De betweter … nog eens

De betweter … nog eens

Hij was de dag ervoor geland op Zaventem. Hij vertelde dat hij net op de luchthaven stond toen die diamantroof daar plaats vond. Dat had hij op het nieuws gehoord.

mske vroeg langs haar neus weg: “ben je dan twee keer op Zaventem geland? Want die overval was vorige week al hoor”.

Hij gaf toe dat hij zich dan vergiste, maar heeft daarna wel als gek met die auto gereden. mske voelde zich geblutst na dat ritje in die blikken doos.

8 comments on “De betweter … nog eens”

  1. @ Christel: een gevoelige snaar? Je kan naast zijn gevoelige snaren niet naast.

    @ Bea: Dat mag je wel zeggen. Al denk ik dat hij het binnen geruime tijd aan anderen wel zo zal vertellen.

    Vervelend manneke om mee aan tafel te zitten. Want telkens er een nieuw muziekje begint noemt hij de titel, de uitvoerder en het jaar op. Daar heeft hij het soms ook mis volgens Slow, maar die zegt dat niet luidop. En ik hoor het niet, want achtergrondmuziek moet achtergrond blijven.

  2. Een betweter kan je nog eens op zijn/haar plaats zetten, maar zo een fantast, oei, dat is een nachtmerrie om mee om te gaan, want die blijven de verhaaltjes verzinnen.
    Ik heb jaren gewerkt met een collega die een “verloofde” fantaseerde, een piloot begot en natuurlijk moest die altijd werken als er een feest onder de collega’s was. Hij is tenslotte een jammerlijke dood gestorven omdat zij uitgefantaseerd was.

Wat denkte daarvan?