Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Bedenking

Alle voorgaande jaren heb ik hier een verwijzing gezet naar de gebeurtenissen van tien jaar geleden … opdat men niet zou vergeten.

Toen de datum er dit jaar zat aan te komen bedacht ik dat we niet moeten vergeten maar dat het een beetje eenzijdig is om enkel aan één feit, hoe erg het ook was, een herinnering te plaatsen terwijl er de laatste jaren zoveel zaken zijn gebeurd die niet zouden mogen vergeten worden.

En dus hebben wij besloten om net nu, dit jaar, op deze tiende verjaardag, er mee te stoppen. Ofwel vermelden we ze allemaal ofwel geen een. En allemaal? Zijn er dan nog dagen genoeg in een jaar?

Previous

Gesprek aan tafel

Next

Saai! Héél saai!

5 Comments

  1. Ja..die bedenking maak ik me ook al jaren…nu wás het wel behoorlijk indrukwekkend..vooral op het moment zelf..maar al die dingen die er verder nog gebeurd zijn, óók aan de ‘andere kant’ uiteraard ( als je het zo moet noemen..we zijn allemáál mensen nietwaar)…we zouden inderdaad tijd te kort komen.

  2. Ik heb er juist omwille van die éénzijdigheid een stukje over geschreven. Om ook eens stil te staan bij al de andere dingen – aan de andere kant (van de wereld). Die zouden, zoals je zegt, niet vergeten mogen worden…

  3. Dat is iets dat nooit zal vergeten geraken, iets dat in het geheugen gebrandt is wegens het grote shockgehalte. Ik weet nog precies hoe laat ik dit nieuws vernam en wat ik aan het doen was. Als er van alle wreedheden herinneringsdagen zouden komen, niet alleen dagen tekort maar een mens zou er depressief van worden.

  4. Zelf schrijf ik er bewust ook niets over. Het zijn dingen die je toch nooit meer vergeet zonder dat je er moet aan herinnerd worden.Daarenboven zoals je zelf zegt mogen we andere erge gebeurtenissen niet vergeten en er zijn er zoveel dat we bij het opsommen er zeker een aantal zouden vergeten.. Mijn gedachten zijn wel bij al de onschuldige slachtoffers over de hele wereld.

  5. niemand mag vergeten worden
    maar als er zoveel slachtoffers tegelijk vallen ja dan krijgen die meer aandacht, dan één iemand die z’n leven laat
    en dat ene leven is even belangrijk, want het is altijd iemands kind, vader, moeder, zus, broer

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: