Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Schokcampagnes

Eigenlijk heb ik er mijn buik van vol, meer dan mijn buik van vol.

Ik ben een saai mens, ik zei het al meer. Ik doe niet wat niet mag. Maar omdat er anderen zijn die niet zo saai zijn en het leven kleuren door verboden dingen te doen, word ik mee gestraft met allerlei campagnes die ze voeren om toch een beetje logisch denken in die niet-zo-saaie breinen te krijgen.

Dus heb ik er mijn buik van vol om nog maar eens het schokkend spotje van de zoveelste campagne voor de veiligheid aan overwegen te zien. Hoe moeilijk kan het zijn om aan een overweg te blijven wachten tot het veilig is …

Maar ‘overweg’ en ‘veilig’ dat strookt niet met elkaar. Weet je waarom niet? Omdat ze maar altijd doen of die lichten zo onfeilbaar zijn, maar wij willen niet meer -lees: ik wil het niet meer- over de overweg naar de Colruyt. Dat licht daar is niet veilig, helemaal niet. Als je uit de zijstraat komt, kan je niet zien of het wit of rood staat tot je er met je neus voor staat. Met de fiets of te voet is dat nog doenbaar. Met een auto? Luc manoevreert altijd een beetje naar rechts om links af te slaan. Dat is de enige manier om het licht in vooraanzicht te zien te krijgen. Eigenlijk zou je voor die overweg moeten stoppen om te kijken of je er over kan.

Ik weet nog, toen we als kinderen naar mijn grootmoeder gingen, we in het station van Opwijk uit de trein stapten, naast de spoorweg -die afgesloten was met een betonnen afsluiting met kanten boordje- liepen tot we aan de overweg voor de bareel moesten blijven staan.

Voor de bareel was echt wel vóór de bareel, niet er tegen, niet eraan maar op een meter afstand, want de zucht van de trein kon je zo mee sleuren.

Een bareel was in die tijd een slagboom -over de volledige breedte- waar kettingen aan hingen. Dat vonden wij altijd een mooi zicht. Waar zijn die slagbomen gebleven?

Heeft de N.M.B.S. niet wat te veel aan veiligheidsmaatregelen afgeschaft? Zoals ook de goeie ouwe kaartjesknipper? Maar dat is een ander verhaal.

Maar ze mogen stoppen met me ongevraagde, schokkende filmpjes en acties en affiches door mijn strot te duwen die mij niet tot andere gedachten zullen brengen aangezien ik al aangeboren saai ben.


Kiewitdomein en Arboretum Bokrijk.

1 Gazet van Antwerpen

Previous

Bevroren brein

Next

De Belgische appels

12 Comments

  1. Die halve slagboompjes, daar verbaas ik me al jaren over.
    Je ziet genoeg fietsers er tussendoor zigzaggen, levensgevaarlijk.
    Natuurlijk zijn ze zelf verantwoordelijk maar het wordt ze wel héél gemakkelijk gemaakt.

    • ms

      Je leest zo vaak dat het fout gaat, je zou toch denken dat de volgenden eerst eens nadenken. En het is niet dat een trein er zo lang over doet om er voorbij te stuiven.

      Behalve ooit in Sint-Joris-Weert. Daar had je het probleem dat, zolang die trein in het station stond, die overweg gesperd was. Of dat nog zo is, weet ik niet.

      Maar inderdaad die halve boompjes is kinderspel.

      • Die situatie is hier ook, bij een plaats verderop. De bomen zijn te lang dicht.

        • ms

          We waren ooit met onze fiets ergens in het veld, op een gebetonneerde veldweg. Die veldweg liep dood op de sporen. Maar aan de andere zijde liep de weg gewoon verder, maar in de tegengestelde richting liep die dan ook dood op de sporen.

          Nu zou ik eigenlijk eens moeten gaan kijken, dat ik niets vertel dat niet waar is of dat ondertussen niet meer zo is, maar volgens mij was dat zelfs niet afgesloten noch aangegeven.

          Nadat wij daar passeerden zag ik nog ‘romantische’ foto’s van mensen op het spoor, op die plaats. En al doen de kranten dan raar als er ongevallen gebeuren, die foto’s werden wel gepromoot.

          Hoe jammer dat ik dat niet bijhield. Maar mijn favorieten worden zo af en toe eens opgekuist.

          Toch eens kijken of we er met de auto bij kunnen (want de fietsen staan op te roesten).

  2. Schokcampagnes hoeven voor mij niet, de inbeelding van deze broekenpoeper is al meer dan genoeg… maar blijkbaar is het nodig voor hen die zich onsterfelijk wanen. Zo zag ik gisteren nog een motorrijder op een baan waar je maar 70 mag tegen gigantische snelheid voorbij racen. Teveel testosteron bij jonge kerels is vaak een enorm gevaar waar geen campagne tegen opgewassen is.

    • ms

      Maar diegenen die het nodig hebben, kijken er niet naar, want die vinden dat het niet voor hen bedoeld is.

      Ik had zo een nonkel die reed als gek. Toen mijn vader hem aanmaande om het rustiger aan te doen omdat het gevaarlijk was, zei hij: “ja maar, ik ben een chauffeur met doorzicht”.

      Zie je, zij zijn daar te goed voor, te goed om te wachten. Voor hen geldt zo een signaal niet, zij weten wel wat ze doen.

  3. Schokcampagnes hebben slechts een korte levensduur. Men is ze vlug vergeten en er is niets veranderd aan de gevaren.

    • ms

      Dat geld dat die campagnes kosten zouden ze beter investeren in van die oude stevige barelen, die tenminste iets konden tegenhouden.

  4. elsje

    ik vind het een vreselijke manier van voyeurisme die zogenaamde schokcampagnes. digitaal ramptoerisme. wachten voor de bareel totdat de trein voorbij is…

    • ms

      Je kan wel voorrang van rechts claimen, maar of die trein daar gaat naar luisteren …

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: