Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Beestigheden

Wat doe je als het zwarte stipje op je voet niet weggaat met wat moederkeszalf, maar voelbaar rebellie vertoont?

Je stapt bij de apotheker binnen, want je tekentang die ligt kilometers ver weg thuis natuurlijk. Wie denkt nu aan een teek als je meestal hoge schoenen en sokken aantrekt om te gaan wandelen.

Een kwartiertje later heb je met je nieuw aangeschafte mini koevoet het beest van een speldenkop groot uit je voet gedraaid en ontsmet. Daarna moet je -enkel maar- gedurende drie weken die plek in het oog houden om te zien of ze niet rood wordt.

En wat moet je doen als je de midges wél onder controle hebt maar de echte muggen je valselijk ‘s nachts belagen ondanks het muggenmiddel?

Krabben natuurlijk.

Previous

Weer van dat!

Next

Snotneuzen

12 Comments

  1. Last van een teek heb ik nog niet gehad en de muggen amuseren zich met mijn vrouw, mij laten ze met rust. Veel goede raad kan ik je dus niet geven.

    • Ik denk dat ik die teek gehaald heb door gewoon met lage sportschoenen over een grasperk te lopen. Anders kan ik niet bedenken hoe dat beest zo laag op de aanzet van de wreef van mijn voet terecht is gekomen.

      En de muggen waren dit jaar een beetje serieus. De steken werden evenredig verdeeld.

  2. En dan maar hopen dat je er op tijd bij bent.
    We fietsten vaak door bossen en op veldweggetjes, toch nooit een beet opgelopen. Met wandelen loop je meer risico, lijkt me.
    Muggen mogen me niet. ☻

    • Nooit problemen mee gehad, ook niet op plaatsen waar vermeld staat dat je moet opletten. Nu was die daar ineens.

      Muggen mogen je niet? Ze lusten je bloed niet en ze mijden je of ze vallen massaal aan als ze je tegenkomt?

  3. Het eerste, neem ik aan.

  4. Muggen overleef ik.

    Maar eren tekenbeet heeft mij ooit veel problemen gegeven.

    Vriendelijke groet,

    • Ik was er dan eerst ook niet gerust in. Nog niet helemaal trouwens. Al zijn die drie weken wel om, ik houd het nauwgezet in het oog.

  5. Dat is malchance hebben… met teken weet je het nooit. Zelf had ik nog geen tekenbeten, maar mijn zus zag de teek zo in haar huid boren terwijl ze gezellig in de tuin met mijn moeder zat te praten. Een neef van mij had er ene… schrik niet… op zijn piemel. Hij was gaan vissen aan een vijver in de wilde natuur en dat hield hij er aan over.

    • Deze was zo klein, maar echt zo klein dat ik dacht dat het een spatje van iets was. Wat akelig was, was dat hij zich verdedigde toen ik probeerde het af te wassen.

      Gelukkig kwam hij er met dat koevoetje gemakkelijk uit. Maar uit mijn hoofd krijg ik hem zo gemakkelijk niet.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: