Op de hoogte

Een maand geleden:

  • kreeg ik een mail van Dropbox, zeggende dat de bonusopslag van 25GB, die ik vorig jaar bij de aankoop van mijn laptop gratis kreeg, op 23 februari zou vervallen;
  • kreeg ik een popup melding van Dropbox, zeggende dat de bonusopslag van 25GB die ik vorig jaar bij de aankoop van mijn laptop gratis kreeg, op 23 februari zou vervallen;
  • stond er mededeling in mijn Dropbox, zeggende dat de bonusopslag van 25GB die ik vorig jaar bij de aankoop van mijn laptop gratis kreeg, op 23 februari zou vervallen.

Twee weken geleden:

  • kreeg ik een mail van Dropbox, zeggende dat de bonusopslag van 25GB die ik vorig jaar bij de aankoop van mijn laptop gratis kreeg, op 23 februari zou vervallen;
  • kreeg ik een popup melding van Dropbox, zeggende dat de bonusopslag van 25GB die ik vorig jaar bij de aankoop van mijn laptop gratis kreeg, op 23 februari zou vervallen;
  • stond er mededeling in mijn Dropbox, zeggende dat de bonusopslag van 25GB die ik vorig jaar bij de aankoop van mijn laptop gratis kreeg, op 23 februari zou vervallen.

Een week geleden:

  • kreeg ik een mail van Dropbox, zeggende dat de bonusopslag van 25GB die ik vorig jaar bij de aankoop van mijn laptop gratis kreeg, op 23 februari zou vervallen;
  • kreeg ik een popup melding van Dropbox, zeggende dat de bonusopslag van 25GB die ik vorig jaar bij de aankoop van mijn laptop gratis kreeg, op 23 februari zou vervallen;
  • stond er mededeling in mijn Dropbox, zeggende dat de bonusopslag van 25GB die ik vorig jaar bij de aankoop van mijn laptop gratis kreeg, op 23 februari zou vervallen.

Twee dagen geleden:

  • kreeg ik een mail van Dropbox, zeggende dat de bonusopslag van 25GB die ik vorig jaar bij de aankoop van mijn laptop gratis kreeg, op 23 februari zou vervallen;
  • kreeg ik een popup melding van Dropbox, zeggende dat de bonusopslag van 25GB die ik vorig jaar bij de aankoop van mijn laptop gratis kreeg, op 23 februari zou vervallen;
  • stond er mededeling in mijn Dropbox, zeggende dat de bonusopslag van 25GB die ik vorig jaar bij de aankoop van mijn laptop gratis kreeg, op 23 februari zou vervallen.

Gisteren:

  • kreeg ik een mail van Dropbox, zeggende dat de bonusopslag van 25GB die ik vorig jaar bij de aankoop van mijn laptop gratis kreeg, vervallen was;
  • kreeg ik een popup melding van Dropbox, zeggende dat de bonusopslag van 25GB die ik vorig jaar bij de aankoop van mijn laptop gratis kreeg, vervallen was;
  • stond er mededeling in mijn Dropbox, zeggende dat de bonusopslag van 25GB die ik vorig jaar bij de aankoop van mijn laptop gratis kreeg, vervallen was.

Bij elk van deze medelingen, meldingen aankondingen, … lieten ze me ook weten dat ze me, een mooie prijs wilden maken zodat ik die 25GB opslag kon behouden.

De 6GB die ik sowieso bij Dropbox had en heb, zal ik wel houden voor mijn boekenlijsten. Dat is handig voor onderweg.

Behalve één of twee nieuwe externe harde schijven die ik sowieso ga kopen zie ik niet in waarom ik een mooie prijs zou gaan betalen als er overal meer dan gratis opslag genoeg ter beschikking is.

Stel dat ik hen zou ontrieven! Een mens mag niet te hebberig zijn in het leven.

Toekomstperspectief

“Als je er voor werkt, heb je later een goed pensioen” zegden ze en ik maakte er halftijds van, ik wou geen kinderen om ze bij mijn moeder te dumpen.

“Als zelfstandige heb je later niet zo een goed pensioen” zegden ze. Ik kan dus niet zeggen dat ik niet verwittigd was. Maar soit.

Maar nu komen ze met iets anders af! Nu gaan ze beweren dat oud worden op het platteland onbetaalbaar gaat worden.

Dat is volgens mij een verworven recht afpakken. Ik heb nooit gedopt, heb nooit op de ziekenkas gestaan, heb altijd netjes afgedragen, ik krijg een peulschil van een pensioen en nu gaan ze ons nog uit ons huis jagen als we oud worden?

Natuurlijk gaat het zo een vaart niet lopen als je goed te been blijft, je hersens bij elkaar kan houden en niet dement wordt of hulpbehoevend wordt.

Verder staat er ook in dat er binnen x-aantal jaren veel eenzame ouderlingen zullen zijn.

Zo een vaart zal het ook weer niet lopen zeker, want gisteren las ik dan weer dat appartementen het Vlaamse platteland veroveren.

Uiteindelijk wonen we tegen dan in de stad.

Paniekzaaiers! Een mens kan niet eens meer rustig oud worden.

Trouwen op foto

Wat zitten die nu te klagen?

(…)er zijn slechts 70 foto’s van de bruid en 11 van de bruidegom. De schoonouders van Steph zijn zelfs op geen enkel plaatje te bespeuren. Daartegenover staat dat de billen en borsten van de bruidsmeisjes meer dan honderd keer perfect gekiekt zijn.

Okee, okee, … er zijn er veel van de B&B van de bruidsmeisjes, maar 70 van haar, al dan niet flou … dan zou hij het eerder over discrimanatie kunnen hebben met zijn 11 …

Weet je hoeveel foto’s er van mij genomen zijn op mijn trouwfeest van lang geleden? En dan bedoel ik niet die van de professionele fotograaf die, zoals in die tijd de gewoonte was weet je wel, in een park een paar schoon foto’s ging nemen voor in een trouwalbum en waarvan er dan ene uitvergroot werd voor aan de muur.

Nu blijft de fotograaf de hele dag tot op het feest toe, maar in die tijd werd dat nog niet zo gedaan maar zou mijn moeder die foto’s nemen. Ik heb die foto’s nooit gezien, enkel die welke ze nam van nonkel Dronk die met een veegborstel achter de tantes aan zat.

Na mijn trouwen en huwelijksreis had ze alle foto’s bijgemaakt en aan diegenen die er op stonden als herinnering gegeven. Ze gaf me dan ook die waar ik op stond … enkelvoud … één.

Ik heb die dan maar achterin het trouwalbum geplakt. Het leek wel een achterkommerke.

Visuele mededeling

Februari is weer bijna ten einde en dan is het weer rallytijd.

Gisteren kregen we een erg opvallende mededeling daaromtrent, de mannen van de stad hebben namelijk de nadar -ter afsluiting van de straat- al komen klaarzetten, zo pal voor onze venster. We hebben er een goed oog in op.

Dat hij dit jaar weer bijna in onzen hof komt rijden, in tegenstelling tot vorig jaar, had Luc al gemeld, hij volgt dat namelijk op de voet.

Dat werd gisteren door die nadar nog eens extra in verf gezet.

Luc heeft net niet gejuicht.

De witte keukentafel

Onze houten keukentafel gaat stuk. Eigenlijk moet ik zeggen: “is stuk”.

Van onze metalen stoelen met plastic zitting begint de plastic te scheuren, onze houten keukenstoelen, die bij de pc’s staan, zijn loterspieëk.

De mogelijkheid is er wel om met lijm en kunst- en vliegwerk aan de slag te gaan, maar daar heb ik geen zin in. Van die metalen stoelen hebben we ooit de plastic zittingen en leuningen al eens vervangen, maar zoals gezegd, ze moeten er uit.

Wat is het alternatief? Wat doen we dan in de keuken? En dan knaag de herinnering aan de witte keukentafel. Die was rond, wit, uitschuifbaar, … ideaal dus. Alleen, ik liet ze achter omdat ze te groot was om in deze keuken te zetten.

Ik vond krak dezelfde op 2dehands, sloeg de annonce op maar deed er niets mee. Maar aan deze tafel zouden nooit de herinneringen kleven van lang geleden. Er werden spelletjes op gespeeld, er werden rondetafelconverenties aan gehouden. Bovendien was die tafel te groot voor in onze keuken.

Wat er in ons keuken gaat komen? Wie zal het zeggen? Ooit wou ik er een houten eethoek in, ook weer omwille van herinneringen aan gezellige dagen in Duitsland, maar daar ben ik ook weer van afgestapt.

Herinneringen zijn een raar ding.

Laat ons nu toch eens in de Kringwinkel rondlopen waarbij Luc wijst naar de keukenstoelen uit ons moeders tijd, formica stoelen. Die stoelen zagen er slecht uit, echt wel en ze kostten 15€ voor twee. Ik was eigenlijk een beetje sprakeloos.

En omdat ik het zo veel vond ging ik even zoeken, weerom op 2dehands en wat ik al zei, de kringwinkels maken hun huiswerk. Ze zoeken die prijzen ook op en blijven er netjes onder. De prijzen van de Kringwinkel waren echt wel goedkoper.

Ik ging de zaak eens een beetje in het oog houden. Mijn conclusie? Die formica dingen zijn enorm gevraagd. Ze staan nooit lang te koop en worden daarna opnieuw aangeboden aan prijzen waarvan je achterover zou slaan. Ik zag een vraagprijs van 300€ voor zo een tafel met vier stoelen. Ze staat er nog op maar is ondertussen afgeprijsd.

Wij hadden -bij mijn ouders thuis wel te verstaan- ook zo een tafel. Die stond in de veranda. Mijn moeder deed er de handwas op.

Of we die stoelen ook hadden? Daar heb ik geen herinnering aan.

Het vliegerke

Het vliegerke stond hier in de oorspronkelijke glazen kast. Al jaren stond het daar. En nu wou ik het in de nieuwe antieke kast. Het verhuisde, maar het resultaat was niet wat ik ervan verwachte. Ik zou het wel een schap hoger zetten. Ik pakte het op en het voetstukje kwam los.

Het stamt uit een lang vervlogen periode, in een tijd dat ik voor mijn trouwen aangaf liever geen TV te kopen omdat ik dat ding zo grondig gaan haten was omdat het ons tot zwijgzame ongewillige toeschouwers had veroordeeld.

De avonden van het jonggetrouwd zijn werden gevuld met lezen, radio luisteren, kaarten en een paar maquettes maken. Het vliegerke zag het levenslicht ergens in de laatste maanden van 1975.

Het heeft alle stormen getrotseerd, meerdere verhuizingen meegemaakt en nooit heeft iemand geopperd op het oude prul maar weg te doen.

Nu dus nog niet. Ik heb het geplakt met secondelijm want andere lukte te niet omwille van een te lang vereiste druktijd op een smal steuntje.

Waarom? Was ik er aan gehecht? Niet bepaald. Even dacht ik het in de vuilbak te kiepen. Maar omdat ik de lijm toch had en omdat het toch al zo lang meegaat, vond ik dat het misschien het herstellen wel waard is.

Het staat terug in de oorspronkelijke glazen kast.

Of ik er nog met de plumeau over durf? Dat is nog zeer de vraag.

In gezelschap

Zover ik me kan herinneren hebben we gezelschapsspellen gedaan. Als kind hadden we thuis een pjeirekesbak, we speelden met de kaarten, we damden. En we hadden twee vlooienspellekes. De dure spellendozen kwamen er niet in, al hadden we later wel een scrabble.

Later met mijn kinderen hadden we die dozen wel en die werden heel vaak boven gehaald: Cluedo, Hotel, Goudzoeker, Mad, …

Het is lang geleden, de kinderen zijn het huis uit en we speelden gezelschapsspelletjes bij Amke en Ella thuis. Hier speelden we met de kaarten, domino …

Maar nu, voor ons tweetjes hadden we ons -enkele- jaren geleden een Scrabble aangeschaft, maar door de evenementen is die uiteindelijk in het vergeethoekje geraakt.

Toen Luc laatst opperde dat we wel eens moesten uitkijken naar een goed gezelschapsspel, maar dan liefst niet de Scrabble, dacht ik aan al die spellendozen van vroeger en vooral aan de Cluedo, die toch altijd een beetje mijn favoriet was geweest.

Ik vroeg dus aan Zoneke wie de Cluedo mee had genomen toen ze het nest verlieten. Blijkbaar hij, maar liet hij die ook achter bij Bollie -lees: bij Amke en Ella- zodat het uiteindelijk nog goed terechtkwam.

Ik besloot op zoek te gaan naar een goed tweedehandsexemplaar. Want die moderne versies, met die Nederlandse namen, zinnen me niet. Ik vond er eentje. En al wordt overal beweerd dat het niet zo leutig is om het met twee te spelen … zocht ik uit wat het probleem kon zijn bij twee spelers.

Uiteindelijk gaf ik het op. We kunnen beter uitkijken naar gezelschapsspellen voor twee.

We hebben wel de klassieke spellendoos met damspel, mens-erger-je-niet, backgammon, enz … en de naam “schaken” is ook al gevallen, maar dat kunnen we geen van beiden. Dat belooft!

Gevallen steken oprapen

Na bijna tien jaar laat one.com enkele steken vallen.

Zo was er eerst de factuur. Die was hoog, té hoog. Ik informeerde via de livechat. Dat was normaal. Er was een nieuwe dienst die ik eerst gratis mocht gebruiken maar vanaf maart zou die betalend worden. Wou ik die niet, dan moest ik die gaan uitvinken.

Als ik het goed begreep, hebben zij die zelf aangevinkt bij het installeren en een niet oplettende gebruiker zou de kost aan zijn been hebben? Zo werkt het toch niet?

En dan wou ik voor de derde keer een poging ondernemen om het blog extra te beveiligen door het over te zetten naar https en bleek de livechat verdwenen te zijn.

Ik zou even mailen, overbodig weliswaar omdat ik wist wat de bedoeling was maar ik speel graag op veilig. Dat contactformulier vertrok ook al niet.

Dus ga ik beveiligen zonder zekerheid … op voorwaarde dat ik het durf, natuurlijk.

Wat wil zeggen dat wanneer het blog opeens niet meer te vinden is, het aangeraden is om

https://www.wizzewasjes.be

in de adresbalk te zetten.

Ik plan alvast enkele logjes op voorhand.

Allemaal andermans schuld!

Na enkele verhalen over reisbloggers die gratis verblijf gaan verlangen om er dan een positieve recensie over te schrijven, dook deze week het verhaal op van de Amerikaanse vlogster die een Brugs hostel aanklaagt omdat ze werd zat gevoerd en aangerand.

Het is moeilijk en zelfs gevaarlijk om in zulke situatie een oordeel te vellen en zeker nu met alles wat #metoo teweegbracht en -brengt.

Want inderdaad, het is op zijn minst nogal ondoordacht van de barman om bij een zat kanon in bed te kruipen of haar bij hem in bed te nemen. Dat kan je absoluut niet professioneel noemen en daar gaat hij dan ook serieus in de fout. En als er meer gebeurd is, zou ik als hostel zelf al verdere stappen ondernemen.

Maar bij het lezen van het artikel, kreeg ik jeuk ergens ter hoogte van mijn ingebouwd sceptische aard. Ze zegt zat gevoerd te zijn. Wie heeft dat bier dan besteld? Als iemand twee zware bieren voor je bestelt, drink je, als normaal denkend wezen, die dan uit? Misschien zit ik verkeerd ineen, maar ik denk van niet. Of heeft ze die zelf besteld en heeft ze de kracht van ons Belgisch bier onderschat?

Ik weet zo niet, maar ergens ruikt dit naar een poging om #metoo te gebruiken om zichzelf belangrijk te maken en er nog een centje aan te verdienen.

Als iemand een drug in je bier doet, dàt is een misdaad, maar jezelf lazarus drinken en het dan op een ander steken is zuipen zonder verantwoordelijkheid.

Vogelaars

Laatst wist Luc me te vertellen dat er wel nog enkele afleveringen van Midsomer Murders opgenomen waren die we nog konden bekijken. En tijdens een relax moment zetten we ons dan ook voor de TV en bekeken “A Rare Bird“.

Ik had het ooit al over die mannen die zwaarbeladen richting kijkhutten trekken, maar verder wat neerbuigend gaan doen als je hun materiaal niet evenaart.

Ik had dus al een licht vermoeden dat het wel eens de bedoeling kon zijn anderen de loef af te steken, wat ik bevestigd zag tijdens het bekijken van de moorden en hun oplossing.

Eigenlijk vind ik dat iedereen moet doen wat hij graag doet. Eigenlijk kan het me geen lor schelen wat een ander doet. Maar wat me dan opvalt is dat je in elke hobby die je kan bedenken, diegenen terugvindt die eigenlijk ‘de loef afsteken’ als hobby hebben. Ze zouden beter een clubke loefafstekers oprichten.

Terug naar de Midsomer vogelaars …

Het ging inderdaad weeral omtermeest, omterbest, omterschoonst, in dit geval, het aantal punten om zo als winnaar uitgeroepen te worden, maar ja, een feuilletonneke is verzonnen natuurlijk.

En al zou het volgens Wikipedia wel om serieuze zaken gaan, kan ik me niet van de indruk ontdoen dat het ijdele er soms toch ook in meespeelt en zeker als ik verder in het artikel over het “soortenkijken” lees.

Dat het bestond wist ik eigenlijk al van die keer toen er een oproep kwam om niet in grote getale af te zakken naar een locatie waar een zeldzame vogel gezien werd.

Rare vogels, die vogelaars …


Miroslav Šašek