“Ga naar Radovljica” raadde men aan. “Schoon stadje” luidden de recensies. Echt de moeite waard. De drie zaken waarom men het aanried waren niet van dien aard om ons te verlekkeren. Maar kijk, het lag dicht bij Bled, we hadden het al een hele week voor ons uitgeschoven en het was de laatste dag.
Schoon stadje, inderdaad. Maar weet ge, schone stadjes zijn niet echt aan ons besteed. Na het vierde schoon huizeke of gevel hebben we het wel gezien. We hebben moeite gedaan, jawel. We zijn een paar straatjes doorgelopen tot we uiteindelijk beslisten dat we een -grote zwarte- koffie en een cola gingen drinken.
(Lees verder onder de foto)
Meer foto’s
“Weet je” zei Luc tijdens het drinken, “Kranjska Gora vond ik altijd al zo een toffe naam, dat ligt niet ver van hier”. Kranjska Gora, meer bepaald het Planic Nordic Center, is eigenlijk een springschansgebied … in de winter. Maar kijk, gezien het niet zo ver weg lag, zouden we eens een kijkje gaan nemen.
Er viel meer te beleven dan gedacht, er waren zelfs schansspringers aan het oefenen.
En ja, volgens mij was er meer te zien dan in een schoon stadje, al zei Luc achteraf: “Eigenlijk hadden we dat ene straatje in dat stadje ook nog wel kunnen doen”. Awel ja … volgende keer dan.
(Lees verder onder de foto)
Meer foto’s
en
Filmke van Luc
Een chaise-longue om in te bijten!
Dat deed ik. Maar hij beet terug.
?
Koffie en cola, daar ga je voor.
Een koffie op een gezellig terraske … niet te versmaden.
Groeneschansspringen. Of eco? ?
Die chocoladebank staat me wel aan. Op ware grootte?
Op ware grootte, ja. Opvallend stuk straatmeubilair.
De schansen waren belegd met groene borstels. Dat zag je bij het landen.
Ik hoopte op een echt chocolademeubel waarvan iedereen een hapje mocht nemen.
Zou een mooie toeristische stunt zijn.
De 114de in de rij zou het al zo mooi meer vinden. Of diegene die nog enkel een stuk van de poot vindt …