Wizzewasjes

Gebubbeld

Obus

Wat zijn moet, dat zal zo zijn! En soms, heel soms kan je stom staan over de waarheid die daar in zit! “Toeval!” zullen de meesten denken maar de laatste tijd gebeuren er rare dingen door toeval.

Toen mske klein was had haar grootmoeder een heel stel obussen en kogels, in verschillende maten. Die had grootvader onder de oorlog gevonden en meegebracht en grootmoeder had die zo geplaatst dat ze een stilleven op zich vormden, op een plaats die voor hen voorbestemd leek.

Die blonken zo mooi en mske deelde de voorliefde van haar grootmoeder voor die geelkoperen voorwerpen. Grootmoeder beloofde die obussen, evenals een geelkoperen waterketeltje, aan mske. Jaren later toen grootmoeder overleed, nam tante alles mee. En mske zweeg want ze had al geleerd wat beloftes betekenen.

Maar moe besloot voor al haar kinderen een obus te kopen, zo een ding waar ze een koperen leeuw hadden opgeplaatst en dat er door die leeuw kitcherig uitzag. mske zette die obus en die leeuw in de hoek en telkens als ze die moest verzetten dacht ze: “Ersatz”.

Zoneke, die haar afkeer voor het ding niet begreep, vroeg of hij het kreeg en mske zei: “ja”. Maar Bollie wil geen wapens in huis dus ook geen obussen, dus besloot mske die obus te vergeten in het wat-was huis.

De zondag na de verhuis staat mske op en wat ziet ze tussen de verhuisgoederen staan? Aaaaarggghhh, die stomme obus! Slow, die het verhaal niet kende, had gedacht dat ze die vergeten had.

Vorige week, toen Slow de kelder aan het opruimen was, kwam hij haar een paar voorwerpen tonen: enkele obussen en kogels in verschillende maten. Die had Slow in de kelder gevonden en meegebracht en mske heeft die zo geplaatst dat ze een stilleven op zich vormen, op een plaats die voor hen voorbestemd lijkt.

Ze heeft er zelfs de leeuwenobus, met de leeuw naar de muur, bijgezet en is zelfs blij dat Slow die meegebracht heeft. Bovendien stond er in de kelder ook nog een geelkoperen ketel.

Vandaag gaat mske in de kelder en ziet bij een stuk dat te zwaar is om naar boven te dragen een stuk ijzer staan en denkt dat ze dat maar best boven bij het oud ijzer gaat zetten. Als ze dat opneemt is dat een wasbord. En Slow en mske hadden net het oude wafelijzer en de strijkijzers bij de Leuvense stoof gezet en gehangen, nu kan dat wasbord daar ook nog bij.

Previous

Du-uh!

Next

Boris en de anderen

1 Comment

  1. 23-09-2003, 23:06:26
    wasbord
    doet mij aan ons thuis denken ,bij mijn moeder staat nog zo een in t’e kot
    http://liliwens.skynetblogs
    liliwens

    —————————————————————————–

    23-09-2003, 23:13:17
    Nog niet gezien !
    Ik had die enkel op foto’s gezien … bij ons thuis hadden we zo een SAM wasmachien dat stond te twisten met nen wrangel op …

    ms

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: