Wizzewasjes

Dubbel gebubbeld

Het Zwarte Niets

Ik zwom met lome slagen en niet eens regelmatig maar eerder speels en genoot. Ik genoot inderdaad van de rust, de stilte, de zorgeloosheid.

Alleen was er enkel het stille besef dat ik het water niet zag, ook niet voelde. Er was ook geen oever of boord. Eigenlijk was er niets. Alles was zwart.

Ik zwom in een compleet zwarte wereld en ik miste iets. Ik was alleen. Waar was Luc?

Ineens besefte ik dat ik ook mijn hand niet zag, mijzelf niet zag. Ik was enkel een bewustzijn in een zwarte omgeving.

De vraag: “Hoe vind ik hem terug als ik mezelf nog niet kan zien?” maakte dat ik een plotse beweging maakte en me realiseerde dat ik gewoon in bed lag, tegen Luc aan.

Ik stak mijn arm door zijn arm, niet zinnens om hem nog los te laten en zo arm in arm ben ik weer in slaap gesukkeld.

Het was niet eng, enkel bizar, wat verwarrend en eerder lief en rustig waarschijnlijk te verklaren door een verlangen naar rust in mijn hoofd dat ik op sommige momenten ervaar bij het lezen van al te melodramatische berichten in de media.

Later vroeg ik me af of dat het gevoel is dat je hebt als je dood bent.

De droom is al een week oud, maar ik vond het wel gepast om hem even bij te houden tot deze -passende- datum.

Previous

Culinaire perikelen

Next

Terug naar af

9 Comments

  1. Het boeit me die droom… Vroeger heb ik ook dergelijke droom een paar keer gehad, vooral in mijn kinderjaren.

    • Ik had hem voor de eerste keer en ik had het gevoel dat hij eigenlijk iets goed betekende, zoiets als: “het is allemaal maar een droom”.

      In mijn kindertijd viel ik altijd in zwarte gaten.

      Dat heb ik eens opgezocht op internet, ik vond toen iets over heel onzeker en angst om te falen. Daar kon ik inkomen. Als ik het nu opnieuw opzoek krijg ik heel andere resultaten.

      • Ik werd eerder gezogen in een immense zwarte ruimte en het gevoel van gewichtloosheid was sterk. Het voelde eerder beangstigend. Dit droomde ik vaak als ik wat koortsig of ziek was.

        • Die gewichtloosheid was er dus inderdaad ook, maar die voelde rustgevend, net alsof er een zware last was weggenomen. Koortsdromen zijn meestal wel meer beangstigend.

          Ik vond de vorige toch wel ergens terug al kan je twijfelen aan de expertise van de bron.

  2. Het zwarte “niets” is ook iets al is het niet veel.
    Sommige dromen vertalen onze verlangens. Hier is het volgens mij “rust vinden”.

  3. Sfeervolle beschrijving, een bijzondere droom. Je onderbewustzijn wist precies wat je nodig had.

    • Ja inderdaad. En ergens is die er in geslaagd.

      Sedertdien kan ik de krant lezen met een schouderophalen over zoveel dwaasheid in plaats van me er in op te winden.

  4. elsje

    Wat heb je de droom mooi omschreven. De liefde voor en houvast die je bij Luc vindt sijpelt door de zinnen heen.

Wat denkte daarvan?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers liken dit: