Het toppunt van optimisme

Het toppunt van optimisme

Al minstens drie weken, het kan er ook al vier zijn, hoorden Slow en mske het geluid. Ze stapten van de trein, telkens ‘s avonds tussen half negen en half elf, zadelden hun fietsen en hoorden het getingeltangel van de ijskreemwagen.

Zot zijn doet geen zeer. Moest hij hier in het dorpke passeren, zouden we hem kunnen stoppen en er twee met twee bollekekes warme erwtensoep bestellen.

7 comments on “Het toppunt van optimisme”

  1. Haahaaahaa…verkóópt die ijscoman in de winter ook niet wat anders dan ijs dan? Of misschien is het helemaal wat anders dat jullie horen klingelen?

  2. Neen hoor, het is het bekende zomerdeuntje. En om halftien ‘s avonds in de winter?

    Het is de kreemkar! Gegarandeerd.

    Je zou kunnen denken dat hij zijn tingeltangel af en toe eens opzet om niet te roesten, maar telkens? Of het nu dinsdag, woensdag, zaterdag of zondag is?

  3. Zijn spaargeld zal op zijn en er zijn altijd mensen zot genoeg om op zo’n uur het leuk te vinden nog eens buiten te komen voor een ijsje of hebben ze misschien een beetje aanspraak nodig.
    Maar zoals mizzd schrijft:misschien heeft hij ook pizza’s mee!!’k zou toch als ik die tingeltangel hoor het hem eens vragen als ik jou was!

  4. een ijsje is toch lekker, zomer of winter,
    van mij mag die gerust langskomen maar wij hebben hier geen crèmekar meer jammer genoeg

    erwtenijscrème, dat is een gat in de markt
    er bstaan nu al zoveel soorten smaken van ijs
    ook als vulling van pralines kom je al eens groenten tegen
    pralines zullen op de duur nog heel gezond worden en in elk dieet passen

Wat denkte daarvan?