Wizzewasjes

Te lezen en te zien

De verloren voorwerpen

Het kindje stond achter de geïmproviseerde afsluiting en keek mske doordringend aan. mske sprak het kindje dan ook aan en vroeg of er wat scheelde. “Ik ben mijn mama kwijt” zei ze. Geen paniek, geen angst, gewoon een mededeling.

mske nam het kindje mee naar de infobalie en ondertussen informeerde ze naar de naam van het kindje en hoe oud ze was en waar ze mama was verloren. Ze had de lichte indruk dat het niet de eerste keer was dat dit kindje dit meemaakte.

Tien minuten later liep er een vrouw voorbij de infobalie. Ze schrok en zei dat ze de buurvrouw was. Ze wou het kleintje meenemen, maar dat wilden ze daar aan die infobalie nu ook niet hebben. De mama en niemand anders kreeg het meisje mee. Dus ging de buurvrouw maar op zoek naar de mama die nog eens tien minuten later zich vergewaardigde haar dochtertje te komen ophalen. “Schandalig” vertelde A. van de infobalie aan mske “als dat mijn kindje was …” Meer moest A. eigenlijk niet zeggen, dat had mske zelf ook al gedacht.

Twee dagen later was het weer zover. Het meisje, nog kleiner dan het vorige, liep in paniek als een mot tegen een lamp en ze riep: “oma … oma … oma …” mske nam haar mee naar de infobalie. Nu iets later hoorde ze een oudere vrouw de naam van het kindje roepen en ze sprak de vrouw aan en nam haar ook mee naar de infobalie. Ondertussen echter had de mama het kindje gezien en kwam hen tegemoet. “Ik heb oma gevonden” zei mske “moet ik haar ook naar A. aan de infobalie brengen?” De kleine lachte en juichte: “jà!”

Eigenlijk kan zoiets iedereen overkomen, kinderen zijn zo vlug, maar je moet er toch wel een ietsiepietsie op letten natuurlijk.

Dus kreeg mske de kriebels toen ze even later werd aangesproken door een witharige uk met schattige oogjes die naar mskes volgeladen karretje keek en zei: “ik heb niets in mijn karretje”, de hartenbreker. Na een praatje bleek dat mama er niet was, oma ook niet maar dat papa “ergens” was, maar het deerde hem blijkbaar niet, enkel zijn lege karretje had zijn aandacht.

Op dat ogenblik kwam een kleine meisjesuk hen vervoegen. Ha! Ze bleek zijn zusje te zijn en zij wist wél waar papa was. Op de wc! Die wc was nu niet bepaald in de buurt waar de kindjes zich bevonden. Toen de papa er aankwam keek hij nog argwanend naar mske op de koop toe en die kreeg zo een zin om die papa eens een waarheid te zeggen, want niet iedereen is zo bezorgd om zijn kinderen als zij was geweest. De tijd dat hij op die wc had doorgebracht was een onverlaat al lang met die twee kleinen in een auto gestapt!

mske was al blij dat ze die twee niet naar A. aan de infobalie had moeten brengen. Het zou daar uiteindelijk meer op een depot voor verloren voorwerpen gaan lijken.

Previous

Sjakosjendragers gezocht

Next

Beveiligd: Zowel uitkomst als inkomst

5 Comments

  1. A. van de infobalie zou nog gaan denken dat je die kinderen gewoon meesleurt naar ginder
    Ene keer ben ik mijn dochter kwijtgeraakt in een pretpark, 1 seconde de andere kant opgekeken en weg was ze. De paniek die ik toen voelde, dat vergeet ik nooit meer….zij waarschijnlijk ook niet Een brave mens had haar ook aan de infobalie afgeleverd…eind goed ,al goed.

  2. Jij moet wel een grote aantrekkingskracht hebben op verloren gelopen ukkies!! Maar ouders zijn soms heel onoplettend . Ze denken alleen maar aan zichzelf en hetgeen ze aan het doen zijn.Niet te verwonderen dat ze dan hun kinderen kwijtraken.Het ergste wat ik ook heb meegemaakt was een jonge vrouw die op het strand in slaap was gevallen( had een vroege shift er op zitten) en toen ze wakker werd vond ze haar zoontje niet meer….het kind was naar zee gelopen en is verdronken!! Ik was er zelf niet goed van ,maar ja we moesten hulp bieden samen met een dokter.

  3. Ik blijk er dus inderdaad er betrouwbaar uit te zien (voor kinderen dan toch). Jaren geleden waren we in Bobbejaanland en toen kwam er ook een kleine met een telefoonnummer op zijn arm. Dat heb ik hier ooit al verteld maar ik vind het postje (weeral) niet terug.

    In elk geval ga ik in het vervolg op ooghoogte blijven kijken, ik zou niet willen dat A. van de infobalie verkeerde gedachten krijgt. Jaja Bea, daar had ikzelf ook al aan gedacht.

  4. Amai, zeg! Dat is een stormloop daar aan die balie. Gelukkig kwamen die ukjes jou tegen. Een extra wakend oog is nooit teveel, blijkt nog maar eens …

  5. Jaa..sommige mensen trekken dat aan hehe..zo word ik doorlopend op straat de weg gevraagd..betrouwbare gezichten inderdaad.
    Maar dat mensen zo doodgemoedereerd verder kunnen shoppen als hun kind buiten beeld is..ik zou peentjes zweten hoor..doodeng!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: