Wizzewasjes

Het is niet omdat het mag … dat het moet!

De naamlozen

Aanslagen in Kopenhagen. En over wie hebben ze het in de pers?

Over diegene die niet gedood werd. De slachtoffers bleven naamloos.

Heb ik dat nu alleen? Dat gevoel dat de gewone mens er niet toe doet? Ze zijn gewoon een cijfer meer in een statistiek.

Ze zeggen dat we afgestompt geraken. Maar cijfers zeggen me inderdaad ook niets. Mensen wel. Geef slachtoffers een gezicht, zoals met Malaysia Airlines-vlucht MH17.

Ik weet wel dat er zijn die dat dan weer spektakelzucht vinden, maar wat vind ik dan van die ene die het overleefde en in de pers gaat vertellen: “ik denk dat ik het doelwit van de aanslag was”. Aan welke zucht lijdt die?

Arme beschaving, waar de waarde van een mens wordt bepaald door de prentjes die hij al dan niet kan/wil tekenen.

Previous

In gevaar

Next

Een bezigheid zoals een andere

2 Comments

  1. In Denemarken is vandaag een dag van nationale rouw afgekondigd. Vanavond is er een herdenkingsplechtigheid voor de slachtoffers in Kopenhagen. Het brengt de doden weliswaar niet terug, maar het haalt ze toch even uit de anonimiteit.

  2. Het leven is niets waard, maar niets is meer waard dan het leven…
    Ik begrijp niet dat ze aan de (naam van de) dader zoveel zendtijd verspillen. Doodzwijgen die gast!
    Het kwaad komt steeds dichterbij. Een ander woord heb ik er niet voor.

Wat denkte daarvan?

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén