Een tweetal weken geleden liep ik in een kringwinkel en zag een reisgids voor Slovenië. Ik nam hem mee.
Waarom nam ik die mee? Dat vraag ik mezelf ook wel af. Ik die nooit reisgidsen gebruik, ik die alles opzoek en uitvlooi met internet. Ik hoef eigenlijk geen reisgids. Ik zoek dan ook geen reisgids.
En dan vraag ik me ook af, als dat zo is waarom ik dan tussen de reisgidsen en toeristische boeken ging kijken.
Vandaag, één jaar geleden zat onze vakantie aan het meer van Bled er zo goed als op en zo ongeveer twee weken daarvoor waren we druk doende met de regelingen voor ons vertrek.
Een vorm van compensatie?
Gerelateerde Berichten:
Ervan dromen is ook leuk. Gun jezelf dat boek. Meer zit er nu niet in met corona.
Ik hoop op mei en heb al een boeking voor volgende september ook voor als het in mei niet zou lukken.
Voordeel -is dat wel een voordeel- is dat ik nu nog meer van dat land wil zien dan enkel het stuk rond Bled.
Alvast genieten?
Plezier vooraf of plezier op bestelling.
Beide, zou ik zeggen.
In een kringwinkel ligt er altijd wel iets dat je zo meeneemt en achteraf niet weer waarom je het deed; Dat moet nu en dan kunnen.
Onbewust toch op zoek naar nieuwe bestemmingen?
Het is wellicht een magere troost maar toch geeft het een warm gevoel. Even bladeren door een reismagazine of fotoboek. Het nieuwe reizen…
Dat is zo precies het gevoel. Maar het is toch maar doen alsof.
Net of we geen rekening houden met het feit dat de vakantie in mei waarschijnlijk ook nog niet zal kunnen doorgaan.
We moeten, als Belg zijnde, door Duitsland, Oostenrijk én Slovenië in. Het zou toch wel een erg gunstig toeval zijn mochten al die landen code veilig hebben.
En dan nog tien dagen later nóg eens … om terug te komen.