Wizzewasjes

Het is niet omdat het mag … dat het moet!

Auteur: ms (Page 1 of 409)

Het park

Het was in mijnen tijd, die ondertussen ook wel de ouwen tijd kan genoemd worden, de gewoonte dat bij een toekomstig kleinkind, de grootouders in hun portemonnee sprongen en alles voorzagen wat zo een nieuwe wereldburger zou kunnen gebruiken.

Verder was het in die tijd ook de gewoonte dat die spullen dan doorgegeven werden voor nakomelingen van broers en zussen, wat betekent dat het mogelijk kon zijn dat zo een tien jaar na de geboorte van Zoon, Broer ineens kon zeggen dat mijn kinderbed en het park -nu babybox geheten- bij hem in de serre stonden en of ik dat wou komen halen. Al het andere had de stormen des levens niet overleefd.

In dat houten bedje heeft Ella nog geslapen, toen ze hier in het begin logeerden, maar niet lang.

Dat houten kinderbedje en dat houten park stonden hier dus op de boekenkamer herinneringen op te roepen en stof te vergaren.

Bij mijn laatste grote opruimactie, nu een paar maanden terug, besloot ik dat het nu toch wel tijd werd om er afscheid van te nemen. We namen ze mee naar een Kringwinkel.

Het kinderbed wilden ze wel, maar dat park niet. En hij vervolgde dat de mensen nu toch anders met hun kinderen omsprongen … voorzichtiger vooral … en hij keek me met ontzette ogen aan.

Ik was als van de bliksem getroffen en voelde me plots bekeken als kindermishandelaar en zeggen dat Zoon er enkel – dik tegen zijn goesting- in zat terwijl ik ging strijken en dat mijn dochter er niet uit wou.

We laadden het park weer in de auto en namen het weer mee naar huis.

Niet zo lang geleden vertelde ik dat voorval aan iemand die me zei dat ik dat aan een instantie hier -die spullen voor moeders verzamelt- kon geven. Ik denk er niet aan.

Het staat nu op onze zolder, onder een wit laken, herinneringen op te roepen -zij het nu ook een minder toffe- en stof te vergaren en ik denk dat diegene die het ooit, na mijn verscheiden, op die zolder vindt er misschien mee naar een antiquair kan trekken.

Muurdecoratie Zo kan het ook

Na Sunparks Kempense Meren en Center Parcs Eifel, ging ik nu ook eens aan de Bostalsee naar de muurdecoratie kijken. Het waren geen schilderijen, maar foto’s.

Boven de TV hing onderstaande foto:

(Lees verder onder de foto)

en boven de eetplaatstafel hing deze:

(Lees verder onder de foto)

Dat dat me pas opviel nu we er voor de tweede keer waren, jawel in het zelfde huisje, maakte dat ik me ineens afvroeg wat er nu eigenlijk boven in de slaapkamer hing.

Volledigheidshalve, hier onder geplakt.

(Lees verder onder de foto)

Dat is natuurlijk omdat je zou weten dat je niet in bed moet liggen eten, want een TV hangt daar ook, maar dan aan het voeteneind.

Bankzaken

In de tijd waarin we leven, waarin alles sneller en sneller moet gaan, is het toch eigenlijk ondenkbaar dat bankrekeningen niet aangevuld wordt omdat de banken tijdens weekends en feestdagen dicht zijn?

Bij een verlengd weekend moet je je eigen bankrekening in je hoofd bijwerken en hopen dat je niks vergeet.

En neen, het gaat niet over niet genoeg op de rekening want, troost je, afhalingen gebeuren wél direct. Maar stortingen niet. Op de eerste dag na zo’n lang weekend kan je onmiddellijk aan de slag om te zien of al je geld is binnen gerold.

Het is gewoon niet meer van deze tijd.

Weerpraatje

Zover ik me kan herinneren heeft het weer nooit invloed gehad op mijn humeur. Er valt niks aan te veranderen, we moeten het toch nemen zoals het komt.

Maar nu heeft het toch een peil bereikt waarvan ik denk dat het stilaan genoeg wordt. Elke planning, voor wat dan ook, moet doorgeschoven, herbekeken, aangepast of opgeborgen worden. En dat heeft dan veelal meer met de voorspellingen dan met het weer zélf te maken.

Voor ons verblijf aan de Bostalsee voorspelde men de ganse week regen en de week erna mooi weer. Je kan niet geloven hoeveel regenkledij wij hebben meegenomen. Maar we hadden geluk. De eerste dag regende het, de volgende dagen was het mooi. De valies ging vol ongebruikte kledij weer mee naar huis.

De week erna -de voorbije week dus- goed weer? Jawadde, daar zaten ze ook goed naast.

Voor de rommelmarkt de voorbije zaterdag werd veel regen voorspeld. Gelukkig konden wij nog een plaatsje binnen bemachtigen. Het werd een prachtige dag.

En ik bedacht hoeveel geluk wij hadden, als je hoort en leest wat er elders weer gebeurde. Dan is een niesbui -of twee- door een stoffige hal maar een kleinigheidje.

En toch had het weer invloed op onze geplande wandeling van gisteren, tweede Sinksendag. We wilden een, reeds gemaakte, wandeling opnieuw afwandelen. Of het zou regenen of niet, de wandeling viel in het water. De wandeling ligt in het getroffen gebied.

Tegen regen heb ik een regencape maar glibberige paden door modder in overstroomd gebied vind ik, sedert die artrose in mijn heup, helemaal geen plezier meer. Laat staan dat die paden nog onder water zouden kunnen staan.

Mijn humeur? Dat zei: “Ja làp” of iets straffers, daar bleef het bij. Maar het kwam toch maar nieuwsgierig over mijn schouder kijken terwijl ik druk doende was met alternatieven zoeken.

Observeren en argumenteren

Wat je de laatste paar jaar als antwoord kan krijgen nadat je op een rommelmarkt de door jouw gekende prijs aan de eventuele kopers vertelt en die eventuele kopers niet in hun nopjes zijn omdat het afbieden -wat meer op gebedel en gezaag en gezeur begint lijken- niet het door hen gewenste vervolg krijgt?

Het gebeurt meer en meer dat één of andere dan zegt:

Ség, het is toch maar een rommelmarkt!

Net of je voor goede dingen een rommelprijs moet vragen.

Als er dan zo ene nóg verder gaat en brutaal zegt: “Awel, dan gaat ge’r toch nog lang mee blijven zitten” halen wij onze schouders op, al denk ik dan wel dat het door hen gewenste tóch geen brood eet.

Gelukkig zijn er ook de anderen, zij die plezier hebben als ze iets vinden en begrijpen dat het plezier van een rommelmarkt er in zit als zowel de koper als de verkoper denken een goed zaakje gedaan te hebben. En voor die mensen zou ik het wel blijven doen.

Maar nu heeft een rommelmarkt, wat ik ooit plezierig vond, zowel als koper als als verkoper, echt wel veel van zijn glans verloren.

De meeste kramen verkopen kleren, of nieuwe spullen zoals DVD’s, CD’s en spelletjes. Iets interessant vinden lukt soms nog wel, mits goed uitkijken, maar het is veel minder dan vroeger en het is zonde als je ziet hoe boeken er bij sommige rommelmarktkramen bijliggen en/of behandeld worden.

En, behalve het ene zeer gegeerde artikel, dat geen rommel is maar dat ik hier niet wil vermelden omwille van mogelijke herkenbaarheid, zijn wij van bijna al onze rommel vanaf, al is er daarvan dan een groot deel bij kringwinkels en containerpark beland. En daar ben ik niet kwaad om.

We vullen de stand dan aan met boeken, waarvan we weten dat we ze op boekenmarkt heel waarschijnlijk niet meer zullen verkopen.

En al zitten die boeken nog steeds mooi geordend in de dozen, we verkopen ze dan wel voor een appel en een ei.

Voorzichtigheidshalve …

Er zijn mensen die denken dat de natuur er enkel is voor hun vermaak. Daar zijn al voorbeelden genoeg van geweest, denk ik. Denk maar aan wildparken waar men zomaar even een grote wilde kat van dichtbij wil gaan bekijken.

Er zijn ook mensen die denken dat ze alle regels aan hun laars mogen lappen en die dan, als er wat gebeurt, de schuld in andermans schoenen schuiven. Daar zijn ook al voorbeelden genoeg van, denk ik ook.

Denk maar aan alle waarschuwingsborden die genegeerd werden en waarna de overtreders klacht neerleggen omdat die waarschuwingsborden hen niet tegen hielden.

Daaraan dacht ik, toen ik aan de Bostalsee de informatie las dat er ook een imkerij was en we de bijenkasten in de wei zagen staan.

(Lees verder onder de foto)

Iets verder, in dezelfde wei, stond het waarschuwingsbord.

(Lees verder onder de foto)

En mogelijk weet niet iedereen dat, mogelijk bestaat de kans dat er mensen zijn die denken dat wespen steken en bijen niet, maar dat is dan verkeerd gedacht. Dus ja, die waarschuwing? Waarom niet?

Maar ik dacht er toch even bij, dat bij eventuele bijensteken er klachten zouden kunnen komen over te weinig veiligheidsvoorzieningen of over slecht getrainde bijen.

Praten, blaten en niet baten

Kurkuma is niet adequaat
Komen ze mee op de proppen
Lees wat in de gazetten staat

Een pil is dan wel concentraat
In te slikken maar niet soppen
Kurkuma is niet adequaat

De dokters met hun dokterspraat
Dokters zijn toch slimme koppen
Lees wat in de gazetten staat

Was ik er ooit wel mee gebaat
Ga ‘k er nu echt niet mee stoppen
Kurkuma is niet adequaat

Gazetten vullen met geblaat
‘k Hou niet van die domme moppen
Lees wat in de gazetten staat

Waar het nu eigenlijk om gaat
Weer mijn eigen boontjes doppen
Kurkuma is niet adequaat
Lees wat in de gazetten staat

[© ms – 17 mei 2024]
____________________
1 Het Laatste Nieuws (plusartikel)

Villanelle

De Texas Bacon

Volgens de aanbieding van Burger King zag hun tijdelijke Texas Bacon er zo uit:

(Lees verder onder de foto)

Als je hem bestelde en voor je neus kreeg, zag de tijdelijke Texas Bacon er zo uit:

(Lees verder onder de foto)

Voelden wij ons bedrogen? Ah bah neen, de smaak was raak en in dit geval ging: “het oog eet mee” niet op.

De volle inbox

Sedert geruime tijd vind elke dienst die zichzelf respecteert het nodig om een directe link te leggen met My eBox1, wat resulteert in een overvloed aan e-mails als die My eBox me iets te melden heeft. Zo krijgen we dan een e-mail van “Doccle”, van “Mijn Gezondheid/eHealth”, van “MyPension”, van My Minfin”, van “Mijn Burgerprofiel (Vlaanderen)”, van “…”, afhankelijk van wie de afzender is.

Ik/wij hebben die apps niet op onze telefoons staan, maar we kunnen gerust zijn. Ze sturen sowieso een e-mail ook. Dat betekent dat we in het ergste geval vier keer een bericht krijgen dat we onze eBox moeten bekijken.

In elk van deze e-mails kan je dan een link vinden om naar “My eBox” te gaan -om op te klikken natuurlijk- ook in de e-mail van My eBox” zelf, terwijl zijzelf toch aanraden om nooit op dat soort linken te klikken maar om via je laptop je eBox te openen.

Wat lees ik nu gisteren in de media? Er komt een nieuwe app, die “MyGov.be2” gaat heten en die dienst moet doen als digitale portefeuille, waarin je dus je rijbewijs, identiteitskaart, geboortecertificaten, huwelijksaktes kan opslaan.

De nieuwe app komt er ook als gevolg van een Europese eis.

Maar, gelukkig maar, zien ze in dat het nogal verwarrend is. Verwarrend vind ik het niet echt, enkel vervelend omdat je telkens moet controleren of ze het wel over hetzelfde onderwerp hebben. Soit.

Heel belangrijk is wel … ze linken naar My eBox.

____________________
1 My eBox
2 VRT NWS – url: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2024/05/14/apps-overheid-overaanbod-digitale-inclusie/

Het jaarlijks verschil

Weet je nog die keer dat ik vertelde over het vroege opstaan voor de autocontrole? We hebben dat opnieuw zo gedaan, dat opstaan dan. Want ik ben niet opnieuw gaan slapen deze keer, ben wel weer in badjas over de straat gelopen om hem uitgeleide te doen.

We hadden wel één en ander met spoed moeten afwerken. De banden werden maandag gewisseld en na een midweek vakantie en een lange -wat heet lang- rit kon die auto ook wel een bad gebruiken zodat we maandag ook nog maar eens bij de carwash passeerden.

We zaten gisteren om half zes al aan de ochtendboterham mét koffie. Om kwart na zes kreeg ik een whatsapp. Er waren toch al vier nog vroegere vogels voor hem.

En na mijn ochtendtoilet heb ik de tijd benut om maar wat verder foto’s te sorteren -het einde komt in zicht, heb dit log voorbereid voor zover het kon.

Om twintig na zeven kwam de whatsapp die zei dat alles OK was.

Het brengt telkens toch wat onrust en een zekere spanning mee en een goed resultaat is toch altijd weer een opluchting.

Page 1 of 409

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén