Wizzewasjes

Bobonne en Pépé willen met twee

Iets over het gras aan de andere kant van de heuvel

“Gaan jullie dikwijls zo stappen?” vroeg de buurman over de beek. En ze babbelden wat over afstanden en frekwentie – dat wil gewoon zeggen, hoever en hoe dikwijls, maar ‘t klinkt geleerder.

“Dat is toch altijd dezelfde toer” zei de buurman over de beek en hij vervolgde zonder het antwoord af te wachten: “wij gaan liever in de Ardennen wandelen”.

Ze hebben hem dan maar in zijn gedacht gelaten. Want zie je Slow en mske al alle dagen naar de Ardennen trekken om hun benen los te gooien na een dagske pc-zitten? En ze kennen het veld langs deze kant van het stadje nog niet helemaal al hebben ze al een kwartomzomende weg gevonden. Misschien geraken ze er ooit volledig rond.

En misschien is het koren overal het zelfde maar van bovenop de heuveltoppen heb je een weids zicht.

Nu ja de Ardennen zijn mooi, de Ardennen zijn geweldig, maar een Ardense boom is ook maar een boom en je kan er niet over kijken. De Ardennen, dat is goed voor ‘s zondags, maar niet voor alle dagen.

Previous

Spreek me over de ovenwant

Next

Beesten, zei U beesten?

4 Comments

  1. geef mij ook maar de Ardennen
    Hoewel ik tegenwoordig om te wandelen niet verder geraak dan de wijk waar we wonen, lol. En dat is al avontuur, o.
    In de Pyreneeën ging dat beter, daar ‘wandelde’ ik met de auto, toen de rug mij in de steek liet en ik nog KON auto rijden.

  2. en dan hebt ge het nog nie over de Ardense BosBeesten gehad…

  3. ja je hebt van die mens die denken dat het gras aan de andere kant altijd groener is dan het gras aan hun eigen kant!!

  4. ridder

    TITEL: groen
    geef mij maar gewoon het gras!
    koenie kiplekker, en niet enkel voor het kleur, groet.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: