Coronateugels?
Welke coronateugels?

Als ik lees dat mensen de coronateugels steeds meer loslaten en dat terwijl wij nog steeds nergens binnen stappen zonder mondmasker,

Als ik lees dat je een mondmasker moet dragen om ongekende kwetsbare personen in het openbaar te beschermen – en dan ga ik er inderdaad van uit dat deze zelf voorzorgsmaatregelen nemen,

Als ik dan bedenk dat ze ooit beweerden dat je een mondmasker voor jezelf geen bescherming biedt, maar wel voor anderen,

Als ik bedenk dat ze in de TdF “delibereren” bij een lage hoeveelheid virus en afhankelijk van hoe een renner zich voelt,

Als ik bedenk dat wij wel degelijk een hele week thuis zitten en onze plannen terzijde schoven terwijl anderen grote sier gaan maken,

Als ik lees: “Een zelftest sla je liever over deze zomer1?”

Als ik dan bedenk dat zo een zelftest uiteindelijk toch geen uitsluitsel geeft, dat zo’n ding 6€ per stuk kost en je er al twee nodig hebt om zekerheid te krijgen,

Dan vraag ik me af waarom wij in ‘s hemelsnaam het einde van die quarantaine hebben afgewacht terwijl het volgende week te heet gaat zijn om een stap buiten de deur te zetten.

In elk geval gaan we hierna gewoon verder met voorzichtig zijn zoals we bezig waren, ondanks de mogelijkheid dat we wat beter beschermd zijn dan ervoor.

____________________
VRT NWS – url: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2022/07/05/tests/

Paralympics

De Tour de France is voorbij. “Vive le Vélo” ook.

De Vuelta zit er binnen enkele uren aan te komen. Zouden ze een “Larga vida a la bici” programma voorzien?

Het WK-wielrennen wordt in België gereden. “Vive le Vélo” keert in september al terug1.

De Olympische Spelen zijn gedaan. “Van hier tot in Tokio” ook.

Ah … neen … nog niet gedaan. Er zijn nog de Paralympics. Zouden ze daar ook een dagelijks praatprogramma over maken?

Ik hoop van wél. Ik houd namelijk van zo goed als alle soorten sport … van de ene tak al meer dan de andere en enkele uitzonderingen daargelaten.

Karl Vannieuwkerke meldde wel, bij de laatste “Van hier tot in Tokio” dat Sporza “met uitgebreide verslaggeving” over die paralympische spelen zou handelen. Zou het? Of blijft het maar weer bij een opsomming van resultaten?

Hopelijk voorziet de website2 daarin. Het zou spijtig zijn indien niet.

Ik hoop dat iedereen begrijpt dat ik bij het begin van het log wat aan het zeveren was. Maar anderzijds zou de VRT/Sporza de minder commerciële sporttakken ook meer aan bod kunnen en mogen laten komen.

____________________
1 Het Nieuwsblad
2 Paralympic

Vive die laatste week

“Vive le Vélo” is het programma dat alle jaren tijdens de TdF verhaalt over de rit van de dag, echte en pseudo specialisten hun mening laat geven, een paar mooi gemaakte rubrieken van Sammy Neyrinck -rubrique touristique – en Ine Beyen geeft ons een meer persoonlijke inkijk in het leven van de renners. Kort gezegd: alle ingrediënten om een fris zomers programma te maken.

Tijdens het EK was er geen “Vive le Vélo” maar “Villa Sporza” handelend over -jawel hoofdzakelijk- voetbal. Dat veranderde wel wat na de uitschakeling en er werd meer over koers gebabbeld. Maar het was toch het zelfde niet.

Na het EK, gisteren dus, ging men met “Vive le Vélo” beginnen. Of dat nog loonde voor die ene week … Beter dat dan niets, moet ik maar denken.

Alleen was het gisteren rustdag in de Tour …

Te vroeg geklapt

Wat had ik gedacht toen ik schreef dat ik wel dacht dat het verblijf in Sunparks en dat in Center Parcs wel zouden doorgaan omdat de stand van zaken en de data van beide verblijven me dat lieten denken?

Als ik voorgaande zin nalees sta ik verbaasd dat ik geen koppijn heb van het denken, want dat is drie maal denken voor één zaak. Nu ja, dat is even tussendoor.

Waarom was ik nu zo hoopvol in het denken? De cijfers zaten goed, de verblijven zouden allebei na de schoolvakanties doorgaan en tegen dan zouden wij, met ons tweetjes, toch wel degelijk elk twee vaccins hebben gehad en zelfs al de vereiste twee weken voor de bescherming overbrugd hebben.

Feit is dat we wel met grote ogen keken naar de grote getallen supporters in de voetbalstadions tijdens het EK, met ongeloof de massa’s fans langs de kant van de Tour de France zagen -en zien- staan en met argusogen volgden hoe jeugdige vakantiegangers in Spanje alle regels aan hun dansende voeten1 lapten terwijl het er daar bloedrood uitzag en dan te weten dat men nog moest beginnen met het inenten van bepaalde leeftijdsgroepen.

Maar de vaccins werkten toch tegen de nieuwe Deltavariant? Ja toch?

En dan blijkt dat:

  • je toch meer dan licht ziek kan worden als gevaccineerde en zelfs in de kliniek kan belanden2;
  • de ziek geworden feestvierders naar huis willen om uit te zieken3;
  • ze hun goesting krijgen4.

Ben ik zo hardvochtig dat ik daar iets tegen heb? Neen. Ik snap dat zelfs. Maar wat ik niet snap is dat men er van uit gaat dat deze mensen, eens thuis, wél de regels zullen volgen. Want zie je, een deel daarvan gaat daar, volgens mij, óók vierkant zijn voeten aan vegen met alle gevolgen van dien.

Maar neen, we mogen niet met de vinger wijzen. Want de organisatie van de jeugdreizen heeft zelf alarm geslagen, zelf aan de rem getrokken en zelf maatregelen getroffen, de bedriegende -jammerlijke- sluipreizigers5 uitgezonderd.

Maar wat doen de terugkerende supporters en wielerfans en alle andere, anonieme reizigers? Daar hebben we, jammer genoeg, het raden naar.

Heeft dat alles gevolgen voor onze verblijven? Dat weet ik dus niet. Ik ga er nog steeds van uit dat ze zullen doorgaan.

De vraag is: hoe.

____________________
1 Het Nieuwsblad
2 Het Nieuwsblad
3 VRT NWS – url: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2021/07/07/besmette-jongeren-willen-naar-huis/
4 VRT NWS – url: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2021/07/08/summer-bash-reizigers-terug/
5 Het Nieuwsblad
____________________

Winnen doe je al rijdend, verliezen al vallend

Allee! Tis nog niet bezig of tis al begost!

Keken we uit naar de Tour de France? Een beetje, maar niet al te enthousiast met al die coronamaatregelen die blijkbaar enkel aan ons besteed zijn.

En ja lap, patat, daar lagen ze al. Veroorzaakt door maar weer iemand die daar iets te doen stond waar die koers niet voor gemaakt is.

Hoe dikwijls heb ik nu al niet -met Luc als enige toehoorder- uitgeroepen, : “Haal die zotten van het parcours” bij het zien van de idioten die half in hunnen bloten of verkleed als voor Carnaval die bergen oplopen en de renners hinderen en zelfs in gevaar brengen.

Nu was het een kartonnen pancarte. Iemand wou omi-opi een hart onder de riem steken. Echt?

Hebben die een gebrek in hun leven? Kunnen die niet in het écht de groetjes doen of harten onder riemen steken? Naar de koers ga je omwille van de koereurs, de sport, de sfeer.

Maar blijkbaar is de aandacht nu verschoven. De koereurs dienen als achtergrond voor mensen die er geen morzel in geïnteresseerd zijn behalve in zichzelf en hun belachelijke selfies en groetjes en berichtjes.

Nog eens, maar dan luider dan gewoonlijk:

Haal die zotten daar weg!

Maar weerom heeft alleen Luc het gehoord.

Het slaapgevoel

Sedert de Tour de France van 2019, eigenlijk meer bepaald, sedert het einde van “Vive le Vélo” van 2019, leek de avond ineens te eindigen in een zwart gat.

Ik ging vroeger slapen. Nachtuil die ik vroeger was ging ik tegen 22u naar bed. Wat er wel goed aan was, was dan wel dat ik om 7u uit de veren was in plaats van om acht uur of soms halfnegen. Jawel, ik heb dus negen uur slaap nodig.

Wat gebeurde er nu? Nu met die nieuwe TdF 2020? Of eigenlijk meer bepaald, met Vive le Vélo? Ik ging opnieuw later in bed. Ik stond wel nog rond halfacht op maar was niet uitgeslapen. En een niet uitgeslapen ikke is niet echt convenabel. Een zjat koffie of vier en een kluts Sint-Janskruid later ziet de wereld er al heel wat zonniger uit.

Ik ben eens benieuwd of de komende week het aangenamere ritme gaat herstellen. Ik heb geen verdere nood aan een verschuiving van nachtelijke uren, ook niet aan het komende winteruur.

Het kan verkeren

Dat we vorige week naar de garage moesten stak me zo tegen, maar me zo tegen dat ik dagen op voorhand al tegen de dag opkeek en wenste dat hij al voorbij zou zijn.

Het werd een schitterende dag.

Dat ik me zo verheugde op gisteren, maar dan echt zo verheugde, mag geen naam hebben. We zouden in de namiddag een uitstapke doen waar ik echt naar uitkeek.

En toen gisteren aangebroken was merkte ik na het ontbijt dat ik één van de oorhangers van één van mijn meest geliefde paren verloren was. Natuurlijk, de minder geliefden doe ik minder vaak in.

Hij moet in de woon- of eetplaats uitgevallen zijn maar toch zochten we -jawel, Luc is solidair in zo’n geval- het ganse huis af, veegde ik de ganse beneden en de hele boven, checkten we de papiermand en vroeg onze zetel zich af waarom wij blijkbaar zo graag tussen zijn darmen zaten te wroeten.

Verloren moeite, zonder resultaat.

In de namiddag gingen we dan dat uitstapje doen en terwijl we daar toch in de buurt waren gingen we nog iets anders meepikken.

Bij het tweede, waar we eerst naartoe gingen, stond een file te wachten. Ze was niet echt lang maar er kwamen vier mensen naar buiten en er ging niemand binnen. “Ik vroeg Luc: “Meende dat nu?” waarop we besloten dat we het daar voor bekeken hielden.

De tweede, de hoofdzaak, was niet te vinden. Niemand wist van toeten noch blazen. En als je dan hoort dat het niet doorging maar dat ze vergeten hadden de website aan te passen …

Thuis hebben we dan maar naar de TdF gekeken en daarna nog maar eens het hele huis aan een grondig onderzoek onderworpen, checkten we de roze vuilzak, hebben we nog net autopsie van het binnenwerk van de zetel gedaan en bouwden de volledige bekabeling voor de laptops om.

Met hetzelfde bedroevende resultaat.

Een mens is verdorie beter af met dagen die er op voorhand slecht uit zien.

Woordenschat

Nadat we al te kennen gaven dat we het zo niet begrepen hebben op frietjes en groentjes -maken wij ons menuutje zelf af met tomaatjes, paprikaatjes, knolseldertje en ons vleesje niet te vergeten- moet ik nu ook nog melden dat ik het ook niet zo begrepen hebben op al die uitdrukkingen die met school te maken hebben zoals daar zijn: “de beste of de slechtste leerling van de klas”, het mondeling examen dat een wielrenner, die niet zo goed presteerde in de TdF, zou moeten afleggen1, een andere die bij de les is2 en de examens waar men het over heeft bij voetbalverslagen.

Als dat allemaal te maken heeft om de spraakvaardigheid van journalisten te bewijzen kunnen we er nog bij vermelden dat we het ook niet zo begrepen hebben op die uitdrukkingen als men het heeft over de wielrenners die de kopgroep moeten laten rijden. Die noemen ze dan de gesneuvelden.

En zij die niet winnen zijn de geslagenen of de verslagenen. Ik weet niet of ze het weten maar dat zijn gewoon de verliezers alhoewel ik zelfs dàt woord niet zou gebruiken, er kan er namelijk maar ene winnen. Wat zouden ze zeggen moesten die mannen met hun 180 of meer op één lijn over de eindstreep komen?

1 VRT NWS – url: https://sporza.be/nl/2020/08/29/michel-wuyts-safety-car …
2https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20200905_96534493

Vive la Vie

Zonder Tour de France, geen “Vive le Vélo”.

Maar VRT vergastte ons gedurende die periode met “Vive la Vie”, eenzelfde gemoedelijk programma met dezelfde ingrediënten en met praatgasten maar dan zonder dagelijkse verslagen over de Tour.

De ene gast had al een vlottere babbel dan de andere, een paar anderen verbaasden me omdat ik het nooit achter die mensen zou gezocht hebben en zo had elke dag wel iets. Laat ons zeggen -volgens mij dan toch- comfort TV. Maar dat kan je wel aan Karl Vannieuwkerke overlaten.

Het was dan ook met een diepe zucht dat ik las dat VTM met een programma op de proppen kwam met twee gasten1 en … ik las niet verder.

“Afkijkers” dacht ik even, maar dat mag ik niet zeggen zolang ik het programma niet zag. Dus ik zou moeten kijken.

Nogmaals zuchtend legde ik Luc het probleem voor, die roloogde en zei dat de chef media2 het programma niet goed had gevonden.

Uiteindelijk ben ik beide artikels echt gaan lezen en kwam tot de conclusie dat er toch wel enig verschil in zou zitten met de nadruk op het hoge “ons-kent-ons” ritueel dat me bij VTM al zo vaak liet zuchten.

Ik ga chef media Benjamin Praet als excuus gebruiken om niet te kijken, ondanks Eric Goens, die ooit te gast was in “Vive le Vélo” en die de beklijvende reportage³ over Stig Broeckx maakte.

Ik ga uitkijken naar de échte “Vive le Vélo” die uiteindelijk eind augustus, tijdens de Tour de France, zal uitgezonden worden maar, met het oog op corona, wordt opgenomen op locaties in België.

____________________
1 Het Nieuwsblad
2 Het Nieuwsblad
3 Het Nieuwsblad