Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Münchhausen

Slow had al een pozeke last van zijn schouder, de andere ditmaal, en hij ging donderdag naar de dokter. “Ik ga mee” had mske gezegd “want stel dat je daarna niet meer met de auto kan rijden”. Om de tijd te doden terwijl Slow bij de dokter was, stapte mske in de taverne binnen en zag dat er werkelijk andere uitbaters waren.

Aan één van de tafeltjes zat Münchhausen. Hij keek mske spiedend aan en zat wat te gniffelen achter zijn servietje. “Ik had je goed liggen hé” zei hij spottend “toen ik zei dat ik zulke erge bloeddrukproblemen had, maar je wist niet dat ik wist dat Slow er ook had”. mske nam haar boek.

“Later” ging hij verder “toen ik zei dat ik kanker had … weet je nog dat je toen dacht dat het blooperding dat jij had dan toch zo erg niet was”. “Had je dan geen kanker?” vroeg mske geschokt. “Ik ben gezonder dan jij en alle mensen hierbinnen samen” zei Münchhausen. “Die kanker was een goed idee” vervolgde hij “de mensen stonden te drummen om dingen voor me te doen en te helpen en al vonden ze het vreemd dat ik wel de salsa kon dansen, dierven ze er toch niks over zeggen. Kanker is een toverwoord”. mske kreeg niks gezegd.

“En toen Buurboer stierf” fluisterde Münchhausen terwijl hij wat dichterbij kwam zitten “en de parochiaal medewerker sprak van twee begrafenissen van mensen van die leeftijd op die dag en jij dacht dat ik …”

Münchhausen lachte wat smalend toen hij zei: “het is toch niet mijn schuld dat jij dat geloofde, het is toch niet mijn schuld dat jij zo belachelijk bent er altijd maar opnieuw in te lopen”.

mske opende haar boek, begon te lezen en negeerde hem volledig. Hij stond dan maar op en stapte de regen in.

Toen Slow wat later binnen kwam en mske zei: “geen woord over …” antwoordde hij: “ik weet het al, ik ben Münchhausen daar buiten tegen gekomen, hij heeft het me verteld”.

Previous

De ganse dierentuin moet mee in bed

Next

In het bos daar staat een huisje …

3 Comments

  1. ja,die heeft het kennelijk goed zitten,le malade imaginaire de moliere is er nog braaf tegen.
    proxy-by munchausen daarentegen is heel erg,wij hebben zo een nichtje,haar kinderen hadden altijd de zwaarste ziektes,en nu ze groot zijn ,mankeert ze constant zelf van alles,wel zielig hoor!
    grtjs en nog een fijne zondag…

  2. Eigenlijk moet je medelijden hebbne met zulke mensen. Ze willen op een vreemde manier alle aandacht naar zich toe trekken.

  3. Medelijden? Ik heb medelijden met de eerstvolgende die nog met zulke verhalen afkomt en die ik niet meer zal geloven of die éérst een medisch certificaat zal mogen voorleggen.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: