Tag: Boeken

Za za, ze & zo

Boeken, boeken, boeken

Wat is dat toch met die boekenliefhebberij? Hoe meer boeken we verkopen op de boekenmarkt, hoe meer boeken we weggeven aan organisaties die boeken verkopen voor goede doelen, hoe meer boeken er bij komen. Donderdagavond hebben we nog een -zij kleine- lading boeken gekregen.

En als je zou denken dat wij zeggen: “genoeg is genoeg” zijn we niet thuis te houden als we ergens lezen over een boekenverkoop. Wij gaan daar naartoe. Waarom? Dat vraag ik me af.

En als we dan zoals, ook op, donderdag naar een boekenverkoop gaan waar ik niet echt iets van mijn gading vind, ben ik teleurgesteld.

Straks gaan we weer naar zo’n boekenverkoop. Ik ben benieuwd.

Za za, ze & zo

Aangedrongen

We waren op vakantie, in Winterberg. En om één of andere reden ging ik nog eens kijken in de inbox van de e-mail die enkel voor het blog telt.

Meestal zit daar niets in. Af en toe zit daar een spammail in. En uitzonderlijk zit daar een échte e-mail in. Zo was dat ook die keer toen iemand me vroeg of ik een boek wou verkopen, waarover ik het op het blog al had gehad. En dat heb ik toen ook op het blog verteld.

Daar in Winterberg zat er opnieuw een e-mail van die persoon in. Hij vroeg of ik toch nog eens wou overwegen om het boek te verkopen. En hij gaf de prijs op die hij er wou voor geven, maar ik mocht een tegenbod doen.

Eerlijk gezegd, als ik op de boekenmarkt een boek kan verkopen voor die prijs ben ik blij, maar dat zijn dan wel onze boeken, maar niet mijn bewaarde boeken. Een tegenbod? Zelfs als ik de prijs verdubbel, verviervoudig, … de twijfel blijft.

Er bestaat eenvoudigweg geen prijs voor de wetenschap en/of de mogelijkheid dat ik het me achteraf zou beklagen.

Waarom?

Zoals ik vorige keer ook zei: “Ik weet het niet“. Ik weet niet waarom ik er zo gehecht aan ben. Ik weet niet wat antwoorden.

Ik zou gewoon willen dat men mij zulke dingen niet vroeg.

Za za, ze & zo

Verzamelen wat voor kinderen is

Zo af en toe bekijk ik mijn boekenkast met kunstboeken -die met romans bekijk ik al niet meer- en vraag me af …

Zo las ik een aantal weken geleden dat een Pokémonactie bij McDonald’s in Japan moest worden stopgezet. Verzamelaars kochten die Happy Meals, haalden de kaartjes er uit en lieten het de Happy Meals massaal achter.

Alhoewel … verzamelaars? Profiteurs ja. Ze kochten die Happy Meals, haalden de kaartjes er uit en verkochten de kaartjes aan woekerprijzen. Eigenlijk zou je beschaamd moeten zijn om mens te zijn … Of zou ik eerder beschaamd moeten zijn dat ik te dom -of te eerlijk- ben om zulke fratsen uit te halen? Wie weet?

Ach ja, maar daar gaat het niet écht over. Want ik las iets langer ook nog een artikel over een winkel waar je echte Labubu’s kon kopen en niet de valse Lafufu’s die namaak zijn van de Labubu’s2.

Was ik nu aan het ijlen? Neen, ik heb het artikel nog een keer gelezen en nog een keer gekeken of het écht zo geschreven werd. Je weet nooit wat je dromen met je geest kunnen uitspoken.

Verzamelen dus, en veelal volwassen vrouwen blijkbaar, die kinderspeelgoed gaan verzamelen en er veel geld voor over hebben.

Gaat het daar dan over? Ook niet echt. Het gaat over mijn kunstboeken. Want dan vraag ik me af: “Waarom koop ik ze?”

Goed, ik bekijk ze, ik besnuffel ze, ik lees ze zelfs halvelings en een tijdlang liggen ze naast mij zodat ik ze telkens opnieuw kan bekijken en bestuderen. Daarna komen ze in de boekenkast terecht, die ook wel binnen handbereik staat.

Maar dan. Wat dan? Ik houd ze. Zoveel is klaar en duidelijk. Maar hun aantal wordt groter, de stapel wordt hoger. Is dat ook verzamelen? Of wat doe ik er anders mee? Weg doen? Iets waar ik zoveel plezier aan beleefde?

Weet je wat? Ik doe gewoon verder zoals ik bezig ben, want als ik me hier, nu, een slag draai zie ik die boeken en kan ik er met plezier naar kijken.

Misschien is dat met die Labubu’s ook zo, maar daar bedank ik toch voor.

En dan lees ik later nóg een artikel dat vertelt over Labubu met een nieuwe minipop op de prop en een aandeel dat meteen de hoogte in schiet3.

En ik denk: “Zotter moet het nu ook niet worden!” Wat? Het feit dat dat aandeel de hoogte in schiet? Neen, gewoon het feit dat dat als nieuwswaardig wordt bekeken.

____________________
1 VRT NWS – url: https://vrtnws.be/p.dL40NNWqm
2 Het Nieuwsblad
3 VRT NWS – url: https://vrtnws.be/p.oLlPOOWeo

Za za, ze & zo

De drie duifkes

Er was vorige zaterdag een rommelmarkt op de parking van Ikea in Hasselt en Luc wou daar wel eens een kijkje gaan nemen.

Dus ja, dan deden we dat al zag het er niet bepaald naar uit dat het droog zou blijven.

Het was een rommelmarkt zoals er zovele zijn. Veel speciaal was er dus niet te vinden.

Luc vond een boek dat hem interesseerde. En bij dat kraam, vond ik in een doos het boek “De drie duifkes” van Hilde van Mieghem1. Dat wou ik wel. Toen we vroegen om af te rekenen zei die vrouw: “oh maar dat boek is niet te koop”.

Ze begon uit te leggen dat het van een vriendin was, dat ze die doos nog niet uitgesorteerd had, dat ze het zelf nog niet gelezen had, …

Had ik daar begrip voor? Neen! Helemaal niet!

De man die erbij was, begon iets te mompelen tegen haar waarop ze nogal kort antwoordde: “Omdat ik het nog niet uit heb!” terwijl ze het boek uit mijn handen pakte -het was niet snokken, dat niet- maar het gaf me wel het gevoel van: “Blijf er met uw handen af”.

In de auto achteraf zei Luc: “ik had dat andere boek ook niet moeten kopen”.

*Geen commentaar*

____________________
1 De drie duifkes

Za za, ze & zo

De dure boeken

Er was een tijd dat ik wist dat er in Nederland een vaste boekenprijs bestond. Dat wou zeggen dat ieder nieuw boek aan een vaste nieuwprijs verkocht diende te worden.

En zoals zo vaak gebeurt, zien ze dat er ergens iets duurder is dan hier, dan gaan ze dat ook invoeren. Is er in Nederland iets goedkoper, dan wordt dat natuurlijk in alle stilte genegeerd.

Zo komt het dat ik tegen de aanwezige auteurs op de boekenmarkt wel eens durf zeggen dat hun vaste boekenprijs te hoog is voor mijn laag pensioen. Die mensen snappen dat.

Het is ook bizar dat Amerikaanse auteurs wél rijk worden van hun schrijfsels, maar dat het hier enkel de meer bekende schrijvers zijn die iets of wat van hun werk kunnen leven.

De Denen die gaan het anders doen. Die gaan het lezen aanmoedigen door de btw op boeken te schrappen.

Jammer genoeg heb ik nog nooit iets gehoord of gelezen van één of ander Deens initiatief dat hier navolging zou krijgen.

Ik zou een blokje om langs Denemarken durven overwegen maar dan zou ik eerst een snelcursus Deens moeten gaan volgen.

____________________
1 Het Nieuwsblad

Za za, ze & zo

Eén van drie

Vorige maandag, 30 juni, bestel ik drie boeken bij De Slegte: twee die in voorraad waren in het Centrale Magazijn en één die in voorraad was in een winkel in België. De levering van mijn bestelling werd beloofd binnen 2 à 3 dagen.

Het boek uit België lag gisteren in de pakjesautomaat van Bpost, die nu ineens BBox blijkt te gaan heten.

Van de twee andere heb ik niks meer vernomen of vriendelijker gezegd: “nog niks vernomen”. Ze moeten dan ook van verder komen natuurlijk.

En ik weet dat ik jaren geleden ook een boek bestelde dat uit het Centrale Magazijn moest komen. Maar hoe dat ging en hoe lang dat duurde … dat weet ik echt niet meer.

Nu sta ik er niet op dat die inderdaad in de bus liggen als ik op de zendknop duw, maar ik hoop toch iets te vernemen vóór dit boek uit is.

Boeken en schrijvers

Het lezen en de warmte

Wat doe ik als ik van de zomer geniet schuilend in onze koele woonplaats? Ik ga lezen. Luc kijkt dan één of andere reeks op TV die ik liever niet bekijk en ik lees.

Het lot was me gunstig gezind wat boeken aanging, want na die reeks “Apples never fall” gebaseerd op een boek van Liane Moriarty, had ik in de Kringloopwinkel, al enkele boeken van de schrijfster gekocht voor ik het boek “Appels vallen niet” op de boekenmarkt tegenkwam.

Daarna vond ik er nog een paar, wéér in een kringloopwinkel. In totaal heb ik er nu zeven van de tien1.

Ik ben nu in de zesde bezig. Wat heb ik nog niet gelezen? Die drie die ik nog niet heb natuurlijk, maar ook “Appels vallen niet” omdat het verhaal, zij het met afwijkingen, nog in mijn hoofd zit.

Als de warmte nog zou blijven zou ik genoodzaakt zijn om aan die drie boeken te beginnen waarvan er één toch al bijna een jaar op zijn beurt ligt te wachten.

____________________
1 Boeken van Liane Moriarty

Za za, ze & zo

Toeval bestaat niet?

De voorbije week keken wij op VRT MAX naar een reeks : “Apples never fall”, gebaseerd op een boek van Liane Moriarty.

Normaal zouden we die reeks niet hebben bekeken, maar in bijzondere omstandigheden deden we dat wel. Het beviel ons.

En enig opzoekwerk later maakte dat ik zei: “Ik zou het boek wel eens willen lezen”.

En wat vond ik gisteren op de boekenmarkt? Bij de eerste stand die ik bekeek?


____________________
1 VRT MAX – url: https://www.vrt.be/vrtmax/a-z/apples-never-fall/

Za za, ze & zo

Het stickerboek

We kregen een zevental boeken van Bollie, ze waren niet van haar, maar ze waren haar gegeven, voor ons, voor de boekenmarkt.

En ik toog aan het werk: boeken nakijken of ze in orde zijn, kijken of er minpunten aan zitten en vooral … stickers verwijderen.

En daar krijg ik de kouw seskes van, want dat snap ik niet. Het hangt er wel een beetje vanaf wélke sticker. Je heb die die je gewoon bij een kantje vastneemt en er zo afhaalt maar je hebt de halstarrige, vastgelijmd als leek het voor de eeuwigheid zo bestemd.

Dan krijg je die bovenlaag er af maar blijft er een lijmrestant over waar je mee aan de slag kan.

En dàt vind ik niet kunnen. Je koopt een boek, je betaalt het relatief duur en dan zit daar nog zo’n stinksticker op om reclame te maken voor de verkoper?

Er zat er één bij en dan begint het: wie zal het halen … ik of de sticker. Als je maar weet dat ik nooit opgeef.