Er zijn zo van die dagen dat ik het nut van het bloggen niet zie, op die dagen dat ik denk: “Wat doet het er toe?”
Niet dat er iets echt mis is, behalve dan mijn gedachten die zich niet laten beteugelen en verboden paden betreden. Met gekke bokkesprongen halen ze me terug als ik probeer me te concentreren.
Dat zijn die dagen dat ik meer zin heb om iets te ondernemen zodat ik die rebelse hersenkronkel in bedwang krijg.
Omwille van Gedichtendag en Poëzieweek hierna nog eens in rijmselvorm.
Er zijn zo van die dagen en die zijn er echt
Dat het je niet goed gaat maar ook niet slecht
Dat je gedachten je gaan ambeteren
En je je er niet tegen kan verweren
Op het blog kan je dan ook al niet terecht
Want daar wil je oppassen wat je zegt
Je zou toch nooit of nooit het blog afzweren
Maar hoe je gedachten manieren leren?[© ms – 30 januari 2019]
Je kan hiermee heus wel op je blog terecht
Het is goed dat je het hier in rijm eens zegt
Ventileren is bovendien helemaal niet slecht
Het gevoel is voor velen herkenbaar en wie
weet nu of wat je schrijft, echt is of fantasie?
Ooit schreef ik alles op het blog
Soms denk ik toch: “ik wil dat nog”
Maar dat wil ik eigenlijk niet
Ik weet niet wie dit blog beziet
Een menselijke gedachte, de meeste bloggers eigen, denk ik.
Vroeger had ik er meer last van dan nu. Nu weet ik al op voorhand dat het gaat komen. Het zijn “die” dagen.
Wees niet té gauw verontrust
plotseling zijn ze uitgeblust
heb je opnieuw een vrije geest
is het bloggen weer een feest.
Het duurt dan ook nooit lang
Dat maakt me echt niet bang
Maar hoe lang het ook duurt
De hele dag verzuurt
nergens voor nodig! ik lees hier niet vaak genoeg en lees dan veel terug… en áltijd met plezier
Dank je.
Mooi gedachtenspinsel. Stemt wederom tot nadenken
Liever even niet …
?
Mooi verwoord in dat gedicht.
Dank je.