Wizzewasjes

Te lezen en te zien

Page 2 of 990

Aan mij de keuze

Als ik mag kiezen tussen een boeken- of een rommelmarkt, dan weet ik het wel.

Voorlopig gaan we natuurlijk beide blijven doen, tot er van de spullen voor de rommelmarkt enkel nog rommel overblijft dat we dan met het grootste genoegen bij het containerpark zullen bezorgen.

Waarom? Op een boekenmarkt hebben de mensen/kopers het over de inhoud en over boeken. Ze nemen een boek, kijken naar de prijs en beslissen. Of ze nemen een boek, kijken niet naar de prijs en komen afrekenen. Nemen ze meer dan één boek wordt er soms gevraagd of we er een prijs voor willen maken.

De meeste mensen die op een rommelmarkt op zoek zijn naar één of ander kennen het verschil niet meer tussen bieden/afdingen en bedelen/eisen. Sommigen worden echt agressief als je hen niet involgt.

Zoals Luc zegt zijn wij niet hard genoeg. Dat klopt niet echt, want in de toekomst zal het wel hard tegen hard gaan. Je mag er al eens iets afdoen maar om het hen gratis mee te geven en misschien nog 5€ toe omdat ze het moeten dragen, zo zot zijn wij ook niet.

Eén keer hadden we dat op een boekenmarkt. De vrouw zei: “voor die prijs kan ik het nieuw gaan kopen” waarop we haar met uitgestreken gezicht hebben aangeraden om dat dan toch zeker te doen.

Het kniegewricht

Ken je dat mopje over die dokter die …

Een man gaat naar de dokter en zegt: “het doet hier zeer als ik lach”, waarop de dokter de plek betast en zegt: “Niet meer lachen. Dat is dan 25€”.

Zo voel ik me nu.

Er was/is iets met die linkerknie. Zo een vijf en een halve week geleden gaf die voelbaar een krak die klonk zoals als je je vingers laat kraken. Het deed geen pijn, helemaal niet, maar ‘s anderendaags voelde ik het wel en ik dacht: “even rust gunnen”. Het werd elke dag beter.

We gingen naar de Eifel en ik voelde er niets ondanks de wandelingen.

Eens terug thuis wilde ik de kamer verlaten, bedacht dat ik iets vergeten had, draaide me om waarbij de draai in de knie zat en lap, weer prijs. Ik liep onstabiel te zijn, vreesde elk moment dat gewricht de verkeerde kant uit te zien plooien, kwam de trap af als een klein kind en wist niet meer wat doen. Was rusten de boodschap? Of was het nu precies in beweging blijven? Of was er iets ernstiger loos?

Twee weken geleden ging ik naar de dokter, die daar wel degelijk aan die knie heeft gewrongen, waarbij ik dacht: als die die knie niet verkeerd geplooid krijgt zal het nog zo erg niet zijn. Zijn advies: “uw voeten verzetten als ge wilt draaien en verder nog efkes afwachten”. En ik betaalde.

Maar wist ik dan uiteindelijk wat het beste was? In beweging blijven of laten rusten?

We zijn -zoals gezegd- twee weken later en ik dokterde het zelf uit … nog maar eens.

De vijfde slaapkamer

Zoals reeds meer verteld is de benaming enkel een mooie naam voor wat eigenlijk een klein kamertje is dat we gebruiken als opslagruimte.

Wat staat er? Een rek met oude boeken, spullen die we niet meer gebruiken zoals een kinderbedje waar Ella als laatste in geslapen heeft, het bijhorende park, fotoalbums uit lang vervlogen jaren en nog zo één en ander …

Wat zou er moeten staan? Hogergenoemde fotoalbums, een tafeltje om hogergenoemde boeken te sorteren en verder ook nog de valiezen gedurende hun rustperiode.

Het wordt dus tijd om eens een begin te maken met het opruimen van het kamertje. Dat hebben we tot nu altijd uitgesteld. We hadden er redenen genoeg voor:

  • Of we hadden zeer aan ons goesting.
  • Of we wisten niet waar we in de tussentijd met alles wat er uit moet moesten blijven.
  • Of nog, we wisten nog niet of we het niet voor iets anders wilden gebruiken; we overleggen nogal lang vooraleer knopen door te hakken.

De steeds bruikbare lange baan dus. Loopt ze dood ? Of komt er enkel maar een bocht?

De ziekte van de tijd

Ik heb het niet zo voor de verengelsing van onze taal -voor de vernederlandsing1 trouwens ook niet- en daar deden we in het verleden wel al eens wat lacherig over.

Nu lees ik de laatste tijd wel meer over spin-off hier en spin-off daar, meestal gaat het daarbij dan over een film of een reeks2 maar uiteindelijk is dat dan ook zelf een spin-off van een eerdere betekenis3. Gelukkig zijn er ook de goede Nederlandse synoniemen4, maar die worden dan weer niet gebruikt. Op zijn Nederlands gezegd: “die bekken dan niet zo lekker”.

Wat is nog zo een nieuw modewoord? Je kan de krant niet openen of één of andere influencer krijgt een artikel, terwijl het woord “influencer” blijkbaar nog niet in het Nederlands erkend wordt.

Wat doet zo iemand? Die beïnvloedt anderen om producten te kopen die hij of zij op zijn of haar blog of ander medium aanprijst, waarvoor hij of zij dan weer vergoedingen voor de publiciteit opstrijkt. Een moderne job in een moderne wereld, maar het komt eigenlijk wat overeen met de vroegere stofzuigerventer of de hedendaagse praatjesmakers, die de mensen iets aansmeren dat ze niet nodig hebben.

De meeste aanhang hebben de mode-influencers. Wat zij aanpakken lijkt wel in goud te veranderen. Of het nu mooi is, stijlvol, klasse uitstraalt, … of niet, het wordt verkocht onder de noemers “hip”, “hype” en “trendy” en ze worden gevolgd en nageaapt. Dat de duurste stukken ook altijd de meest begerenswaardige blijken te zijn, was ons ook al opgevallen. De mensheid wil bedrogen worden.

En daarom hoeft de mensheid nog niet, zoals ik nu, in trainingsbroek en rolkraag aan de pc te zitten, maar dat volgzame zonder een iets meer persoonlijkheid is maar weer een bewijs van een kuddegeest waar ik ook al een hekel aan heb. Ik houd van originaliteit en verscheidenheid.

We lazen dan ook met het grootste plezier dat de kennis van deze mensen, wat hun producten betreft dan toch, van hoogst twijfelachtige kwaliteit is5.

Zoals Luc het al lachend stelde: “Influencer komt van Influenza”. Ik vraag me af: “Zou het er misschien een spin-off van zijn?”

1 pske van mske: ik bedoel hiermee het automatisch afschaffen van woorden waarmee Vlamingen opgroeiden en die men nu als oude vodden de vuilbak in wil kiepen. Ik houd daaraan vast en blijf ze gebruiken, wat waarschijnlijk wel merkbaar is.
2 Wikipedia
3 Encyclo
4 Synoniemen
5 Het Nieuwsblad

Nog maar eens …

Een boekenmarkt! “Gaan we ze doen?” vraagt Luc.

Na wat heen en weer gepalaber blijkt dat de auto niet tot bij de stand kan komen. De boeken moeten van de parking over een hellend vlak naar binnen. “Dan moeten we eerst nog een pirrewitteke kopen” zeg ik “en wat gaan we daar daarna nog mee doen?”

Eigenlijk zouden we daar eerst eens een kijkje moeten kunnen gaan nemen.

Zodoende zijn we misschien vandaag of morgen of misschien wel vandaag én morgen in Kermt op de boekenmarkt te vinden.

Je moet er niet gaan zoeken hoor, wij maken ons niet bekend.

Een kartonnen worst

Ze kunnen zeggen wat ze willen1, maar volgens mij smaken ze wel naar karton.

Ooit was een curryworst -zoals ze hier beter gekend zijn- zowat de eerste snack die ik bij een pak friet gegeten heb.

In die tijd vond ik ze nog lekker, maar naarmate de jaren vergingen, vond ik ze steeds smakelozer worden en dat verergerde maar tot ik op ze uiteindelijk als karton bestempelde. Ik at ze niet meer, al de rest ook niet. En sedert enkele jaren eet ik zelfs geen friet meer van een frietkot.

Is dat filmpje nu echt overtuigend? Of is het ook weer een verstoken vorm van publiciteit?

1 Het Nieuwsblad

De mix

Geen goed idee om drie reeksen door elkaar te volgen, helemaal geen goed idee zelfs.

Telkens we naar een aflevering willen kijken moeten we eerst onderling even recapituleren wat er tijdens de vorige aflevering nu weer juist gebeurde.

Zo kan het gebeuren dat Luc het tijdens het kijken naar Bordertown1 het ineens over die ene met zijn baard heeft terwijl die eigenlijk in Deadwind2 rondhuppelt en Deadwind dat is dan weer over die ene met haar bloemen en haar sjakosj. Je moet het maar weten.

De derde reeks geeft minder problemen, misschien omdat het Canadezen3 zijn en ze geen inmenging van Finnen dulden … in het verlengde van ons kortetermijngeheugen dan toch.

1 IMDb
2 IMDb
3 IMDb

De kleuren van maandagavond

Grijs daarbuiten is de mist
Grijs de gedachten die ik wis
Grijs mijn haar, met zilveren twist.

Zwart daarbuiten is de nacht
Zwartgallig ik? Wat had je gedacht?
Zwarte humor … iemand lacht?

[© ms – 26 november 2018]

Oog voor de kleine dingen

Omwille van één of ander opgepopt ideetje, wil ik op het blog nog enkel foto’s van eigen kweek en afbeeldingen waar ik een uitdrukkelijke toelating voor heb. Dat idee is ergens ontsproten door de aangepaste privacy wetgeving en de copyright die er toch ergens mee inbegrepen leek. Ik heb dus alle andere afbeeldingen van het blog verwijderd. Dat resulteerde natuurlijk in een hele boel schrijfsels zonder afbeelding.

Het wordt dus nog een hele boterham om die te vervangen zoals ik al schreef in een reactie bij Kouwe kak.

Het is niet echt de bedoeling om voor alles een speciale afbeelding te gaan maken. Het kan ook anders opgelost worden.

Maar dan denk je ineens aan de kleine dingen die je op bepaalde ogenblikken niet zag. Zo stond ik bij het schrijven van Prikkels ineens stil bij de massa’s kastanjebolsters waar ik de moeite niet had genomen om er een foto van te nemen toen ik ze zag.

En nu zorgt die ene onachtzaamheid al voor het tweede fotoloze logske.

Op boekenjacht

Luc las over de stockverkoop van De Markies, van 23 tot 25 november in Antwerpen.

Luc vond de bibliotheekverkoop op 24 november in Lint.

Mooie aanzet om de kleindochters in de auto te laden, in te stappen en eens een kijkje te gaan nemen, ondanks dat we bij een vorige uitgave van die stockverkoop ook al noteerden dat ze niet echt goedkoop zijn en dat we weten dat bibliotheekverkopen meestal niet veel bijzonders te bieden hebben.

Alhoewel we op beide locaties wel enkele boeken naar onze gading vonden, waren we niet echt enthousiast te noemen.

We plakten er dan maar een Kringwinkelbezoek aan vast, waar we met veel plezier tussen de boeken gingen snuisteren.

Conclusie? Snuisteren is een noodzakelijk onderdeel van boeken kopen.

Page 2 of 990

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén