Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Krëfel

Het bezoek had zichzelf uitgenodigd. We hadden er niets op tegen, daar niet van, maar de uitnodiging was niet van ons uitgegaan en was een gevolg van de bloemende bloesems in deze contreien die ze wel eens wilden zien en waarvoor ze dan maar beslisten dat ze er aan kwamen.

De stemming zat er direct goed in toen de eerste vraag luidde: “Hoe? Hebben jullie nog geen flatscreen?” Euh neen, waarom zouden we zolang onze TV het doet.

Nu de bloesems al in appelen en peren zijn veranderd, vraag ik me af waarom we geen flatscreen kochten in de aanloop naar het WK voetbal. Dan hadden we er nu ene gratis gehad.

Krëfel had dat namelijk beloofd: als de Duivels meer dan 15 keer zouden scoren zouden ze alle -in de aanloop naar het WK- aangekochte TV’s terugbetalen1. Al is gratis niet helemaal gratis en is terugbetalen niet helemaal terugbetalen. Gratis is een terugbetaling met tegoedbonnen voor aankopen bij Krëfel.

Wat we daar allemaal hadden kunnen voor aanschaffen dat we net zo min nodig hadden als een flatscreen TV … je moest eens weten!

En ja, Krëfel heeft het aan zijn been! Al hadden ze er zich blijkbaar voor verzekerd2.

1 Het Nieuwsblad
2 Het Laatste Nieuws

Allemaal boeken

Jarenlang heb ik het karweitje voor me uitgeschoven. Maar dan echt jarenlang.

Het begon al toen ik jong was. Mijn moeder kon er zo erg over klagen dat ik altijd met mijn neus in de boeken zat dat ze het dan ook deed, tegen iedereen en alleman. Het gevolg was dat er meerderen, die zich geen weg meer wisten met boeken die ze niet meer wilden, die bij ons kwamen deponeren. Ik had een probleem want ik had geen plaats of ruimte om ze op te slaan op de kamer die ik met mijn zus moest delen.

Uiteindelijk verzamelde ik ze in dozen, stapelde ze in de schouw waar geen stoof in stond en breidde er een overtrek voor.

Eens getrouwd bracht de onderpastoor nog eens een doos bij mijn moeder omdat ik zo graag las, waar ze enkele boeken uithaalde die -zoals ze zei- haar zouden interesseren. Het is lachwekkend om zeggen, maar de reden waarom ze dat dacht betrof gewoon de titel. Dat was de naam van het kind waar mijn broer in die tijd mee ging. En het was geen aangenaam kind. En mijn moeder mocht haar niet. Misschien dacht ze dat het boek haar de oplossing zou bieden.

Toen kwam er nog een doos Franstalige mijn richting uit. De buren van de ex-schoonouders gingen verhuizen en namen die niet mee. Het resultaat stapelde zich op. Gelukkig hadden we een groot huis. Ooit zou ik al die boeken wel eens uit sorteren.

Ooit is eindelijk aangebroken. Ik heb een begin gemaakt. Ineens vind ik daar een hele doos van de bouquet-reeks, zowel Franstalig als Nederlandstalig. Ik weet niet vanwaar ze komt maar dat soort lezen was niet aan mij besteed. Ergens denk ik dat mijn dochter die ooit meebracht. Misschien is daar wel vraag naar.

In elk geval sorteer ik voor, stof ze af, haal daarna stapel per stapel tot bij mijn pc, zoek ze op en leg ze klaar voor een eventuele volgende boekenmarkt … of voor het oud papier.

De vijfde slaapkamer -lees opslagruimte- zucht van opluchting.

Moet nu echt altijd alles kapot?

[Cynische wijs aan]Vriendschappen verwateren, je groeit uit elkaar en de vriendschap sterft een roemloze dood.

Huisdieren zijn fantastisch, worden oud en gaan dood.[Cynische wijs uit]

Bloemen dan maar! Je weet wel dat ze er in de winter niet zijn maar bloemen doen het goed … buiten, waar de zon en de regen het werk doen en je enkel moet opletten of het dan wel regent, want dan moet je bijgieten.

Waar heb je geen rekening mee gehouden?

Er lagen een paar paletten op ons koerke die Luc ging omtoveren tot een bloemenpiramide. Dat was echt wel mooi gelukt.

Woensdagavond tikte hij op de ruit. Ik moest even buiten gaan. De bloemenbak die op de eerste trede stond was op zijn kop op de bloemenbak die op de grond stond getuimeld.

Resultaat? Een bak met platgedrukte bloemen en een bak met geknakte bloemen.

“Daar is daarnet een duif op geland” zei Luc.

Dààr hadden we dus geen rekening mee gehouden … met een duif! Echt waar, een duif!

Gisterenmorgen had Luc de bovenste van de twee bakken stevig bevestigd. Die platgedrukte bloemen zagen er niet meer zo platgedrukt uit. Maar die geknakte waren nog steeds geknakt natuurlijk.

Waarom?

Stel:

  1. Je komt aan op een rommelmarkt, maakt je auto leeg, je lief vertrekt weer met de auto. Die gaat een volgende lading halen.
     
    Nog vóór jij één doos kan uitpakken komt er zo, uit een ander kraam, ene aangeslenterd die je vraagt:

    Waarom volg jij de rij niet?

    Je bekijkt die vernietigend want het is nog vroeg, de prut is nog niet uit je ogen en je hebt nog maar één tas koffie op.

    Je lief komt terug, parkeert de auto op de open ruimte en die ene druipt af, al mompelend:

    Ah! Die auto moest daar komen.

  2.  

  3. Je komt aan op een boekenmarkt, maakt de auto leeg, je lief vertrekt weer met de auto. Die moet namelijk wat verder worden geparkeerd.
     
    Nog vóór jij één doos kan uitpakken komt er zo, uit een ander kraam, ene aangeslenterd die je vraagt:

    Wat is er mis met dat stuk tot aan de hoek?

    Je bekijkt die vernietigend want het is nog vroeg, de prut is nog niet uit je ogen en je hebt nog maar één tas koffie op.

    Je lief komt terug, plaatst de -op voorhand gesorteerde- bakken op de grond en die ene druipt af, al mompelend.

    Wat hij mompelt versta je niet, misschien zit je hoorapparaat nog wat scheef.

  4.  

  5. Om 16u is de boekenmarkt gedaan, de mensen waar je de hele boekenmarkt mee omging beginnen in te pakken, jij dus ook.
     
    Nog vóór jij één doos kan inpakken komt er zo, uit een ander kraam, hetzelfde van ‘s morgens, ene aangeslenterd die je vraagt:

    Waarom begin jij in te pakken? Je moet blijven staan tot 17 à 18u.

    Je bekijkt die vernietigend want iedereen zit op die braderij, je hebt honger en je wil wat anders dan de boterhammen die je ‘s morgens al smeerde.

    Je pakt voort in en je ziet niet dat hij afdruipt.

  6.  

  7. Je lief haalt de auto, je laadt je boekendozen in, want die auto kan daar niet zo lang blijven staan.
     
    Nog vóór jij één doos kan inladen komt er zo, uit een ander kraam, hetzelfde van ‘s morgens, ene aangeslenterd die je vraagt:

    Vertrek je nu toch?

    Je bekijkt die vernietigend en zegt gewoon kortaf:

    Jà!

Als je, eenmaal thuis, dat allemaal terug overdenkt en weet dat je vroeger wel sneller uit je krammen schoot, vraag je je toch af:

Waarom heb ik die nu niet op hun plaats gezet?

Omdat je nu dacht dat het sop de kool niet waard was en je toch gewoon je eigen zin deed?

Maar als iedereen dat doet blijven die betuttelaars zich moeien met zaken die hen niet aangaan.

Ergens onderweg

Ze hadden het er in de kranten al over gehad. Tijdens een match van de Belgen, zag je praktisch geen verkeer onderweg.

Gisteren konden we dat zelf vaststellen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Edelweiss, Edelweiss

Een poosje geleden wou Luc naar een tuincentrum. Ik had wel al gemerkt dat hij het hele koerke had opgekuist, mar ik kon echt niet bedenken wat hij in een tuincentrum kon willen.

Eens ter plaatse riep hij mijn hulp in. Hij had -eigenlijk als verrassing- een rotstuintje willen maken maar stond zich daar ter plekke af te vragen welke plantjes hij daar moest in zetten.

We wikten, we wogen. Maar dat ene bloemke, die Leontopodium alpinum wou ik wel. Dat leek wel edelweiss. We namen twee plantjes mee.
Eens thuis zocht ik het op. Het ís edelweiss1.

Na een poosje kreeg het ene plantje knoppen, het andere bleef zoals bij aankoop. En toen ging die ene bloemen en de andere bougeerde nog niet.

Dat ene plantje blijft zoals het was, maar op het andere zagen we enkele dagen terug toch bladluizen zeker. Sedertdien zijn we dagelijks in de weer met de plantenspuit en is het probleem zo goed als verdwenen.

De goede raad van Google om er lieveheersbeestjes op te zetten leek me moeilijker op te volgen. Waar haal je nu verdorie een kudde lieveheersbeestjes?

Wat is nu ergerlijk? We hebben daar drie bloemekes en een half waarvan er twee en een half er niet meer zo fluwelig uitzien omdat ze geraakt zijn door het zeepsop. Blijft over: één edelweisske in superform.

Bizar toch dat slechts één plantje in onze ganse bloemenhof te maken kreeg met beestjes.

1 Wikipedia

Iets nieuw geprobeerd

Boeken meenemen naar een rommelmarkt is niet bepaald een goed idee, integendeel.

Daarom hebben we gisteren voor het eerst onze auto volgeladen met dozen en dozen boeken en reden we naar de boekenmarkt in Aarschot. Spijts de hele warme zomer kon onze tent niet mee. De straat van de markt biedt geen plaats genoeg voor een tent en een eventueel opgeroepen brandweerwagen.

We hadden geen parasol maar hadden het geluk dat onze buurvrouw ter plaatse er eentje in reserve had.

Wat we niet wisten? Er was braderij in Aarschot. Bracht het meer mensen op de been? Minder? Wie zou het weten. We konden niet vergelijken.

Maar geloof me, boekenmarkten bevallen me eigenlijk nóg beter dan rommelmarkten. En dan blijkt dat we eigenlijk die van Diest ook eens zouden moeten doen. Daar stoeft nu eens iedereen over.

Maar eerst een parasol vinden voor die van Aarschot.

Geen vetpot

We hadden gisteren veel kunnen doen, maar hebben het niet gedaan. Of eigenlijk moet ik voor mezelf spreken: ik had gisteren veel kunnen doen, maar heb het niet gedaan.

Luc is namelijk druk doende geweest met het voorbereiden van vandaag.

De Rode Duivels zijn nog druk doende met de volgende match op dinsdag.

Over het begin van de Tour de France wil ik het even niet hebben, al waren die vorige week al druk doende met een welles/nietes spelleke.

Het blog was druk doende met problemen hebben. Eigenlijk lag het niet aan het blog, maar aan de server.

Het zal hier dan ook gene vette zijn vandaag omdat ik niet weet of de doorgang nog versperd is/zal zijn of niet.

Gisteravond waren de ingenieurs aan het werk: eerst om te zoeken waarom dit blog niet bereikbaar was via 4G maar wel met een modem waarop ineens de hele santeboetiek geblokkeerd werd omdat het niet geconfigureerd zou zijn geweest.

Ik dacht dat we gehackt waren! Maar gelukkig verzekerden ze me dat ze er serieus werk van aan het maken waren.

Of nu echt alles in orde is, valt nog af te wachten. Als het echt tegenslaat zal ik pas vanavond kunnen ingrijpen omdat ik er de hele dag niet ben.

Ik ben dus druk doende met mijn vingers gekruist te houden.

Het blog

Niettegenstaande

  • ik met het blog bereikte wat ik wou bereiken, namelijk het verwerken van één en ander;
  • ik het verhaal in den beginne telkens opnieuw vertelde;
  • ik me soms afvraag waarom en voor wie ik het doe;
  • de komkommertijd van de laatste weken en dagen

Heb ik al 15 jaar wel en wee op dit blog staan. Eerst niet dagelijks omdat ik nog niet kon plannen, later wel maar dan meerdere logjes per dag omdat ik niet wou nadenken.

Nu is het blog volwassen geworden en -jammer genoeg- ik ook, meer afstandelijk en -jammer genoeg- ik ook, oppervlakkiger en -jammer genoeg- weet ik dat van mezelf niet.

Gelukkige verjaardag blog, steun en toeverlaat in moeilijke jaren en nu een plezante hobby.

Onverwacht bezoek

Ik weet het! Het logje van vandaag lijkt wel wat op dat van gisteren. Dat was eigenlijk niet mijn bedoeling, maar ik kan het nu toch ook niet helpen dat dat van vandaag nu juist gisteren gebeurde.

Er zijn de vlinderstruiken. Tot vorig jaar was er maar één, nu zijn ze met twee. Ze staan niet in de volle grond maar in grote metserskuipen zodat we ze kunnen verplaatsen.

Alle vorige jaren viel die ene vlinderstruik zo armtierig uit dat we geen vlinders zagen. Nu gaan die alletwee zo fel hun gang dat het een komen en gaan is van vlinders allerlei. Ik haast me daarvoor niet naar buiten. Gewoon omdat fladderaars zo lang niet blijven zitten.

Gisteren vestigde Luc mijn aandacht op de nieuwste struik en ik repte me wel naar buiten.

(Lees verder onder de foto)


Meer foto’s.

De eerste keer dat ik er eentje zag, was vorig jaar tijdens een wandeling. Die kwam erg dichtbij.

Maar deze van gisteren kwam aan huis en dat maakt het nog net dat ietsje specialer.

Page 1 of 977

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén