Wizzewasjes

Het is niet omdat het mag … dat het moet!

Categorie: Gerijmd (Page 1 of 28)

De verleider

Hij lonkte naar mij maar ik ging voort
Ik dacht: “Ik heb genoeg van jouw soort”
Niet omdat je me niet bekoort
Niet omdat jij mij daarmee stoort
Maar omdat je hoop de grond in boort

Ongehoord!

[© ms – 17 juli 2024]
(Lees verder onder de foto)

En verder

Het is moeilijk te verklaren
‘k Zou me grote zorgen baren
Maar elke plant
Doet ambetant
En kan bij mij niet verjaren

[© ms – 17 juli 2024]
____________________
Echeveria Purple Pearl

Puur natuur

Daar achteraan ons aanbouwdak,
Zat een vogel met platte kak
Op onzen hof
Dat was niet tof
Ambetant, amai mijne frak

We kwamen ’s morgens uit ons heem
Zagen dan pas dat vies probleem
Eens weg kwam regen
Het proper vegen
Met een natuurlijk wassysteem

[© ms – 5 juli 2024]

Vlinders en motten

Vrolijk fladderde het voorbij
’t Is een vlinder leerde men mij
Vlinder, vlinder
Zonder hinder
Fladderde hij, dartel en blij

In ’t donker vloog het mij voorbij
Dat is een mot leerde men mij
Die moest kapot
Stomme mot
Fernijn in huis kon er niet bij

[© ms – 27 juni 2024]

Ik heb het nooit begrepen waarom een mot “fernijn” genoemd werd en een vlinder niet. Integendeel, een vlinder moesten we met rust laten al bestonden er wel vlindernetten.

Al snel liet ik ook de motten met rust en zeker later, toen ik leerde dat motten ook nachtvlinders werden genoemd.

Was het omdat men ze als indringer zag? Zo ’s avonds rond de lamp? Of kwam het omdat ze de naam hadden gaten in kleren te bijten?

Het dagelijks programma

Er is weer voetbal op tv
Ik wil naar bed en boek wil mee
Maar nog geen log
Gepland op ’t blog
Een limerick en huppekee!

[© ms – 23 juni 2024]

Leeg maar wel een vol regenvat

De conceptenbox raakte leeg
Dat kwam omdat de muze zweeg
Wat nu begonnen
Zelf wat verzonnen
Zodat ik toch een log verkreeg
[© ms – 28 mei 2024]

Op zeker ogenblik had ik voor twee weken logs in concepten staan, volledig afgewerkt en klaar. Ik moest ze enkel nog posten. Met dat voorraadje ben ik uiteindelijk meer dan een maand toegekomen omdat de verse voorvalletjes er telkens tussen schoven.

En dan ineens, na het schrappen van één en ander op de planning, het tegenvallende weer waardoor er ook niet al te veel nieuwe gebeurtenissen te vertellen zijn, zat ik met mijn handen in mijn haar, want een mens kan niet blijven vertellen over de regen en over dagelijkse onbenulligheden. Over ruiten kuisen en strijken heb ik het nooit willen hebben.

Ik heb al wat aan die wolken staan porren in de hoop dat toch één van de negen muzen zou wakker worden, maar ik kreeg gewoon een koude douche en die hadden we al genoeg.

Uitgelichte afbeelding:

Praten, blaten en niet baten

Kurkuma is niet adequaat
Komen ze mee op de proppen
Lees wat in de gazetten staat

Een pil is dan wel concentraat
In te slikken maar niet soppen
Kurkuma is niet adequaat

De dokters met hun dokterspraat
Dokters zijn toch slimme koppen
Lees wat in de gazetten staat

Was ik er ooit wel mee gebaat
Ga ‘k er nu echt niet mee stoppen
Kurkuma is niet adequaat

Gazetten vullen met geblaat
‘k Hou niet van die domme moppen
Lees wat in de gazetten staat

Waar het nu eigenlijk om gaat
Weer mijn eigen boontjes doppen
Kurkuma is niet adequaat
Lees wat in de gazetten staat

[© ms – 17 mei 2024]
____________________
1 Het Laatste Nieuws (plusartikel)

Villanelle

Over koud en warm

Zo sprak ons elektrisch deken:
De winter is verstreken
Mijn werktijd zit er op
Ik stop!

Zo sprak de lentewinter boud:
Pas maar op, ik word weer koud
Lekker guur en erg kil
Ik ril!

Zo sprak de grote winkelketen:
Dat heeft in stock gezeten
In de winter, niet nu
Tedju!

Zo sprak men bij de bollekes:
Hier loopt het op rollekes
Kom maar op en bestel
Jawel!

[© ms – 18 april 2024]


De varkensvillanelle het zottekesspel

Er zijn van die dingen die je doet omdat je dat zo gewoon bent. Zo kijk ik iedere morgen hiernaast in de zijbalk naar de logs van (5) jaren geleden. En daarna, op 8 april ll. was de dag plots om zeep. Zo leek het toch.

Ik had in 2019 een Villanelle geschreven over varkentjes in een ton en al bestond het log nog, de Villanelle ontbrak. Even recapituleren toonde me dat het log in de blockeditor stond, die ik in 2019 nog niet gebruikte. Was die er trouwens al wel? Dat weet ik niet. Ik heb relatief lang gewacht vooraleer over te stappen.

Het is wel een feit dat ik achteraf elk ouder log, waar ik passeerde en passeer, overzette en overzet naar de blockeditor. En op die manier kon ik reconstrueren dat ik die Villanelle, meer dan waarschijnlijk, zélf had verwijderd in een onoplettendheid, al kan ik me dat eigenlijk heel moeilijk voorstellen.

Ik heb de Wayback-machine gebruikt, ik heb Memento, de add-on van Chrome om in het verleden te kijken, geïnstalleerd maar jammer maar helaas:


Na een beetje zielig werd ik een beetje boos op mezelf maar uiteindelijk bedenk ik meestal wel een oplossing. Nu dus ook. Ik zou het ding gewoon herschrijven en bij het log zetten.

Eens geschreven begon het twijfelen want dat kan ik niet maken want dan klopt de datum niet, kloppen de reacties niet, klopt wat allemaal al niet … Niet dat velen het zouden weten, helemaal niemand denk ik. Maar het probleem is dat ik het weet.

Zodoende, hieronder de varkensvillanelle zoals ik die op 8 april 2024 schreef voor een log dat vijf jaar eerder verscheen.

Luister even naar wat ik vertel
Die twee varkens samen in een ton
Dat was me toch een zottekesspel

Een dik varken en zijn metgezel
Samen erg genietend van de zon
Luister even naar wat ik vertel

Ze zaten wel erg goed in hun vel
In die nauwe ton, waar ’t niptjes kon
Dat was me toch een zottekesspel

Ze geraakten samen in de knel
Toch bizar hoe plots die rel begon
Luister even naar wat ik vertel

De ton raakte compleet uit model
Dom dat niemand zich hierom bezon
Dat was me toch een zottekesspel

Tijd om in te grijpen en wel snel
Het water stroomde al in ’t salon
Luister even naar wat ik vertel
Dat was me toch een zottekesspel

[© ms – 8 april 2024]

Ik verwijs hier naar dàt vorig log en op dat vorig log verwijs ik dan naar hier zodat het niet helemaal raar aan zou doen.

Gelukkig herinnerde ik me nog het “zottekesspel” waarop ik me -een beetje- kon baseren om de gepaste rijmelarij in elkaar te flansen al had ik eigenlijk liever het origineel terug gevonden.

____________________
Villanelle

Een winter met sneeuw

Er was eens een vrouw in peignoir
Zij stond buiten op het trottoir
Nam foto van Luc
Hij had het wat druk
Naarstig veegde hij een couloir

[© ms – 16 januari 2024]

Onbehaaglijk akelig rijm

Pietje de dood loopt aan mijn zij
Al een paar weken volgt die mij
Neen, hij komt niet in mijn dromen
In het echt voel ik hem komen
Zo in de nacht op de paljee
Loopt hij rammelend met mij mee
Komt het door het daaglijks kijken
Naar die reeks met dode lijken
Zelfs ’s morgens vroeg na ’t ontwaken
Wil hij pas het stalken staken
Na het wassen met koud water
En wat zjatten koffie later

[© ms – 2 januari 2024]
Uitgelichte afbeelding:

Page 1 of 28

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén