Wizzewasjes

Vanuit ons kot

Eenzijdigheid troef

Ik lees en denk er het mijne van. Neen, ik ga niet mee in de algemene veroordeling. Ik was er namelijk niet bij en dan kan noch mag ik een oordeel vellen1.

Maar er zijn enkele dingen die ik niet snap, die ik interpreteer als zou het incident -als je al van een incident kan spreken- al eerder begonnen zijn. Ik ga er verder geen woorden aan vuil maken, zoals gezegd, ik was er geen getuige van.

Waar was ik wel getuige van? Een knul van een jaar of tien loopt door de gangen, recht op mij af, gevolgd door een -iets jonger- meisje. Hij brult iets tegen iemand ergens achter mij en ik kan maar net op tijd opzij springen, in die mate dat mijn sjakosj toch een zwieper maakt en ik dankbaar ben voor de stevige riem om mijn schouder.

Zegt die knul iets? Neen, voor hem ben ik een obstakel.

Zeggen die volwassenen achter mij iets? Neen, voor hen ben ik ook decor.

Zeg ik iets? Neen, want dan riskeer je de volgende dag met je kop in de sociale media te staan als a-sociaal.

Het lijkt wel de moderne schandpaal.


Bokrijk – 24 september 2017.

1 Het Laatste Nieuws

Previous

Ik denk veel

Next

Gezang versus gezaag

9 Comments

  1. Goed vergelijk, daar lijken de social media inderdaad op.
    Je vraagt je vaak af of de lezers nadenken voor ze reageren.

    • Ik vroeg me al af of ik alleen was die vond dat er wat haperde, omdat ik vond dat, als het kindje begreep wat de sneer inhield, ze hem ook konden uitleggen waarom die er kwam.

  2. En toch is het aan die ouders om onmiddellijk op te treden. Dat heet opvoeden.

    • Denk ik ook.

      Wat dat verhaal betreft, denk ik dat dat uit een aandachtzoekende geest ontsproten is. En als het toch waar zou zijn, hangt het relaas een beetje met haken en ogen aan elkaar.

      En: “wat scheelt er met jou?” is toch niet zo een verschrikkelijk iets is om te zeggen.

      Dat kan ook voor de grap. Als iemand iets grappigs of geks doet, vraag je toch ook: “Zeg, scheelt er iets?” Net zoals wanneer iemand verdrietig of boos is.

  3. Die sociale netwerken, daar wordt op geroepen en getierd. Even nadenken is er niet aan de orde.
    En volgens sommigen is opvoeden ook niet meer van deze tijd.

    • Ik denk dat sommigen daar wel heel goed over nadenken, over hoe ze die sociale media het best kunnen bespelen en naar hun hand zetten.

      Het zijn de anderen die er in tuimelen met hun ogen dicht.

      Ik had net de indruk dat kinderen zich terug beter gedroegen dan enkele jaren terug.

  4. elsje

    tja…was vroeger alles beter? ik waag het te betwijfelen. Alles met mate en vanuit eigen oogpunt met respect voor de ander benaderen. En dat ontbreekt nogal eens.

    • Vroeger? Ik weet niet. Ik ben het stomme kieken dat me alleen met mijn eigen zaken bemoeit en dan stom sta dat een ander dat niet doet.

Laat een reactie achter op francky spruytte Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: