Wizzewasjes

Gelukkig is er de natuur

Ergens onderweg

In afwachting van onze trein liepen we maar wat te lanterfanten, tot Luc ineens bleef staan en de lopende band bekeek waarop de bordjes met sushi voorbij gleden. “Doen?” vroeg hij. “Doen!” besloot hij.

Waarom dit nu vermeldenswaard is? Er ging een poosje wel of niet aan vooraf.

Het was begonnen met een opmerking over een lekkere sushizaak in Turnhout waarop ik dacht: “rauwe vis?” maar er verder niet op doorging. Maar toen begonnen we het meer en meer te horen, zowel pro als contra.

We besloten dat wij geen rauwe vis zouden eten. Tot vandaag.

Previous

Verkieslijk

Next

Een moment voor mezelf

3 Comments

  1. Ik eet dat heel graag, hum lekker.

  2. Ik was er ook geen voorstander van, maar eenmaal geproefd viel het enorm mee.

  3. Alhoewel ik vind dat sushi er altijd smakelijk uitziet, nog nooit heb ik het geproefd. Het rauwe vis syndroom speelt me ook parten. Mss, ooit, in een overmoedige bui

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: