Wizzewasjes

Het is niet omdat het mag … dat het moet!

Waarom ik geen hond wil

Er was eens lang geleden een raar klein meisje. Of ze raar was van geboorte of dat ze raar geworden was, daar kan ik helaas niet over oordelen.

Feit is dat het rare kleine meisje veel nadacht … heel veel. Ze had daar tijd genoeg voor tijdens het kousen stoppen, het wassen en het schrobben, afstoffen en alle andere geestdodende klusjes.

Zo meende ze, toen ze over Stanley de ontdekkingsreiziger leerde op school, dat Stanley helemaal niks ontdekt had. Hij had dragers gehad en die woonden daar en die kenden dat daar en die wisten waar ze met Stanley naartoe moesten. Stanley had helemaal niks ontdekt, vond dat rare kleine meisje en ze vertelde dat aan haar moeder, wat heel, maar dan wel heel erg dom was. Want zie je, rare kleine meisjes zijn te dom om zulke dingen te snappen, rare kleine meisjes moeten bevestigde uitspraken van volwassenen niet in twijfel trekken, het rare kleine meisje zou er beter aan doen nog maar eens de gang te gaan dweilen.

Toen het rare kleine meisje een ietsje minder klein maar een ietsje meer raar was en bedacht dat, als Jezus voor de zonden van de wereld was gestorven om de zondige zielen te redden, er toch geen hel meer nodig was, vertelde ze dat niet aan haar moeder. Ze wist ondertussen wel beter.

Het rare kleine meisje is opgegroeid en werd een raar -nog niet zo- oud vrouwtje. Ze houdt van honden. Ze had ooit honden. Honden zijn de beste vriend van de mens, zo zegt men toch.

Maar een hond? Dan pakt ze het peuterkind van een moeder weg, richt haar vriend af zoals ze die zelf wil om er dan, met een riem om zijn hals mee te gaan wandelen. Ja jongens! En dat met een beste vriend?

Een hond uit een asiel zou eventueel nog kunnen of een hond die ze zomaar op straat ontmoet en die haar ook wel ziet zitten, maar heb je al gemerkt …

Er zijn geen straathonden meer.

Previous

En toch zullen ze gaan

Next

Een arbeidsintensieve bezigheid

12 Comments

  1. De reden waarom je geen hond wil… het doet me wat. Het zou niet mogen dat kinderen zo worden behandeld.

  2. Een doordachte reden maar ik snap het.

    • Soms denk ik dat ik te snel denk. ??

      Als je ziet hoe men vroeger tegenover sommige dingen stond en hoe men er nu over denkt, dan lijkt het wel of het denken volledig is omgeslagen.

      Ik sta er volledig achter dat honden aan de leiband moeten, maar ik vind het niet goed aanvoelen.

      • Vrij laten lopen is een feest voor het dier maar het kan niet zolang mensen de honden niet opvoeden. Jammer. En zolang er fout gefokte honden ijn.

        • Daar zit hem inderdaad het probleem. Als de wet zou voorschrijven dat goed opgevoede honden wél vrij mogen lopen zou dat de deur openen voor elke hondenbezitter die denkt dat opvoeden begint en eindigt bij “ZIT”.

  3. elsje

    Nu je het zegt, geen straathond op vier poten te bekennen. Straathonden op twee benen nog voldoende, maar of ik die in huis wil hebben.

    • Jouw manier van raar denken is nog een stapje verder, zóver had ik nog niet gedacht.

      De straathonden zijn weg. Dat viel me onlangs op.

  4. Vroeger hadden we bij mij thuis ook zulke straathonden. Zo zat er ene altijd klaar te wachten langs de straat tot die mijn vader zag afkomen van zijn werk. Zoiets zie je inderdaad nooit meer.

    • Dat zag je vroeger wel meer en vaak inderdaad dezelfde honden. Die hadden blijkbaar geen thuis en haalden hun voedsel waar ze het konden vinden. Vandaar ook de benaming “vuilbakkenras” waarschijnlijk.

  5. Hier mogen honden officieel niet loslopen, vandaar dat we geen straathonden meer zien. Is in België misschien ook?

    • Dat is inderdaad zo, meer nog elke hond moet gechipt worden zodat de eigenaar gevonden kan worden.

      Los laten lopen zou wel eens dure gevolgen kunnen hebben.

Wat denkte daarvan?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: