Wizzewasjes

Gelukkig is er de natuur

Het grote genoegen

Amke en Ella zijn gewone eters.

Ze schoffelen geen ganse aardappeloogst naar binnen. Ze verorberen geen hele lappen vlees of eten geen hele groentenhof kaal.

Amke en Ella eten ook geen muizenhapjes. Je moet wel meer eten voorzien als ze er zijn.

Maar als Ella zegt dat ze genoeg heeft, dan bedoelt Ella echt wel dat ze genoeg heeft.

Zo stopte ze vrijdag ochtend met haar ochtendboterham. Slow keek naar de boterham. mske keek naar de boterham. “Echt niet” zei Ella.

Previous

Plons!

Next

Waar waren wij?

4 Comments

  1. Wel..já..vol is vol hè!
    Ken je die film van Monty Python niet..met die enorm dikke man in dat restaurant?..die zo vol zit dat ie geen aftereight-chocolaatje meer wil. Als die gérant dan aan blijft dringen en hij het toch op eet, klapt ie helemaal uit elkaar!! dat wil je toch niet met Ella zien gebeuren?

  2. Ongelooflijk dat zo een petieterig stukje er niet meer bij kan Bij mijn kinderen gaat het nog steeds zo, ook met aardappelen. Altijd blijft er een stukje liggen.

  3. Ik behoor tot de generatie van ” bord leeg anders ga je niet van tafel”! Bij de kinderen lukte dat nog een beetje .Bij de kleinkinderen is er altijd wel iets dat blijft liggen op hun bord al was het één erwtje

  4. Als kind accepteer je dingen die, als je er begint over na te denken, helemaal niet door de beugel kunnen.

    Wie zijn wij om te denken dat we kunnen bepalen wàt een ander mag of moet eten?

    Eén uitzondering: als het kind zelf bijneemt en het dan niet opeet, ga ik wél wat zeggen want dàt vind ik niet kunnen.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: