.

En dat doe ik niet. Ik ging ooit bij Skynet weg omwille van dat soort kuren. Ons kent ons en vriendjespolitiek zint me niet. Ik klikte weg. De popup was en bleef weg.

Toen kreeg ik, boven een blog dat ik volg, ook een vraag. Ze vroegen me namelijk of ik die blogger een cadeau wou geven. En dat cadeau dat was zomaar een wordpress.com-abonnement en dat zou me, in geval ik alles aangevinkt liet 300€ + 19€ jaarlijkse domeinregistratie, kosten. Uitvinken? Dat lukte niet.

(Lees verder onder de afbeeldingen)


Hoe graag ik de, door mij, gevolgde blogs ook lees, dat is me toch een stap te ver. Wie moet ik dan wel of niet een blogabonnement cadeau doen?

Maar toen dacht ik, dat ik, omdat ik gaan kijken was bij die popup, misschien ook automatisch lid was geworden van dat clubke. Maar dààr vind ik dan weer niks meer van terug. Maar ik kan wel mijn “recommended blogs” aangeven, mocht ik dat willen.

Oooh! Wat heb ik er een hekel aan als ik opgezadeld word met iets waar ik niet om gevraagd heb.

Bijgewerkt:

    Luc zocht en vond “deze uitleg“. Blijkbaar is deze wel bedoeld voor de eigenaar van de site maar zou je als lezer enkel kunnen doen alsof je het niet ziet. Of misschien moet ik Luc vragen om nog wat verder te zoeken. 😉


pske van mske:

    Om te verhinderen dat één of andere zou gaan denken dat de blogger in kwestie erom vroeg, heb ik de naam maar zwart geschilderd.


Uitgelichte afbeelding:

    Gegenereerd met Artificiële Intelligentie – Image Creator in Bing (aangepast voor uitgelichte afbeeldingen).



Wééral Jetpack

Ooit, lang geleden op 7 juli 2003, begon ik te bloggen bij de Skynetblogs. Eerst stribbelde ik wat tegen maar uiteindelijk ging ik het wel graag doen en blogde ik er nogal op los. Teveel te vertellen in korte tijd?

Na verloop van tijd gingen de Skynetblogs me irriteren. Ze pasten zaken aan: zaken die ik zag zitten verdwenen gewoon, zaken die anderen -kenners blijkbaar- opperden kwamen er bij. Er kwamen problemen op de proppen die ik niet kon oplossen. Het werd uiteindelijk effenaf ambetant.

En ik begon uit te kijken naar een andere manier. Ik nam een eigen domein waar ik toen 23€ +btw per jaar voor betaalde en ging aan de slag. Ik heb post per post per post overgezet van het oude naar het nieuwe blog. Het was leerzaam.

Het blog had dingen nodig die niet standaard bij WordPress inbegrepen waren en ik installeerde plugins. Eén daarvan was Jetpack.

Later begon Jetpack meer en meer widgets voor zijn rekening te nemen en dat was wel handig. Ik moest niet meer op zoek. Ook waren ze erg behulpzaam. Je kon hen al eens iets vragen.

Op zeker ogenblik veranderde dat. Je kon snel -binnen 24u- antwoord krijgen als je de betalende versie nam en anders moest je maar wachten tot zij tijd en zin hadden. Zo werd het nu niet echt geformuleerd, maar zo begreep ik het wel.

Nu ondervind ik zo af en toe dat ik wat geïrriteerd naar maar weer een ongewenste inmenging van Jetpack kijk. Maar bovendien kan ik ook sommige dingen -futiliteiten- niet aanpassen naar mijn zin.

Ik ging op zoek naar alternatieven voor Jetpack en las dat, als ik maar weinig widgets van hen gebruik, hen misschien beter kon vervangen door allemaal losse plugins. Bovendien zou Jetpack, als je er veel van gebruikt, de site ook vertragen.

Dilemma!

Want om te kijken wat ik nu juist van hen gebruik zou ik Jetpack moeten uitschakelen en kijken wat er ontbreekt.

