Wizzewasjes

Niet te zot uit ons kot

Het geluid van stilte

“Het is hier stillekes hé” zei Slow gisterenavond. “Ik mis ze al” zei mske, ook gisterenavond.

Vanmorgen, terwijl ze aan het dringend dossierke bezig was, dacht ze: “dit zou ik niet kunnen doen, moesten ze hier nog zijn”.

Even later stapte ze de trap op en zei luidop: “en toch mis ik ze”. Slow, die dat gehoord had, kwam haar achterna en zei: “nu nog?” en hij trok een gezicht zoals Ella gezichtjes kan trekken.

“Je hebt nog niks over de ovenwant gezegd” zei mske en ging verder naar boven.

Ik weet niet wat ik er moet van denken. Enerzijds kan ik nu rustiger eten, maar anderzijds heeft er mij vandaag nog niemand “de grote kat” genoemd en ook heeft er nog niemand gezegd wat een hele lieve poes ik wel ben.

Previous

Honderd decibels

Next

De netelsteeg

1 Comment

  1. wel dus sloef, je kan niet altijd in de belanstelling .

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: