Vernuftig? Werkelijk?

Ik had het er al over. Ik wou terug meer op avontuurlijke reis. Ik wou terug naar Bled. Ik ging kijken en boeken voor september 2026. Jawel, 2026, want onze vakanties voor dit jaar zijn al voorbij of liggen al lang vast.

Maar ergens tijdens mijn zoeken begon ik bezwaren te krijgen. Zo ver rijden om een meer te zien dat we al zagen? Zouden we niet beter in Oostenrijk gaan kijken, daar wou ik in het doorrijden ook wel een paar dagen blijven … zo aan een Oostenrijks meer.

Ondertussen ging ik nog meer bezwaren krijgen. In Duitsland hebben ze namelijk ook mooie meren. En dat is niet zover om te rijden.

Wat bleek? Voor september 2026 bleef er niet veel over. De meeste bestemmingen waren al volzet. Ofwel vond ik nog een opkamertje aan een of ander voetbadje ofwel veel te duur. Ik boekte wel een appartement in Oostenrijk, via het boeking platform, iets verder van een meer af gelegen, hoger in de bergen, met mogelijkheid tot annuleren.

Maar het voldeed niet. Er waren allerlei obstakels die ervoor zorgden dat ik er geen goed gevoel bij had.

Toen las ik over de erfgename die de Mondsee erfde en er blijkbaar meer geld in zag1 en toen las ik over de meer dan 100 klachten over vernuftige oplichting via booking.com2 en ik bedacht dat ik toch al dat gedoe niet nodig had als ik op vakantie wou; dat ik, als ik op vakantie wou relax en onbezorgd moest kunnen boeken en moest kunnen vertrekken en me op voorhand verheugen en … ja, alles wat volgens mij bij een vakantie hoort dus. Ze vertelden er wel bij hoe ik het moest herkennen en wat ik kon doen.

Ik nam een beslissing. En misschien komt die wel nóg duurder uit dan alle romantische of nostalgische of wat-dan-ook verblijven, ik zal er tenminste met een gerust hart naartoe kunnen.

Want als je begint e-mails te krijgen die écht vanaf jouw bestemming werden verstuurd loop je het risico dat het om “vernuftige oplichting” gaat, maar loop je ook het risico dat ze je zeggen dat je een poefer bent.

Die boeking gaat er sowieso uit en de andere komt in de plaats op het ogenblik dat ik er kàn boeken.

____________________
1 Het Nieuwsblad
2 VRT NWS – url: https://vrtnws.be/p.oLl3OKRPv

De reisgids

Een tweetal weken geleden liep ik in een kringwinkel en zag een reisgids voor Slovenië. Ik nam hem mee.

Waarom nam ik die mee? Dat vraag ik mezelf ook wel af. Ik die nooit reisgidsen gebruik, ik die alles opzoek en uitvlooi met internet. Ik hoef eigenlijk geen reisgids. Ik zoek dan ook geen reisgids.

En dan vraag ik me ook af, als dat zo is waarom ik dan tussen de reisgidsen en toeristische boeken ging kijken.

Vandaag, één jaar geleden zat onze vakantie aan het meer van Bled er zo goed als op en zo ongeveer twee weken daarvoor waren we druk doende met de regelingen voor ons vertrek.

Een vorm van compensatie?

Bohinj is …

… too beautiful for murder.

Agatha Christie1 had het daarbij over de Sloveense Alpenvallei, inclusief Bohinj dus.

En omwille van de regen van de vorige dag, stelden we ons bezoek aan de Pokljuka kloof maar weer eens uit, want regengladheid in een kloof … is dat droog na een nacht tussen rotsen?

Het werd Bohinjsko Jezero, volgens de sites beschreven als mooier dan het meer van Bled, met een wandelpad dat volledig rond dat meer liep en dat 12km lang was én plat – Luc was er blij om. Niet te versmaden dus.

Dat viel tegen. Niet onze uitstap, niet dat meer. Maar wel dat je de auto moest parkeren en betalen voor de tijd dat je dacht weg te zijn. Wij? Treuzelaars en bewonderaars voor wie een wandeling van 12km een dagvulling zou kunnen zijn. We waagden het niet. We betaalden voor vijf uur parking en volgden de boorden van het meer, soms op de oever, soms op het wandelpad als de oever te steil was, want dat wandelpad -wie haalt het in zijn hoofd- lag aan de andere zijde van de rijbaan.

Het was een schitterende wandeling, dat wel. Bohinj ís te mooi voor een moord.

Maar is het meer mooier dan dat van Bled? Ik vind van niet. Het is groter en het is een prachtig meer, maar mooier …

Simpel gezegd, we wandelden al kijkend en al treuzelend en bewonderend zo een drie kilometer heen, aten een boterham en wandelden over het wandelpad terug. In totaal hebben we zo een 4 uur en 40 minuten over die zes kilometer en die boterham gedaan.

Qua inschatting kan dat tellen.


Meer foto’s
en
Filmke van Luc
____________________
1 RTV SLO