En dààr heb ik niet bepaald zin in.

Uitgelichte afbeelding:

Waarom afvragen?

Soms vraag ik me af waarom ik de homepage van dit blog nog in orde houd en waarom ik zo begaan ben met een dagelijkse uitgelichte foto.

Zelf lees ik ’s morgens de blogs op mijn telefoon, maar wacht met reageren tot ik aan de laptop ben. Ik ga er dus van uit dat je vanuit de leeslijst ook rechtstreeks op het log van de dag komt.

Wie wil kan zelfs reageren via de telefoon. Soms doe ik het, maar ik krijg gegarandeerd problemen met de “o” en de “i” die volgens mijn vingers te kort bij elkaar zitten.

Ook gebeurt dat lezen en reageren dan via Jetpack en vraag ik me af of WordPress uiteindelijk niet overbodig gaat worden.

Dus waarom? Voor mezelf? Zelf weet ik wel wanneer er wat te doen is. Daarom moet ik niet op mijn eigen blog gaan kijken.

Omdat het mooier oogt? Of omdat het anders op een leeg huis zou gelijken. Ik zal het daar maar op houden. Als ik het zelf niet weet, wie moet het dan weten?

Jetpack met een jetlag

Dit is nu de tweede keer dat de actualiteit het plaatsen van een log inhaalt. Ik kon kiezen: of ik gooide het weg, of ik ging verder waar het vertellen gebleven was. Weggooien? Neen toch!

Dus we beginnen er aan. Ik vertelde dus:

Sedert de laatste update van Jetpack zit ik met een paar minuscule problemen. Ze zijn zo minuscuul dat ze haast verwaarloosbaar zijn, maar net zoals heel kleine insecten waar je jeuk van krijgt, gaan ze me enerveren.

Eén ervan is het feit dat ik op mijn telefoon niet rechtstreeks meer naar mijn leeslijst ga, maar naar iets dat zij “Discover” noemen en waar ik dan moet aangeven dat ik mijn “Subscriptions” wil zien.

Op zich zou je dat echt wel negeren ware het niet dat bij die “Discover” altijd dezelfde blogs te discoveren zijn, zij het wel in een andere volgorde, maar altijd en altijd dezelfde. Net of die een soort van voorrang krijgen in belangrijkheid.

Ik overweeg om Jetpack een e-mail te sturen, dat ik wel voor mijn blog betaal. Maar aangezien ik het vertik om ook nog een betalende Jetpack te nemen, vrees ik dat ik op antwoord zal kunnen wachten tot Pasen en Sinksen op één dag vallen.

Is dat nu bij mij alleen?



Dat zou ik vorige dinsdag hebben gepost maar schoof het op omdat zowel “Elderspeak” als “Supporteren” als “Vorige maandag” voorrang verdienden omdat ze nogal actueel waren en niet zo een lange houdbaarheidsdatum hadden.

Uiteindelijk zou het Jetpacklog gisteren op het blog komen. En wat gebeurde gisteren? Stiekem was er blijkbaar een aanpassing gebeurd en opende mijn leeslijst wel degelijk waar die hoorde te openen.

Is het nu weer allemaal in de sjakosj? Neen. Want terwijl ik zoekende was hoe ik dat moest oplossen vond ik een oplossing voor een ouder probleem. Het probleem namelijk dat ik op mijn eigen telefoon niet rechtstreeks op mijn eigen blog kan reageren, maar wel via de Jetpack app diende te gaan.

En dat, mijn lieve lezertjes, bleek ook de schuld van Jetpack te zijn. Ik pakte de loep en ging Jetpack eens grondig uitpluizen. En bij de eerste pluis nam ik mijn reacties weer in eigen beheer. Verder ben ik nog niet. Ik moet nog even verder de stijl aanpassen.

Wat ik wel merkte is dat, als Luc -die als uittester fungeerde- een reactie wil plaatsen, hij telkens opnieuw moet inloggen. Mocht dat bij iedereen zo zijn, had ik dat graag geweten.

U weze bij deze op voorhand bedankt.

Uitgelichte afbeelding: