Wizzewasjes

Vanuit ons kot

Mei

Mei was eigenlijk niets van mske. Mei was de grootmoeder van Ex, de moeder van de ex-schoonmoeder. Maar waar die ex-schoonmoeder anderhalve meter puur vergif was, was Mei een schat van een vrouw. Mei was raar volgens de mensen, die zich ergerden aan haar soms bizarre uitspraken. Ze zei dingen zonder eerst eens na te denken en dan riep iedereen: “Mo Mei, wa zegde na wér?”. Mei was, zoals een mei past getrouwd met een pei, Pei. Maar Pei was overleden toen mske en de ex-schoonzus zwanger waren, wat de ex-schoonbroer de opmerking had ontlokt: “dat zal schoon zijn, twee in verwachting achter nen dooie”. En de ex-schoonbroer die wegens zijn tact al niet te hoog in mskes achting stak, voelde zijn beursnoteringen nog wat zakken.

Mei bleef dus alleen over, alhoewel alleen? Ze woonde bij de ex-schoonouders in. Eigenlijk waren die bij haar ingetrokken, maar na verloop van tijd bleek dat om één of andere rede omgekeerd te zijn.

Mei was verslaafd. Ze nam elke dag toch minstens één poederke. Nu weet mske niet goed meer of het Poeders Mann waren of poeders met een kruis er op, in elk geval, Mei mengde dat in een glas zwart bier en dronk dat op. En Mei was fit en gezond en ze deed het huishouden.

En toen kwam de jonge nieuwe doktoor en die zei dat ze die poederkes niet meer mocht nemen, dat dat verslavend was en dat dat niet gezond was en de ex-schoonmoeder kiepte de pillekes buiten.

En Mei veranderde. Ze was niet meer vrolijk en ze zei geen dingen meer waar iedereen uitriep: “Mo Mei, wa zegde na wér?” En mske en Ex’ nicht waren het er over eens dat je een vrouw van 80 geen verslaving moet afpakken. Hoe veel goed zou dat beetje gezonder leven haar doen, als het haar al maar geen kwaad deed.

Op een winteravond, toen Ex en mske met de kindjes naar huis wilden, greep Mei de pop en zei: “neem dat kind toch zo niet mee, het is winter dat gaat kou hebben” en ze wikkelde de pop in een dikke wollen sjaal. Ex-schoonma, die nooit verder zag dan haar neus lang was, toch zeker niet als het over anderen ging, wist te vertellen dat Mei gek was.

En het ging van kwaad naar erger. En op een dag zette de ex-schoonma Mei in een hospice, in een klein privé-dingske waar ze haar zjilee achterstevoren aandeden omdat ze hem niet zelf zou kunnen uittrekken en waar ze haar vastbonden want ze wou gaan lopen.

Mei teerde weg en was kort daarna dood. Het lijkt gisteren, maar het zal dit jaar 19 jaar zijn.

Previous

Ongecontroleerde gedachten

Next

Zeventig grammen

2 Comments

  1. 24-05-2006, 16:04:15

    nog goed dat die poederkes bestonden vroeger lol een fijne woensdag gewenst
    http://cocoonradio.skynetblogs.be/
    moetje

    —————————————————————————–

    24-05-2006, 16:36:47

    wit kruiske en bier?
    high-Mei?
    http://zonneklopper.skynetblogs.be
    kathy

    —————————————————————————–

    24-05-2006, 16:45:34
    Van dat zwart
    kinnekesbier hé ! Van dat zoet !
    http://mauwmauw.skynetblogs.be
    ms

  2. 24-05-2006, 16:44:55
    ocharmen
    hoe ze ne oude mens opzij rangeren,
    en vergeten voor ze weg zijn,
    19jr als de dag van gisteren.
    http://zonneklopper.skynetblogs.be
    kathy

    —————————————————————————–

    24-05-2006, 17:06:21
    erg
    sommigen vergeten dat ze zelf misschien ook oud gaan worden, hopelijk voor hen herhaalt de geschiedenis zich dan niet want…loontje komt om zijn boontje.
    groetjes hopelijk voel je u al wat beter
    http://dingskeisdebeste.skynetblogs.be
    dingske

    —————————————————————————–

    25-05-2006, 16:15:49
    razend
    ben ik op zulke ‘instellingen’ en zeker zo razend op mensen die oudjes als afgeschreven beschouwen en hen ‘ergens dumpen’ pfffffffff
    http://vrouwke-1.skynetblogs.be
    vrouwke

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: