Wizzewasjes

Gebubbeld

De hartenbreker

mske bestudeerde de bloem en net toen ze bedacht dat er toch niet veel verandering in de zaak bleek te komen, hoorde ze iemand iets zeggen achter haar rug.

Ze draaide zich om en hij bekeek haar met hele grote ondeugende ogen. De vrouw zei iets van: “maar tssss” of zoiets, maar hij lachte zo lief en verleidelijk op zijn kontje in het kinderzitje. “Pijn” zei hij, al lachten zijn oogjes heel erg schalks. “Heb je pijn?” vroeg mske en “waar?” “Neus” zei hij, want hij had waarschijnlijk nog niet de leeftijd om zinnetjes te breien.

mske gaf een kus op haar wijsvinger en plantte die op zijn neuzeke. “Is het nu genezen?” vroeg ze en hij gaf een kusje op zijn vingertje en gooide het naar mske.

Previous

Voor de ongelovigen

Next

De veldwegen liggen in het veld

4 Comments

  1. o dat maakt zijn dag en de jouwe goed!!

  2. aaah zo lief
    van jullie beiden!

  3. Hehe…een zonnestraaltje op een sombere dag hè…doet altijd goed!

  4. Ik zou er zo ook eentje in mijn kar geladen hebben, maar ik vond de juiste rayon niet.

Laat een reactie achter op mizzD Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: