Op zijn steenkools

Op zijn steenkools

Will you still need me

Will you still feed me

When I’m sixty-four?

Dat zongen The Beatles. Als Luc en/of ik de vraagsteller zou zijn, zouden we het antwoord al weten.

Of dat op sixty five nog zo zou zijn wist ik ook al, maar Luc mag dat vanaf vandaag wel zingen.

Maar “feed me” is wel zijne rayon. He cuts the toads chairs and brakes the eggs. For the noon food he skills the potatoes, hacks the sprouts and … whatever.

Dan trekken we nu de bloggordijnen dicht en gaan wij -Luc en ik- verder in het Vlaams.

14 comments on “Op zijn steenkools”

  1. Van harte gefeliciteerd met deze mijlpaal!🎈
    Vandaag iets extra lekkers bij de koffie, bij de thee, bij de maaltijden….

  2. Een dikke proficiat vanuit de Randstad en geniet van elkaars gezelschap maar dat doen jullie met volle teugen begrijp ik. Leuke blog, het liedje zit nu in mijn hoofd gevangen 🙂 voor de rest van de dag

    1. Dat doen we inderdaad.

      Er zijn ergere liedjes om in je hoofd mee te zitten. Maar ik ben blij dat het het -nog- niet doet.

  3. Proficiat! And-ehm… The day you see Abraham/we don’t celebrate with a simple boterham/ no, instead we feast/with the finest gebak from bakker Vanderbiest. (Of hoe jullie bakker ook heet) 🙂

  4. Proficiat met de jarige. Het lijkt gisteren en tegelijkertijd jaren geleden dat ik dat lied voor het eerst hoorde. Zingen over een oude man. Ik heb nog 3 jaar en dan kunnen ze me ook voederen.

Wat denkte daarvan?